Η μάνα του έπους του 1940

φωτο:www.tharrosnews.gr

Η πολύτεκνη μητέρα Ελένη Ιωαννίδου από την Κυπαρισσία, είχε πέντε γιους που αγωνίζονταν στο μέτωπο για την ελευθερία της Ελλάδας και άλλους τέσσερις μικρότερης ηλικίας. Μόλις την πληροφόρησαν ότι ένα από τα παιδιά της, ο Βαγγέλης, σκοτώθηκε ένδοξα στην Κλεισούρα, τον Ιανουάριο του 1941, τηλεγράφησε αμέσως (2/2/1941), στον τότε πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή, γράφοντας συγκινητικά τα εξής:

«Ο υιός μου Ευάγγελος Ιωαννίδης απωλέσθη εις τας επιχειρήσεις της Κλεισούρας. Παρήγγειλα εις τους τέσσαρας ήδη υπηρετούντας, Χρήστον, Κώσταν, Γεώργιον και Νίκον  Ιωαννίδην, να εκδικηθώσι τον θάνατον του αδελφού των. Κρατώ εις εφεδρείαν άλλους τέσσαρας, Πάνον, Αθανάσιον, Γρηγόριον και Μενέλαον Ιω. Ιωαννίδην, κλάσεων 1917 και νεωτέρων. Παρακαλώ κληθώσιν ονομαστικώς και ούτοι εις πάσαν περίπτωσιν ανάγκης της Πατρίδος ή τυχόν απωλείας ετέρου τέκνου μου […] ύστατον επιφώνημά μου θέλει είναι: Ζήτω η Πατρίς»

Αυτή ήταν η αντίδραση μιας μάνας ηρωίδας με σθένος ψυχής και αυταπάρνηση, όταν επίσημα την πληροφόρησαν για το θάνατο του παιδιού της. Είπε το «ΟΧΙ» στον εχθρό πολλαπλές φορές. Τιμώντας η πατρίδα το παράδειγμα της πανάξιας αυτής μητέρας, έστησε το άγαλμά της στον τόπο που έζησε, την Κυπαρισσία Μεσσηνίας, στην οδό δημάρχου Αθανασίου Ιωαννίδη, ο οποίος ήταν γιος της. Μιλώντας στην τελετή των αποκαλυπτηρίων του αγάλματος, ο εγγονός της ηρωίδας, Παύλος είχε πει μεταξύ άλλων «η γιαγιά μου είναι εκείνη που προσέφερε θυσία στην πατρίδα εκτός από το παιδί της, τον Βαγγέλη που σκοτώθηκε στις επιχειρήσεις της κλεισούρας και τα υπόλοιπα οκτώ αγόρια της! Η τιμή είναι μεγάλη. Ανήκει όμως σ’ όλες τις μάνες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στήριξαν και στηρίζουν τις οικογένειες, την κοινωνία και κατ’ επέκταση στην πατρίδα. Η γιαγιά μου Ελένη Ιωαννίδη δημιούργησε μία πολυμελή οικογένεια με δέκα παιδιά, τριάντα δυο εγγόνια, πενήντα πέντε δισέγγονα και τριάντα οκτώ τρισέγγονα. Πορεύτηκε με αγάπη για την εργασία και τη ζωή. Εξόφλησε το χρέος της πνευματικά και υλικά, δίνοντας πάντα το παράδειγμα. Στην απλότητα του τρόπου και του χαρακτήρα της κρυβόταν μία μεγάλη καρδιά. Πιστεύουμε ότι τιμώντας τους άξιους, τιμάμε τους ίδιους τους εαυτούς μας και το βαθύτερο ηθικό νόημα της ζωής» (εφημερίδα Ελευθερία Καλαμάτας 30/03/2009 )

Η τιμή και η δόξα ανήκει στις μητέρες όλων των εποχών, στις Ελληνίδες που δείχνουν το δρόμο της αγάπης και του καθήκοντος, που θυσιάζουν την προσωπική τους χαρά και ευτυχία για την ελευθερία της πατρίδας, χωρίς υστερόβουλες σκέψεις και ανταλλάγματα, που είναι έτοιμες να αγκαλιάσουν ό,τι πολυτιμότερο έχουν μετά την ψυχή τους, το παιδί τους, λέγοντάς του το θρυλικό «ἤ τάν ἤ ἐπί τᾶς». Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Θέλει να μπορείς να πεις ξεκάθαρα «ελευθερία ή θάνατος», «ἤ καλῶς ζῆν ἤ καλῶς τεθνάναι», δηλαδή ή μια αξιοπρεπής ζωή ή ένας ένδοξος θάνατος. Θέλει Ανθρώπους που τοποθετούν τα ιδανικά, της ελευθερίας, της Πίστης και της Πατρίδας πάνω απ’ το στενό ατομικό ή οικογενειακό τους συμφέρον, που γράφουν την λέξη ελευθερία με ρανίδα αίματος ηρώων ή της ίδιας της αδούλωτης ψυχής τους.

Διαβάστε επίσης