Β. Χαραλάμπους: Η αναίρεση της ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας
Σύνοδος στο Κολυμβάρι Χανίων τον Ιούνιο του 2016. Photo: sib-catholic.ru
Ιδού οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις τη Δηλώσεως του Τορόντο
(Ποιος συμφωνεί με αυτές εις την Κύπρον;)
Γράφει ο Β. Χαραλάμπους, θεολόγος
Ένα θέμα που δεν τολμήθηκε ποτέ οποιαδήποτε θεολογική ανάλυση, από τους απολογητές των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, είναι και οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις της Δήλωσης του Τορόντο, οι οποίες έχουν παρεισφρήσει στις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης. Ενώ πολλοί είναι εκείνοι εκ των πανεπιστημιακών, οι οποίοι έγιναν απολογητές των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, στο θέμα τούτο τηρούσαν αφωνία.
Είναι γνωστό ότι οι καλούμενες ‘’εκκλησιολογικές προϋποθέσεις’’ στη «Δήλωση του Τορόντο», έχουν επιβληθεί από την πνιγηρή πλειοψηφία των αιρετικών προτεσταντικών ομάδων του Παγκόσμιου Συμβούλιου Εκκλησιων (Π.Σ.Ε.). Δεν είναι επιτρεπτό να «προσλαμβάνωμεν το αλλότριο, φθείροντες το ημέτερον», λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (PG 35, 1124).
Είναι αλήθεια ότι στις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, γίνεται σαφής αναφορά στις ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις της Δήλωσης του Τορόντο, χωρίς όμως να καταγράφονται αναλυτικά. Αυτό συνέβαλε στην ευκολότερη αποδοχή τους.
Στη γνωστή «Δήλωση του Τορόντο», που τιτλοφορείται «Η Εκκλησία, οι Εκκλησίες και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», αναφέρεται στην παράγραφο 5 ότι «Οι εκκλησίες-μέλη του Π.Σ.Ε. αναγνωρίζουν στις άλλες εκκλησίες στοιχεία της αληθούς εκκλησίας*». Μπορεί να υπάρξει αναγνώριση στοιχείων της αληθούς Εκκλησίας στους Πεντηκοστιανούς, τους Λουθηρανούς, στους Μεθοδιστές και στις λοιπές αιρετικές ομάδες μέλη του Π.Σ.Ε.;
Στην παράγραφο 8 της «Δήλωσης του Τορόντο», αναφέρεται ότι, «Οι εκκλησίες-μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών»*.
Πότε στην Ιστορία της Εκκλησίας, έχει ειπωθεί τέτοιος λόγος; Θα μπορούσε ποτέ κανείς εκ των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, να αναφέρει ότι, το Σώμα του Χριστού θα οικοδομηθεί από τις πνευματικές σχέσεις με αιρετικές κοινότητες;
Στη Δήλωση του Τορόντο τονίζεται και το ακόλουθο: «οι εκκλησίες αναγνωρίζουν ότι το να αποτελεί κάποιος μέλος της εκκλησίας του Χριστού είναι περιεκτικότερο από το να αποτελεί μέλος της ίδιας του της εκκλησίας»*.
Κατ’ ουσία η καλούμενη αυτή ‘’εκκλησιολογική προϋπόθεση’’, όχι μόνο σχετικοποιεί την εκκλησιαστική μας αυτοσυνειδησία ως Ορθοδόξων, αλλά και την αναιρεί με ένα περίεργο τρόπο, καθότι υποδεικνύει καθοδηγητικά με τον τονισμό ‘’περιεκτικότερο’’ (more inclusive), σε ποια εκκλησία έχει μεγαλύτερη σημασία να αποτελούμε μέλη. Υπογράφοντας μια τέτοια προϋπόθεση, σαφέστατα παραδεχόμαστε ότι δεν έχει τόση σημασία να ανήκομε στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά είναι περιεκτικότερο να ανήκουμε στην Εκκλησία του Χριστού, λες και η Εκκλησία του Χριστού είναι άλλη από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Αναιρεί ή δεν αναιρεί η προϋπόθεση – παραδοχή, την εκκλησιαστική μας αυτοσυνειδησία ως Ορθοδόξων;
Οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές προϋποθέσεις’’, αποτελούν το καταστάλαγμα του συνονθυλεύματος του Π.Σ.Ε., και σκοπό είχαν να καταγράψουν προϋποθέσεις, οι οποίες υπηρετούν τη ‘’συνύπαρξη’’ εντός αυτού.
