Δρ. Γεώργιος Φουντουλάκης: Κανείς αδιάφορος για τη δολοφονία του μοναχού
Η απώλεια ενός ανθρώπου και, ιδιαίτερα, ενός μοναχού που είχε αφιερώσει τη ζωή του στην προσευχή, την άσκηση και τη διακονία της Εκκλησίας, είναι τραγική.
Ο καθηγητής της Θεολογικής σχολής του ΕΚΠΑ και μεταδιδάκτορας-ερευνητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου, κύριος Γεώργιος Σ. Φουντουλάκης, μιλάει στην Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων, για το τραγικό γεγονός της δολοφονικής επίθεσης, στην Λαύρα του Σβιατογκόρσκ στην Ουκρανία.
Η δήλωσή του:
Οδύνη για το τραγικό γεγονός στη Λαύρα του Σβιατογκόρσκ
Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε το τραγικό γεγονός που σημειώθηκε στη Λαύρα του Σβιατογκόρσκ της Ουκρανίας, όπου ο μοναχός Βαρσονούφιος (Τουριάνσκι) έχασε τη ζωή του ύστερα από επίθεση, ενώ δύο ακόμη άνθρωποι τραυματίστηκαν.
Η απώλεια ενός ανθρώπου και, ιδιαίτερα, ενός μοναχού που είχε αφιερώσει τη ζωή του στην προσευχή, την άσκηση και τη διακονία της Εκκλησίας, αποτελεί γεγονός που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο σε παγκόσμιο επίπεδο.
Μέσα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, το μήνυμα της Εκκλησίας δεν μπορεί παρά να είναι μήνυμα αγάπης, ενότητας, συγχώρεσης και ειρήνης. Η πίστη στον Χριστό μάς καλεί να υπερβαίνουμε τις διαφορές και τον διχασμό και να αναγνωρίζουμε στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου την ανεκτίμητη αξία του ως εικόνας του Θεού.
Η αληθινή ενότητα δεν οικοδομείται με την αντιπαράθεση, τον αποκλεισμό και τη βία, από όπου κι αν προέρχονται, αλλά καλλιεργείται μέσα από τον σεβασμό, τον διάλογο, την αλληλεγγύη και την αγάπη. Ιδιαίτερα σε περιόδους πολέμου και βαθιάς κοινωνικής δοκιμασίας, η Εκκλησία καλείται να γίνεται χώρος συμφιλίωσης και καταλλαγής, να θεραπεύει τις πληγές και να ενώνει τους ανθρώπους αντί να τους χωρίζει.
Η Λαύρα του Σβιατογκόρσκ, ιστορικός τόπος ορθόδοξης μοναστικής ζωής και προσευχής, έχει ήδη δοκιμαστεί σκληρά μέσα στις συνθήκες του πολέμου. Το νέο αυτό τραγικό περιστατικό προσθέτει ακόμη μία σελίδα πόνου στην ιστορία της και προκαλεί βαθιά οδύνη σε ολόκληρο τον εκκλησιαστικό κόσμο.
Απέναντι στον πόνο και τη βία, η απάντηση της χριστιανικής συνείδησης δεν μπορεί να είναι το μίσος. Είναι η αγάπη που ενώνει, η προσευχή που στηρίζει, η συγχώρεση που θεραπεύει και η ειρήνη που συμφιλιώνει.
Είθε, τέλος, να επικρατήσει η ειρήνη στη δοκιμαζόμενη Ουκρανία και να ανοίξει ο δρόμος της συμφιλίωσης, της αδελφοσύνης και της ενότητας μεταξύ των ανθρώπων.
Αιωνία η μνήμη του.
Προηγουμένως η ΕΟΔ, έγραψε για τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη Ανθίμου
