Ηλίας Β' και Φιλάρετος: Δύο θάνατοι, δύο δρόμοι και ένα μεγάλο μάθημα
Η σύγκριση ανάμεσα στην κοίμηση του Πατριάρχη Γεωργίας και του Φιλαρέτου Ντενισένκο. Το χάσμα ανάμεσα στην ενότητα και το σχίσμα, τη δικαιοσύνη και τη φιλοδοξία.
Την ίδια εβδομάδα, δύο άνδρες σχεδόν της ίδιας ηλικίας απεβίωσαν: ο Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας και ο Φιλάρετος Ντενισένκο. Και οι δύο υπηρέτησαν ως επίσκοποι για πολλές δεκαετίες και διαμόρφωσαν την πνευματική ζωή των λαών τους - της Γεωργίας και της Ουκρανίας. Αλλά πόσο διαφορετικά το έκαναν.
Κατά τη διάρκεια των 49 ετών της θητείας του ως προκαθήμενος, ο Πατριάρχης Ηλίας ουσιαστικά αναβίωσε την Γεωργιανή Εκκλησία, ένωσε τους Γεωργιανούς σε μία οικογένεια και έγινε νονός δεκάδων χιλιάδων παιδιών. Σήμερα, όχι μόνο η Γεωργία αλλά ολόκληρος ο κόσμος τον θρηνεί. Και αυτό δεν είναι υπερβολή - ο Πατριάρχης Ηλίας ήταν μια αδιαμφισβήτητη αυθεντία για όλη την Ορθοδοξία.
Ο Φιλάρετος Ντενισένκο πέθανε απαρατήρητος. Δεν θα κηρυχθεί πένθος στην Ουκρανία και δεν θα σχηματιστούν ουρές πενθούντων για αυτόν. Η ηγεσία της χώρας θα εκδώσει μερικά τυποποιημένα μηνύματα συλλυπητηρίων και μέσα σε μια εβδομάδα ο επικεφαλής της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Πατριαρχείου Κιέβου (UOC-KP) θα ξεχαστεί.
Αλλά γιατί συμβαίνει αυτό; Θα μπορούσε ο Φιλάρετος να είναι άξιος της ίδιας αγάπης και σεβασμού με τον Πατριάρχη Ηλία; Φυσικά και θα μπορούσε. Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, αυτός και ο Γεωργιανός προκαθήμενος βρέθηκαν σε παρόμοια κατάσταση. Αλλά κάποια στιγμή, επέλεξαν διαφορετικούς δρόμους. Ο Ηλίας έκανε τα πάντα για να ενώσει το έθνος, ενώ ο Φιλάρετος επιδίωκε τη διαίρεση. Ήταν αυτός που έγινε το πρόσωπο του σχίσματος και της εχθρότητας εντός της Ουκρανικής Ορθοδοξίας, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Η μόνη του φιλοδοξία σε όλη του τη ζωή ήταν η εξουσία. Να είναι πρώτος, να έχει την εξουσία, να είναι πατριάρχης. Όταν ο Ποροσένκο και ο Επιφάνιος τον εξαπάτησαν για να γίνει «πρωτεύων» της OCU, αναβίωσε το UOC-KP του.
Σώρεψε τόνους βρωμιάς πάνω στον Επιφάνιο. Ακόμα κι αν το άξιζε, ήταν και πάλι βρωμιά. Όλοι θυμούνται την αυθάδη καυχησιολογία του: «Είναι ακόμα άγνωστο ποιος από εμάς θα πεθάνει πρώτος». Τώρα είναι γνωστό. Ο Φιλάρετος πέθανε πρώτος.
Γνωρίζουμε ότι, παρά τα πάντα, πολλοί στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία προσευχήθηκαν για τη μετάνοια του Φιλάρετου πριν από τον θάνατό του. Τον λυπόντουσαν και ευχόντουσαν χριστιανικό θάνατο. Δυστυχώς, δεν κατάφερε ποτέ να μετανοήσει.
Και έτσι μπροστά μας βρίσκονται δύο ζωές και δύο θάνατοι: ένας των δικαίων και ένας των αδίκων... Ο Κύριος μας τα δείχνει, σαν να τα τοποθετεί στις παλάμες των χεριών Του. Και αυτό είναι ένα πολύ σαφές μάθημα για κάθε Χριστιανό.
Ο Μωυσής, απευθυνόμενος στον λαό πριν εισέλθει στη Γη της Επαγγελίας, είπε: «Έθεσα ενώπιόν σας ζωή και θάνατο, ευλογία και κατάρα. Διάλεξε ζωή, για να ζήσεις εσύ και οι απόγονοί σου».
Και δεν είναι ο Μωυσής, είναι ο Θεός που λέει στον καθένα μας: επιλέξτε τη ζωή αντί του θανάτου.
Νωρίτερα η ΕΟΔ έγραψε ότι σε ηλικία 97 ετών απεβίωσε ο Φιλάρετος, πρώην επικεφαλής του "Πατριαρχείου Κιέβου".
