Όταν ο χότζας γονάτισε δίπλα σε Ορθόδοξους ιερείς και προσευχήθηκαν για βροχή
Μια σχεδόν λησμονημένη ιστορία από την Κύπρο. Τουρκοκύπριοι προσευχήθηκαν μαζί με Χριστιανούς, για να έρθει η βροχή.
Μια ξεχωριστή ιστορία από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 έρχεται από την Καρπασία της Κύπρου, σε μια εποχή κατά την οποία η μεγάλη ανομβρία δοκίμαζε σκληρά τους κατοίκους της περιοχής. Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι, μπροστά στην κοινή αγωνία για τη γη και το νερό, βρέθηκαν να προσεύχονται μαζί, μέσα σε έναν χριστιανικό ναό, ζητώντας να έρθει η πολυπόθητη βροχή.
Η ιστορία διασώθηκε μέσα από τη μαρτυρία του Αντώνη Πιτράκκου, Ελληνοκύπριου από το Ριζοκάρπασο, ο οποίος αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αυστραλία.
Η ανομβρία που ένωσε δύο κοινότητες
Εκείνη την περίοδο η Γαληνόπορνη της Καρπασίας ήταν ένα χωριό με περίπου 600 Μουσουλμάνους και μόλις 15 Χριστιανούς. Σε μικρή απόσταση βρισκόταν το Ριζοκάρπασο, με συντριπτικά ελληνοκυπριακό πληθυσμό.
Η παρατεταμένη ανομβρία είχε προκαλέσει μεγάλη ανησυχία. Οι Τουρκοκύπριοι της Γαληνόπορνης είχαν ήδη προσευχηθεί μαζί με τον χότζα τους για να βρέξει. Καθώς όμως η βροχή δεν ερχόταν, στράφηκαν στους Χριστιανούς γείτονές τους.
Και το αίτημά τους ήταν ιδιαίτερο. Zήτησαν να φέρουν τις εικόνες τους και να προσευχηθούν όλοι μαζί.
Από το Ριζοκάρπασο ξεκίνησε πομπή προς τη Γαληνόπορνη. Δύο Ορθόδοξοι ιερείς συνόδευαν τις εικόνες, ενώ οι κάτοικοι του μουσουλμανικού χωριού περίμεναν την άφιξή τους.
Ο χότζας γονάτισε δίπλα στους Ορθόδοξους ιερείς
Οι εικόνες μεταφέρθηκαν στην παλιά εκκλησία της Αγίας Άννας. Οι ιερείς φόρεσαν τα άμφιά τους, άναψαν τα κεριά και ξεκίνησε η δέηση.
Τότε εκτυλίχθηκε η σκηνή που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη του Πιτράκκου.
Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι γονάτισαν μαζί. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ο χότζας της Γαληνόπορνης, δίπλα στους δύο Ορθόδοξους ιερείς.
Η προσευχή στράφηκε προς τον Θεό, την Παναγία, την Αγία Άννα και τον Απόστολο Ανδρέα. Το αίτημα όλων ήταν ένα: να βρέξει.
«Και μετά έβρεξε»
Μετά την προσευχή, οι Τουρκοκύπριοι πρόσφεραν στους επισκέπτες ψωμί, νερό, ελιές και τυρί. Στη συνέχεια οι Ελληνοκύπριοι πήραν τον δρόμο της επιστροφής προς το Ριζοκάρπασο, ενώ κάτοικοι της Γαληνόπορνης βοήθησαν στη μεταφορά των εικόνων και τους συνόδευσαν για ένα μέρος της διαδρομής.
Ο ίδιος θυμόταν ότι η βροχή συνεχίστηκε την ημέρα, τη νύχτα και την επομένη. Για τους ανθρώπους που συμμετείχαν στη δέηση, το γεγονός απέκτησε βαθιά πνευματική σημασία.
Το εάν η βροχή αποτέλεσε θαύμα ανήκει στην πίστη κάθε ανθρώπου. Το ιστορικά ξεχωριστό στοιχείο, ωστόσο, παραμένει η ίδια η κοινή προσευχή, ένα μουσουλμανικό χωριό ζήτησε χριστιανικές εικόνες και ο χότζας γονάτισε δίπλα σε Ορθόδοξους ιερείς.
Μια διαφορετική ιστορία της Κύπρου
Η Κύπρος έχει γνωρίσει μέσα στους αιώνες και άλλους χώρους στους οποίους Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι αναζητούσαν θεραπεία, προστασία ή βοήθεια. Τέτοιες πρακτικές κοινών ή «μοιρασμένων» ιερών έχουν καταγραφεί και σε άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου.
Η ιστορία της Γαληνόπορνης δεν διαγράφει τις συγκρούσεις ούτε τις τραγικές σελίδες που ακολούθησαν στην Κύπρο. Διασώζει, όμως, μια στιγμή κατά την οποία δύο διαφορετικές κοινότητες βρέθηκαν ενωμένες απέναντι σε μια κοινή δοκιμασία.
Και μέσα στις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου, όταν η Κύπρος στρέφει για ακόμη μία φορά το βλέμμα της στην Παναγία, η παλιά αυτή ιστορία αποκτά έναν ιδιαίτερο συμβολισμό.
Ένας χότζας, δύο Ορθόδοξοι ιερείς, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι γονάτισαν κάτω από την ίδια στέγη και ζήτησαν το ίδιο πράγμα:
Να βρέξει.
Και, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ανθρώπου που ήταν εκεί, έβρεξε.
Προηγουμένως η ΕΟΔ, έγραψε : https://eeod.gr/news/90669-mnimsyno-gia-ton-makarist-mitr-rethmnis-telsthike-sti-mon-atlismpal
Ελάτε στην μεγάλη ομάδα μας στο VIBER
