Τέλος τα σόσιαλ για ανηλίκους κάτω από 15

Είναι γνωστό το ανέκδοτο που κυκλοφορεί τελευταία στη νεολαία. Δυο νέοι συνομιλούν και λένε ο ένας στον άλλον τις δυσκολίες τους:

-«Φίλε, έπαθα μεγάλη ζημιά το Σαββατοκύριακο. Μου χάλασε το ρούτερ και δεν είχα τικ τοκ»!

-«Σοβαρά. Ωωω ζημιά! Και τι έκανες;»

-«Κάθισα με τους γονείς μου»

-«Και;»

-«Τι και; Καλοί άνθρωποι μου φάνηκαν…»

Νέο πλαίσιο για την πρόσβαση των ανηλίκων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, facebook, instagram, tik tok, twitter/X  τίθεται σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2027, μετά την υπερψήφιση από τη Βουλή του νομοσχεδίου που θεσπίζει ηλικιακό όριο χρήσης τους τα 15 έτη. Η ρύθμιση εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία στην Ολομέλεια, έπειτα από συζήτηση με πολιτική αντιπαράθεση.

Τι αλλάζει από την 1η Ιανουαρίου 2027

Το νέο πλαίσιο νόμου προβλέπει ότι οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης θα πρέπει να ελέγχουν αν οι χρήστες πληρούν το προβλεπόμενο ηλικιακό όριο. Στο επίκεντρο μάλιστα βρίσκεται το «kids Wallet», το οποίο προορίζεται να λειτουργεί ως μηχανισμός επιβεβαίωσης ηλικίας. Σύμφωνα με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, το σύστημα δεν μεταδίδει στις ψηφιακές πλατφόρμες την ημερομηνία γέννησης ή προσωπικά στοιχεία, αλλά μόνο ένδειξη για το ηλικιακό όριο του χρήστη.

Τι υποστηρίζουν όσοι συμφωνούν με την απαγόρευση αυτή;

Το κινητό τηλέφωνο -μέσω του οποίου τα παιδιά δραστηριοποιούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- τείνει να γίνει πια προέκταση του χεριού τους! Τα σόσιαλ μίντια οδηγούν σε εξάρτηση, σ’ έναν εθισμό του χειρότερου είδους, που στερεί την ελευθερία επιλογής στους νέους. Ορισμένα μάλιστα αργούν να κοιμηθούν τα βράδια και πηγαίνουν στο σχολείο ξενυχτισμένα, έτοιμα να κοιμηθούν στο θρανίο τους!

O καθηγητής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Γιώργος Μπαμπινιώτης θίγει και την αδυναμία στην έκφραση των σύγχρονων νέων. Η γλώσσα των παιδιών σ’ αυτά τα μέσα σταδιακά παραμερίζεται από τη χρήση ψηφιακών εικονιδίων (emojis) ή της «αργκώ», μιας συνθηματολογικής μοντέρνας γλώσσας με συντομογραφίες, βωμολοχίες και ανάμεικτους ελληνοαγγλικούς τύπους π.χ. ντελούλου!

   Επιπλέον, τα παιδιά χάνουν τον χρόνο τους, τον σπαταλούν, σκρολάροντας- περιηγούμενα δηλαδή, μπροστά από προτεινόμενα βίντεο και αναρτήσεις που επιλέγει εκ μέρους τους ένας αλγόριθμος, του οποίου μάλιστα η λειτουργία είναι μυστική! Αρκούνται στην αναδημοσίευση αστείων ή ανούσιων βίντεο, παραμελώντας άλλες βασικές τους δραστηριότητες, την πραγματική επικοινωνία με τους συνομηλίκους τους, την οικογένειά τους, το διάβασμα, ακόμη και το παιχνίδι! Μάλιστα τα προβαλλόμενα πρότυπα, αλλά και ο ανέμελος και πλούσιος τρόπος ζωής των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δημιουργεί μια τελείως διαστρεβλωμένη εικόνα της πραγματικότητας στους νέους. Δεν είναι λίγα εκείνα τα παιδιά που αρχίζουν να αναρτούν και δικά τους βίντεο, αποσκοπώντας στο να γίνουν γιουτιούμπερς και ινφλουένσερς, ώστε να αποκομίσουν «εύκολα» χρήματα, χωρίς να θεωρούν πια τις σπουδές τους αναγκαίες!

Υφίσταται και σοβαρός κίνδυνος ελλειμματικής προσοχής. Τα παιδιά συνηθίζουν στην πολύχρωμη κινούμενη, σαγηνευτική οθόνη και δεν μπορούν αν συγκεντρωθούν μπροστά από ένα βιβλίο που είναι στατικό. Σημαντικότατη παράμετρος είναι η «άρση της παιδικότητας». Τα παιδιά γίνονται «μικρομέγαλα», κακέκτυπα των ενηλίκων. Έρχονται σε επαφή με βίντεο και εικόνες που δεν έχουν την ωριμότητα να διαχειριστούν, όπως σκηνές βίας και λαγνείας, χάνοντας την ευαισθησία και αθωότητα της παιδικής ηλικίας.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τείνουν να αντικαταστήσουν το βιβλίο και την μελέτη. Πολλοί μαθητές αναζητούν πλέον βιντεάκια στο τικ τοκ για να μάθουν εύκολα και γρήγορα το μάθημα του σχολείου, αντί να καθίσουν να μελετήσουν!

Τι λένε όσοι διαφωνούν με την απαγόρευση;

Δεν είναι καλό να απαγορεύεις, αλλά να εξηγείς. Ελλοχεύει ο κίνδυνος να «πλεχθεί ο μύθος του απαγορευμένου», καθώς στον επαναστατικό χαρακτήρα του νέου, το απαγορευμένο φαντάζει πιο ελκυστικό.

Κανένας νόμος δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρουσία των γονέων και κηδεμόνων. Εκείνοι διδάσκουν καθημερινά τα παιδιά με το σιωπηρό τους παράδειγμα. Αν εκείνοι χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με σύνεση, το ίδιο θα κάνει και το παιδί, που σαν «σφουγγάρι» προσλαμβάνει, μιμείται και αφομοιώνει ό,τι βλέπει και ακούει, καλό ή κακό, ανάλογα με τις αξίες και τα ιδανικά που έχει γαλουχηθεί.

Διαβάστε επίσης