Η Εκκλησία που δεν φαίνεται στις ειδήσεις, αλλά… κρατά ανθρώπους όρθιους

Χθες 23:54
0
Βοήθεια στο συνάνθρωπο Βοήθεια στο συνάνθρωπο

Αφανείς ιερείς, εθελοντές, συσσίτια και οικογένειες που στηρίζονται αθόρυβα

Δεν βρίσκονται στα πρωτοσέλιδα. Δεν κόβουν κορδέλες εγκαινίων, δεν αναζητούν δημοσιότητα, ζητούν να μην γραφεί ολόκληρο το όνομά τους στη δημοσίευση της συνέντευξης και σπάνια φωτογραφίζονται την ώρα της προσφοράς τους. Είναι ιερείς που με μια τσάντα τρόφιμα χτυπούν την πόρτα της φτωχής οικογένειας, γυναίκες που ξυπνούν από νωρίς για να ετοιμάσουν εκατοντάδες πλαστικά μπολ που ξεχειλίζουν από φαγητό, αλλά και από αγάπη, οι εθελοντές που δραστηριοποιούνται στην διακονία ασθενών και οι άνθρωποι που προσφέρουν από το υστέρημά τους στο φιλόπτωχο ταμείο της ενορίας τους.

Είναι η άλλη πλευρά της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εκείνη που δεν φαίνεται συνήθως στις ειδήσεις, αλλά για χιλιάδες ανθρώπους αποτελεί καθημερινό στήριγμα.

Πίσω από κάθε πιάτο φαγητού μια ανθρώπινη ιστορία;

Η καθημερινότητα στα ενοριακά συσσίτια ξεκινά πολλές φορές πριν ακόμη ξημερώσει. Οι κουζίνες ανοίγουν, τα υλικά προετοιμάζονται, οι κατσαρόλες παίρνουν φωτιά. Εθελοντές αναλαμβάνουν το μαγείρεμα, τη συσκευασία και τη διανομή. Ξέρουν ότι για κάποιους ανθρώπους αυτό το γεύμα είναι η μοναδική εξασφαλισμένη μερίδα φαγητού της ημέρας. Για άλλους, είναι κάτι περισσότερο: η βεβαιότητα ότι κάποιος τους θυμάται.

Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2024, η Εκκλησία της Ελλάδος διέθεσε 4.190 φιλανθρωπικές δομές, με τη συμμετοχή 14.934 εθελοντών. Οι ωφελούμενοι ανήλθαν σε 1.456.671 ανθρώπους, έναντι 1.296.512 το 2023. Πρόκειται για αριθμούς που αποτυπώνουν την έκταση ενός οργανωμένου δικτύου κοινωνικής προσφοράς. Το 2025 τα δέματα αγάπης ξεπέρασαν κατά πολύ τις 30.000, σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης δράσης της ΜΚΟ «Αποστολής» της Εκκλησίας της Ελλάδος που υλοποιεί το όραμα “Κανένας συνάνθρωπος μας χωρίς φαγητό, στέγη, γιατρό και φάρμακα.”

Πίσω, όμως, από κάθε αριθμό υπάρχει ένας άνθρωπος. Ένας άνεργος πατέρας, μια μητέρα που δυσκολεύεται να μεγαλώσει τα παιδιά της, ένας ηλικιωμένος που ζει με μια πενιχρή σύνταξη, ένας άρρωστος που χρειάζεται βοήθεια για την αγορά φαρμάκων.

Οι ιερείς διστάζουν να χτυπήσουν τις «φτωχές» πόρτες;

Το κοινωνικό έργο δεν περιορίζεται μέσα στους χώρους των ναών. Συχνά συνεχίζεται στις γειτονιές και στα σπίτια ανθρώπων που ντρέπονται να ζητήσουν βοήθεια. Οι ιερείς αναζητούν διακριτικά ποιος ηλικιωμένος δεν έχει κάποιον να τον φροντίσει, ποια οικογένεια αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και ποιο παιδί χρειάζεται υποστήριξη για να συνεχίσει το σχολείο. Η διακριτικότητα είναι βασική προϋπόθεση της διακονίας. Γιατί ο άνθρωπος που ζητά βοήθεια δεν θέλει να εκτεθεί. Θέλει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του. Κάποιες φορές η προσφορά είναι ένα δέμα τροφίμων. Άλλες, η πληρωμή ενός λογαριασμού ΔΕΚΟ, η αγορά φαρμάκων ή η εξασφάλιση της μετακίνησης στο νοσοκομείο.

Ο πατήρ Β, προϊστάμενος ενορίας της βόρειας Αττικής σε ερώτησή μας για το πώς αντεπεξέρχεται η ενορία του στα έξοδα σίτισης των φτωχών με την αύξηση των τιμών που παρατηρείται γενικά, μας είπε πως αυτή την περίοδο τυπώνει και πωλεί ημερολόγια για το νέο έτος, με σκοπό να ετοιμαστεί μια πιο πλούσια Χριστουγεννιάτικη τσάντα με τα απαραίτητα για τις 105 οικογένειες που λαμβάνουν μηνιαία βοήθεια. Ο πατήρ Ι. προϊστάμενος ενορίας της Ανατολικής Αττικής μας άφησε άναυδους λέγοντας ότι ειδοποιήθηκε από ένα φίλο του Γυμνασιάρχη πως ένα παιδί στο σχολείο λιποθύμησε. Ο ιερέας επισκέφτηκε μαζί με τον Γυμνασιάρχη το σπίτι του παιδιού ένα απόγευμα, διαπιστώνοντας πως το παιδί έμενε μόνο με τη γιαγιά και υποσιτίζονταν και οι δύο, αφού η ελάχιστη σύνταξη της ηλικιωμένης δεν επαρκούσε για τις ανάγκες τους. Έτσι, διακριτικά η ενορία από την ίδια μέρα ξεκίνησε να τους στέλνει φαγητό στο σπίτι.

