Ο αληθινός πυρήνας των παρελάσεων: Τιμή, σεβασμός και ουσία
Υπάρχει σεβασμός στα πρόσωπα και στα γεγονότα του χθές? Είνα μια συνήθεια ή πρέπει να διαφυλάξουμε την παράδοση της χώρας μας?
Γράφει ο κ. Γεώργιος Πρατζίκος
Θεολόγος-Δημοσιογράφος
Οι εθνικές μας επέτειοι και οι καθιερωμένες παρελάσεις αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής και ιστορικής μας ταυτότητας. Ωστόσο, έχει έρθει η ώρα να ανοίξει ένας ειλικρινής διάλογος και να προσδιοριστούν πολλά πράγματα γύρω από τον τρόπο που διεξάγονται. Είναι επιτακτική ανάγκη όλοι οι εμπλεκόμενοι —φορείς, σχολεία και απλοί πολίτες— να κατανοήσουμε βαθbιά τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους γίνονται οι παρελάσεις.
Είναι απολύτως κρίσιμο να συνειδητοποιήσουμε ότι οι εκδηλώσεις αυτές δεν γίνονται για το «φαίνεσθαι». Δεν αποτελούν ευκαιρία για αυτοπροβολή, ούτε περιορίζονται σε ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο για τα social media ή τα δελτία ειδήσεων. Ο ουσιαστικός τους σκοπός είναι ένας και μοναδικός: να τιμήσουμε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη εκείνους που έπεσαν ηρωικά για την πατρίδα μας. Οι μαθητές και οι στρατιωτικοί που παρελαύνουν δεν το κάνουν για να επιδείξουν μια τυπική πειθαρχία, αλλά για να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη της θυσίας των προγόνων μας.
Αυτή η ιερότητα της στιγμής απαιτεί απόλυτο σεβασμό από όλους, χωρίς εξαιρέσεις. Ο σεβασμός αυτός πρέπει να αντικατοπτρίζεται σε κάθε πτυχή του εορτασμού, ξεκινώντας από τη διαδικασία της κατάθεσης στεφάνων. Η κατάθεση στεφάνου δεν είναι μια τυπική διαδικασία δημοσίων σχέσεων· είναι μια πράξη ύψιστης τιμής. Γι' αυτόν τον λόγο, δεν μπορεί να καταθέτει ο οποιοσδήποτε.
Χρειάζεται αυστηρότερη τάξη και θεσμική ευπρέπεια. Στο πρωτόκολλο των καταθέσεων πρέπει να συμμετέχουν αποκλειστικά οι θεσμικοί εκπρόσωποι που συνδέονται άμεσα με την απόδοση τιμών: ο Δήμος, η τοπική κοινότητα, τα σχολεία, τα σώματα ασφαλείας και ο στρατός. Όχι όλοι αδιακρίτως. Η υπερβολική πολυπληθρότητα και η συμμετοχή ατόμων που δεν έχουν θεσμικό ρόλο συχνά αλλοιώνουν τον χαρακτήρα της τελετής και μετατρέπουν μια ιερή μνήμη σε κοσμικό γεγονός.
Αν θέλουμε οι παρελάσεις να συνεχίσουν να έχουν νόημα για τις επόμενες γενιές, οφείλουμε να τις επαναφέρουμε στον αρχικό τους προσανατολισμό. Με λιτότητα, τάξη, εσωτερική συγκίνηση και έμπρακτο σεβασμός, στεκόμαστε αντάξιοι της θυσίας εκείνων που μας χάρισαν την ελευθερία μας.
Γεώργιος Πρατζίκος
Θεολόγος-Δημοσιογράφος
