ΔΣΟ: διακήρυξη για τις διώξεις χριστιανικών μειονοτήτων υιοθετήθηκε στο Ελσίνκι
Η 33η Γενική Συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας κατέγραψε ότι οι διώξεις αφορούν αποκλειστικά τη θρησκευτική ταυτότητα των μειονοτήτων.
Η θρησκευτική ελευθερία και η προστασία των μειοψηφικών χριστιανικών πληθυσμών βρέθηκαν στο επίκεντρο της 33ης Γενικής Συνέλευσης της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ), που πραγματοποιήθηκε στο Ελσίνκι της Φινλανδίας από τις 17 έως τις 21 Ιουνίου 2026. Σύμφωνα με τη ΔΣΟ, η Συνέλευση υιοθέτησε διακήρυξη με κεντρικό θέμα: «Μειοψηφικοί Χριστιανικοί Πληθυσμοί σε περιόδους κρίσεων: Σχέσεις κοινωνίας, κράτους και εκκλησίας. Προβλήματα και αντιξοότητες».
Η διακήρυξη ορίζει ως μειοψηφικούς χριστιανικούς πληθυσμούς τις αυτόχθονες χριστιανικές κοινότητες που αποτελούν θρησκευτική μειονότητα στις χώρες όπου διαβιούν – αναφερόμενη σε κοινότητες της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής, αλλά και εντός της Ευρώπης και άλλων ηπείρων. Τα μέλη της ΔΣΟ εκφράζουν έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις των σύγχρονων πολεμικών συγκρούσεων, οι οποίες επιβαρύνουν ιδιαίτερα τις θρησκευτικές μειονότητες με ανθρώπινες απώλειες, προσφυγικά κύματα και εκτεταμένες καταστροφές.
Η Συνέλευση «καταδικάζει απερίφραστα κάθε μορφής διώξεις που υφίστανται οι μειοψηφικοί χριστιανικοί πληθυσμοί με σκοπό τη συρρίκνωση ή και την εξολόθρευσή τους», ενώ «καταγγέλλει την πρακτική διώξεων ως μέσο για την τρομοκράτησή τους και τη βίαιη εκτόπισή τους από τις πατρογονικές τους εστίες». Επισημαίνεται ρητά ότι οι διώξεις αυτές αφορούν «αποκλειστικά την ίδια τη θρησκευτική ταυτότητα των διωκόμενων» και προέρχονται συχνά από παρακρατικούς μηχανισμούς ή θεοκρατικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Η διακήρυξη καταγράφει επίσης φαινόμενα σταδιακής συρρίκνωσης κοινοτήτων λόγω περιορισμένης θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και προσπάθειες αλλοίωσης ιστορικών στοιχείων που αποσκοπούν στην εξαφάνιση της ιστορικής παρουσίας χριστιανικών πληθυσμών. Για την ισότιμη μεταχείρισή τους, η ΔΣΟ ζητεί να συμπεριληφθούν στην κρατική εκπαιδευτική ύλη τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία που αποδεικνύουν τη διαχρονική τους παρουσία. Η Συνέλευση αναφέρεται επίσης σε «φαινόμενα σκληρού θρησκευτικού ανταγωνισμού» εντός του χριστιανικού κόσμου, τονίζοντας ότι το φιλανθρωπικό έργο πρέπει να διαχωρίζεται πλήρως από τον προσηλυτισμό.
Τέλος, η ΔΣΟ παροτρύνει την ενδυνάμωση φορέων κοινής έκφρασης των χριστιανικών εκκλησιών και καλεί τα κοινοβούλια των κρατών-μελών να αξιοποιήσουν όλα τα διαθέσιμα θεσμικά μέσα ώστε οι μειοψηφικές χριστιανικές ομάδες να εκπροσωπούνται στον δημόσιο διάλογο και να συμμετέχουν ουσιαστικά στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ΔΣΟ εστιάζει στη χριστιανική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή· πρόσφατα τα φώτα έπεσαν στην επίσκεψη αντιπροσωπείας της ΔΣΟ στο Πατριαρχείο Γεωργίας, η οποία ανέδειξε τις εκκλησιαστικές σχέσεις στον μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό χάρτη.
