Η μεταστροφή του π. Πέτρου Χιρς: Μπήκα σε Εσπερινό και βρέθηκα στον Παράδεισο
Ο αμερικανός ιερέας και θεολόγος μιλά για το πέρασμα της οικογένειάς του από τον Αγγλικανισμό, τη γνωριμία του με την ορθόδοξη πίστη και τις σπουδές του στο Αριστοτέλειο.
Σε συνέντευξή του στην Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων, ο π. Πέτρος Χιρς κατέθεσε την προσωπική του μαρτυρία για τη μεταστροφή του στην Ορθοδοξία, εξιστορώντας τα γεγονότα που σημάδεψαν την πνευματική του διαδρομή.
Όπως ανέφερε, γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες σε οικογένεια αγγλικανού ιερέα, ο οποίος διακόνησε επί 28 χρόνια στην Αγγλικανική Εκκλησία. Οι γονείς του επεδίωκαν πάντοτε να παραμείνουν πιστοί στην παράδοση που γνώριζαν και αντιτίθεντο στις «καινοτομίες» του χώρου τους, με κυριότερη τη χειροτονία των γυναικών. Έπειτα από δεκαετή προσπάθεια, διέκριναν ότι δεν υπήρχε προοπτική και άρχισαν να αναζητούν διέξοδο. Το 1991, μέσω ενός προσήλυτου ιερέα που γνώριζε τον πατέρα του, άνοιξε ο δρόμος προς την Ορθοδοξία. Μετά από εξάμηνη μελέτη, το 1992 ο πατέρας του και ολόκληρη η ενορία έγιναν ορθόδοξοι.
Εκείνη την περίοδο ο π. Πέτρος φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin, χωρίς να γνωρίζει πολλά για την Ορθοδοξία, πέρα από τη διαβεβαίωση της μητέρας του ότι πρόκειται για «έναν άλλο κόσμο». Σε ηλικία 20 ετών, επισκέφθηκε για πρώτη φορά έναν εσπερινό σε τοπική ελληνική ενορία, όπου παρευρίσκονταν μόνο ο ιερέας, ο ψάλτης και μία ηλικιωμένη γυναίκα. Περιγράφοντας την εμπειρία του, σημείωσε ότι ένιωσε «σαν να πήγε στον παράδεισο», εγκαταλείποντας οριστικά τις σκέψεις που έκανε νωρίτερα για προσχώρηση στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Έναν χρόνο μετά την οικογένειά του, ασπάστηκε και ο ίδιος την Ορθοδοξία.
Στη συνέχεια, η μελέτη του βιβλίου «Η Ορθοδοξία και η Θρησκεία του Μέλλοντος» του π. Σεραφείμ Ρόουζ υπήρξε καθοριστική για τη λογική και θεολογική του κατάρτιση, οδηγώντας τον στην παραδοσιακή Ορθοδοξία, στον μοναχισμό και σε επισκέψεις σε μοναστήρια ανά την Αμερική. Επτά χρόνια αργότερα μετέβη στην Ελλάδα, όπου φοίτησε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ολοκληρώνοντας προπτυχιακές σπουδές, μεταπτυχιακό και διδακτορικό στη Θεολογία.
Αναλυτικά τα όσα είπε στην ΕΟΔ: «Γεννήθηκα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σε οικογένεια αγγλικανού ιερέα. 28 χρόνια ήταν ιερέας στην αγγλικανική εκκλησία και το 1992, αυτός και όλη η ενορία, έγιναν ορθόδοξοι. Εγώ ήμουν στο πανεπιστήμιο του Wisconsin της Αμερικής, μετά από έναν χρόνο έγινα κι εγώ ορθόδοξος. Τότε 20 χρονών ήμουν. Μετά από 7 χρόνια ήρθα και στο Αριστοτέλειο. Ξεκίνησα θεολογία, μεταπτυχιακό πήρα και διδακτορικό στο Αριστοτέλειο. Θα μιλήσω για τη μεταστροφή μου στην Ορθοδοξία.
