Εγκατέλειψε την Εθνική Ελλάδος ο Κωνσταντέλιας
Σύμφωνα με το προηγούμενο ρεπορτάζ της ΕΟΔ, τελικά ο Γιάννης Κωνσταντέλιας εγκατέλειψε την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου.
Όταν το " υπέρ πίστεως" δεν βρίσκεται στην ίδια φράση με το " και Πατρίδος".
Η απόφαση του Γιάννη Κωνσταντέλια, επιβεβαιώνει το reportage της Ένωσης Ορθοδόξων δημοσιογράφων, αλλά δυστυχώς, επιβεβαιώνει πως ακόμη και σήμερα, πολλές μορφές "θρησκευτικών" δογμάτων, επηρρεάζουν το ανθρώπινο μυαλό αρνητικά. Το τρομάζουν, το διαβάλλουν και κυρίως, το αχρηστεύουν.
Ο Γιάννης, δεν κατάφερε αυτή τη φορά να ντριπλάρει, να αποφύγει το σκληρότατο τείχος που στήθηκε μπροστά του. Τείχος που αποτελείται από φανατισμένους "ιδεολόγους" που προτάσσουν την επερχόμενη κόλαση, αν και εφόσον δεν υπακούσει ο εκτειθέμενος.
Προλαβαίνω αλλά δεν προλαβαίνω δηλαδή.
Δεν μπορώ να μην κάνω την "σύγκριση". Είναι αναπόφευκτη.
Θυμάμαι το 1993, στρατιώτης, μόλις είχα παρουσιαστεί στην Καλαμάτα. Δίπλα μου, στη γραμμή, κάποιοι νεοσύλεκτοι σαν και εμένα, φώναζαν τα ονόματά τους και τον τόπο καταγωγής τους.
"Γεώργιος Γρέγος. Ετών 34, μεγάλωσα στην Αμερική, αλλά είμαι ΕΛΛΗΝΑΣ. ΕΛΛΗΝΑΣ. ΕΛΛΗΝΑΣ και έβαλε τα κλάματα.
"Νικόλαος Γιαννούλης, ετών 27, ΕΛΛΗΝΑΣ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ολλανδία"
"Έρχομαι απο την Ρωσία. Εγώ απο την Αυστραλία. Εγώ απο την Γερμανία".
Και αυτοί όλοι οι εθελοντές, θα μπορούσαν να μην εμφανιστούν ποτέ. Ήρθαν όμως. Επαγγελματίες καλοί. Σε πολλούς κλάδους. Φτασμένοι άνθρωποι στις εργασίες τους. Κάποιοι σήμερα βρίσκονται μόνιμα εδώ και διαπρέπουν στην Ιατρική και στην πολιτική και αλλού. 'Ήρθαν όμως και υπηρέτησαν "Υπέρ Πατρίδος" χωρίς δοκιμαστική περίοδο και κυρίως, χωρίς να τους εμποδίσει το γεγονός της δημιουργίας κενού στις εργασίες τους, λόγω της πολύμηνηνης (6μηνης τότε θητείας) απουσίας τους.
Αγαπητέ Γιάννη. Αδελφέ Γιάννη. Όταν τα πιστεύω μας, φτάσουν σε σημείο όπου εξαιτίας τους ασθμαίνουμε, τότε πιθανολογώ πως, θα πρέπει να ψάξουμε να βρούμε "τις πταίει". Συνήθως αυτό που φταίει, είναι η έλλειψη Δημοκατίας, ώπερ, η έλλειψη της δυνατότητας κριτικής. Μιάς κριτικής γόνιμης και άμεσης.
Το τιμημένο Εθνόσημο της Ελλάδας μας, είναι ένα αστέρι επάνω σου πιο λαμπερό, απο αυτά του Champions League. Αν και βαμμένο με αίμα, απο τις θυσίες των Ελλήνων, παραμένει ακόμη Γαλάζιο και καθαρό. Με Τον Σταυρό και Την Σημαία μας.
Και ξέρεις Γιάννη, σαν μέσος Επιθετικός, σαν καθαρό "10άρι," θα μπορούσες να είχες προβλέψει, έστω και λίγο, τις κινήσεις του "αντιπάλου" για εσένα, αντιπάλου για εμάς και να ελιχθείς αναλόγως.
Γιάννη, σε λίγο θα "σφυρήξει" την λήξη ο διαιτητής. Εκεί, ο αγώνας τελειώνει.
Αρχίζει όμως η μεταγραφική περίοδος. Και ξέρεις κάτι Γιάννη, όταν οι λέξεις " υπέρ πίστεως" δεν βρίσκονται ποτέ δίπλα στις λέξεις " και Πατρίδος", τότε δεν υπάρχει ούτε Πίστη, ούτε και Πατρίδα. Και τότε Γιάννη Κωνσταντέλια, αυτός, είναι ένας πολύ καλός λόγος για να ζητήσεις ΤΗΝ μεταγραφή. Όχι όμως απο τους ανθρώπους.
Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, σε περιμένουμε.