Και η «συμπρωτεύουσα» διαθέτει οργανωμένο δίκτυο αγάπης;

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν τον Ιούνιο του 2026, κατά το 2025 διατέθηκαν περισσότερα από 3,8 εκατομμύρια ευρώ για την υποστήριξη χιλιάδων ανθρώπων. Στο δίκτυο κοινωνικής προσφοράς περιλαμβάνονται ενοριακά συσσίτια, κοινωνικά παντοπωλεία, τράπεζες αίματος, κοινωνικά φροντιστήρια, ιματιοθήκες, κοινωνικό ιατρείο και φοιτητικοί ξενώνες. Πρόκειται για μια προσπάθεια που απαιτεί εργώδη καθημερινή οργάνωση, διαχείριση οικονομικών πόρων και, κυρίως, ανθρώπους ανιδιοτελείς και πρόθυμους να προσφέρουν τον χρόνο τους.

Τι μας είπαν οι αφανείς πρωταγωνιστές;

Ιδιαίτερο κομβικό ρόλο σ’ αυτή την τιτάνια υπερπροσπάθεια έχουν οι εθελοντές. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, πολλοί συνταξιούχοι που δεν περιμένουν ανταλλάγματα για ό,τι προσφέρουν. Αγοράζουν από την λαϊκή αγορά, μαγειρεύουν, καθαρίζουν, ταξινομούν τρόφιμα, ετοιμάζουν δέματα και επισκέπτονται ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Δεν είναι λίγες οι φορές που η προσφορά τους ξεπερνά τις δυνατότητές τους. Κι όμως, επιστρέφουν την επόμενη ημέρα στο πόστο τους.

Σε γηροκομείο της Αττικής γέροντες ξεχασμένοι από τις οικογένειές τους στα κρεβάτια τους περιμένουν τους εθελοντές να τους αλλάξουν, να τους ταΐσουν. Η εθελόντρια κα. Α. Σ. μας δήλωσε ότι την ζητούν συνεχώς οι τρόφιμοι για να έχουν ένα άνθρωπο να μιλήσουν, να ακούσουν μια καλή κουβέντα, να πουν τον πόνο τους. «Μια ηλικιωμένη μού ζητούσε, την ώρα που την τάιζα, να σπρώχνω το αναπηρικό της καροτσάκι ως το παράθυρο για να βλέπει λίγο έξω, για να έχει έστω μια επαφή με τον έξω κόσμο»!

Αυτή είναι σημαντικότατη διάσταση του εκκλησιαστικού κοινωνικού έργου: η δημιουργία μιας κοινότητας όπου κανένας δεν αφήνει κανέναν αβοήθητο.

Η Εκκλησία δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κρατική κοινωνική πρόνοια, ούτε να λύσει ως δια μαγείας τα προβλήματα της φτώχειας. Ούτε βέβαια είναι αυτή η δουλειά και η αποστολή της. Βασική αποστολή έχει την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, των ιερών μυστηρίων και την πνευματική καθοδήγηση∙ αλλά για να καθοδηγηθεί πνευματικά κάποιος που πεινάει, πρέπει πρώτα να κορεστεί η πείνα του. Η ορθόδοξη εκκλησία βρίσκεται δίπλα στον άνθρωπο, ιδιαίτερα εκεί όπου η ανάγκη δεν περιμένει.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο σημαντική είδηση που δεν προβάλλεται αρκετά: ότι κάθε ημέρα, σε μια ενοριακή κουζίνα, σ’ ένα μικρό φιλόπτωχο ταμείο ή σ’ ένα κοινωνικό παντοπωλείο, κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να μη γυρίσουν την πλάτη στον συνάνθρωπό τους. Χωρίς χειροκροτήματα. Χωρίς κάμερες. Χωρίς ανταλλάγματα. μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου, ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ.... " (Ματθαίου 6, 2-4)

Μόνο με την πίστη ότι κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να μένει μόνος μπροστά στη δυσκολία, ειδικά τώρα που πλησιάζουν οι Άγιες ημέρες των Χριστουγέννων. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος επανειλημμένα έχει τονίσει ότι «η Εκκλησία ήταν, είναι και θα είναι κοντά στο πλευρό όλων των συνανθρώπων μας που έχουν ανάγκη, πάντα κοντά στην κοινωνία, πάντα δίπλα στον λαό μας».

Εάν παρατηρήσετε κάποιο σφάλμα, επιλέξτε το απαιτούμενο κείμενο και πατήστε Ctrl+Enter ή Υποβολή σφάλματος για να το αναφέρετε στους συντάκτες.
Εάν βρείτε κάποιο σφάλμα στο κείμενο, επιλέξτε το με το ποντίκι και πατήστε Ctrl+Enter ή αυτό το κουμπί Εάν βρείτε κάποιο σφάλμα στο κείμενο, επισημάνετε το με το ποντίκι και κάντε κλικ σε αυτό το κουμπί Το επισημασμένο κείμενο είναι πολύ μεγάλο!
Διαβάστε επίσης