Πρόσφατα στην Κύπρο, η αποδοχή των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης στο σύνολό τους, ήταν βασικότατη προϋπόθεση για να μη τεθεί σε αργία Επίσκοπος. Σε καμιά Τοπική Εκκλησία, από αυτές που δέχθηκαν τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, δεν έχει επισυμβεί κάτι τέτοιο.
Αλήθεια ποιος στην Κύπρο έχει τοποθετηθεί συγκεκριμένα επί των λεγομένων ‘’εκκλησιολογικών’’ προϋποθέσεων της Δήλωσης του Τορόντο, με αναγνώριση στοιχείων της αληθούς Εκκλησίας σε αιρετικές κοινότητες κλπ;
Σε κείμενο του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου, το οποίο τιτλοφορείται ‘’Υπόμνημα σχετικά με τα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας’’**, το οποίο είχε κατατεθεί στη συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου στις 11 Φεβρουαρίου 2016, και περιλαμβάνεται στο βιβλίο ‘’Εκκλησιολογική παρέμβαση’’, του Επισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου (Έκδοση Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, Λευκωσία 2020), γίνεται σχολιασμός ανάμεσα στα άλλα και για την παράγραφο 5 της Δήλωσης του Τορόντο.
Ο Θεοφιλέστατος Καρπασίας σχολιάζοντας με ορθόδοξη σοβαρότητα την κοινή αυτή δήλωση σημειώνει μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’«Η κοινή αυτή δήλωση» αναγνωρίζει μ’ ένα άμεσο τρόπο τη λεγόμενη «θεωρία των κλάδων» του Προτεσταντισμού, η οποία διδάσκει ότι κάθε «Εκκλησία» - Ομολογία κατέχει μέρος της αλήθειας και η συνένωση όλων θα αποτελέσει τη μια ολοκληρωμένη αλήθεια’’**. Δεν είναι επιτρεπτό λοιπόν να «προσλαμβάνωμεν το αλλότριο, φθείροντες το ημέτερον», λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (PG 35, 1124).
Νωρίτερα η ΕΟΔ έχει αναρτήσει την αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτη για τον Οικουμενισμό.
……………………………………………………
*«Η συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεολογίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (Στυλιανού Χ. Τσομπανίδη)
**‘’Εκκλησιολογική παρέμβαση’’, Επισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου, Έκδοση Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, Λευκωσία 2020.
Читайте также
Β. Χαραλάμπους: Η αναίρεση της ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας
Γιατί η αναγνώριση «στοιχείων αληθούς εκκλησίας» στους αιρετικούς μέσω του Π.Σ.Ε. αποτελεί ευθεία απειλή για την Ορθοδοξία.
Προειδοποίηση για εκκλησιαστικό σχίσμα με φόντο την υπόθεση Πάφου Τυχικού
Πώς η δίωξη του Ιεράρχη και οι αντιδράσεις του πιστού λαού μπορούν να οδηγήσουν σε μαζική αποσκίρτηση.
Οι αιρέσεις και η εκκοσμίκευσις του χριστιανικού κόσμου
Μια βαθιά θεολογική προσέγγιση για τις προκλήσεις της σύγχρονης αλλοίωσης του χριστιανικού μηνύματος και την ανάγκη επιστροφής στην αυθεντική Πατερική παράδοση.
Σχόλιο στην Συμπροσευχή του «Πάπα» και της Αγγλικανής «Πριμάτου»
Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς Γραφείο επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών
ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΛΑΙΕΣ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ (Γ΄)
Του Πρεσβυτέρου Ἀναστασίου Γκοτσόπουλου, Ἐφημερίου Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν
Σχολιασμός σε βίντεο Ραβίνου
Ο Χριστός είναι ο αληθινός Μεσσίας και η Εκκλησία Του ο Νέος Ισραήλ της Χάριτος