Από τη Β΄ Βατικανή στη Σύνοδο του Κολυμπαρίου
Η επίδραση των ρωμαιοκαθολικών προτύπων και η εισαγωγή της «περιεκτικής εκκλησιολογίας» στον ορθόδοξο θεολογικό διάλογο και τις αποφάσεις.
Ο υπ. δρ Δογματικής Βασίλειος Τουλουμτσής συνέδεσε τη σύγχρονη «περιεκτική εκκλησιολογία» με τις αποφάσεις της Β΄ Βατικανής Συνόδου (1962-1965), η οποία αποτέλεσε κεντρικό σημείο αναφοράς για αυτές τις αλλαγές. Υποστήριξε ότι το μοντέλο αυτό επηρέασε και τον σχεδιασμό της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» στο Κολυμπάρι το 2016. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, οι έννοιες του σχίσματος και της αίρεσης φαίνεται να υποχωρούν μπροστά στον όρο «χωρισμένοι αδελφοί».
Στη νέα αυτή θεώρηση, το κλασικό δίπολο «κοινωνία – ακοινωνησία» αντικαθίσταται από τη διάκριση μεταξύ «πλήρους και ατελούς κοινωνίας». Η κοινωνία θεωρείται δεδομένη λόγω του ενός βαπτίσματος και εξαρτάται απλώς από τον βαθμό εγγύτητας με την «αδιαίρετη παράδοση». Ο κ. Τουλουμτσής επεσήμανε την αντίφαση στα κείμενα του Κολυμπαρίου, όπου η ενότητα της Εκκλησίας παρουσιάζεται ταυτόχρονα ως οντολογικά δεδομένη και ως ζητούμενο της Οικουμενικής Κίνησης.
Η στροφή αυτή αναζητά έναν «ελάχιστο κοινό παρονομαστή» ενότητας, αποσπώντας τα μυστήρια από το σύνολο της ορθόδοξης πίστης. Αν αυτή η λογική εφαρμοστεί και στη Θεία Ευχαριστία, τότε νομιμοποιείται εκκλησιολογικά και η Ουνία. Οι θέσεις αυτές, αν και ανήκουν στη μετα-βατικάνεια διδασκαλία, αφομοιώνονται πλέον από ορθοδόξους που γοητεύονται από τη διευρυμένη εκκλησιολογία.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την εισήγηση του Β. Τουλουμτσή στην Ημερίδα για τον Οικουμενισμό.
Δείτε σε βίντεο την Ημερίδα στο Πολεμικό Μουσείο, όπως μεταδόθηκε απευθείας από την ΕΟΔ (η ομιλία του Β. Τουλουμτσή από 3:07:46 μέχρι 3:34:30):