Πάντα οι γονείς μου είχαν πολύ πόθο να μένουν πιστοί στην παράδοση που ήξεραν και ήταν εναντίον όλης της ''καινοτομίας'' που γινόταν στην Αγγλικανική εκκλησία, ιδιαίτερα για τη χειροτονία των γυναικών. Κάποια στιγμή κατάλαβαν μετά από 10 χρόνια ότι μάταια, δεν υπάρχει εδώ φως και μάλλον πρέπει να σκεφτόμαστε κάτι άλλο. Και αμέσως ο Θεός έστειλε τότε ένας προσήλυτος ιερέας, γνώριζε τον πατέρα μου, και άνοιξε αμέως την πόρτα της Ορθοδοξίας στον 1991. Πριν από 35 χρόνια. Και σύντομα ήρθαμε στην Ορθοδοξία. Έξι μήνες κοιτούσε το θέμα και όλη η ενορία, γιατί ήδη ήταν έτοιμο. Ο Θεός ετοίμασε το έδαφος. Και θυμάμαι η μητέρα μου με πήρε τηλέφωνο στο πανεπιστήμιο και έλεγε θα γίνω ορθόδοξη. Λέω πώς έτσι? Τι είναι Ορθοδοξία? Δεν ήξερα πολλά. Και λέει είναι άλλος κόσμος.
Και μετά πήγα εγώ στην τοπική εκκλησία, την ελληνική ενορία. Θυμάμαι σε εσπερινό πήγα, ωραία εκκλησία, απλή, μικρή εκκλησία. Για δεδομένα της Ελλάδος είναι ένα παρεκκλήσι σχεδόν, αλλά ωραία εκκλησία. Και πήγα μέσα, ήταν ένας παπάς, ο ψάλτης και μία γιαγιά, εσπερινός. Αλλά για μένα ήταν σαν πήγα στον παράδεισο. Ήταν άλλος κόσμος, όπως είπε η μητέρα μου. Και θυμάμαι την αίσθηση να κλείσω την πόρτα μετά τον εσπερινό και να πω: ''πω άλλος κόσμος. Τι είναι αυτό?'' Σαν πήγα αλλού. Καμία σχέση με τους παπικούς που είχα ήδη φύγει από την Αγγλικανική εκκλησία και σκεφτόμουν να γίνω παπικός, λατίνος ας πούμε, γιατί τουλάχιστον αυτοί ήταν λίγο πιο πιστοί ας πούμε. Μετά έπρεπε να διαβάζω κάτι. Η καρδιά μου αμέσως δέχτηκε την Ορθοδοξία, αλλά ακολουθεί τη λογική και έπρεπε να διαβάζω και ο Θεός κανονίσε να μου δώσει βιβλίο του πατρός Σεραφείμ Ρόουζ, Η Ορθοδοξία και η Θρησκεία του Μέλλοντος, που είναι αρκετά ριζοσπαστικό για έναν προσήλυτο να διαβάζει το πρώτο βιβλίο.
Αλλά ένα πράγμα έμαθα από το βιβλίο αυτό. Αν αυτός ο άνθρωπος που φαίνεται από το βιβλίο γνωρίζει καλά τι θα πει διάβολος, τι θα πει δαιμονική ενέργεια, άρα θα ξέρει και τον Χριστό. Θα είναι φωτισμένος από τον Χριστό να ξέρει αυτά τα πράγματα. Και ήταν τόσο διαφορετικό από ό,τι είχα διαβάζει, που αμέσως με οδήγησε ο Θεός στα βήματα της παραδοσιακής Ορθοδοξίας, στον μοναχισμό και όλα αυτά. Και άφησε όλα και άρχισα να ταξιδεύω στην Αμερική στα διάφορα μοναστήρια».
Σχετικά η ΕΟΔ είχε αναφερθεί στη γνωριμία του π. Πέτρου με τον Γέροντα Εφραίμ και το ξεκίνημα στην Αριζόνα.
