Ο Χριστός κοιτάζει την καρδιά. Οι υποκριτές τα ρούχα
Μακριά μαλλιά, σκουλαρίκια και ροκ μπλούζες ενοχλούν τους "ευσεβείς". Όμως ο Χριστός δεν κρίνει από την εμφάνιση. Ποιος τελικά βρίσκεται πιο κοντά Του;
Γενικά, υπάρχει ένας προβληματισμός, ένα άλυτο πρόβλημα για τα λόγια Του Χριστού.
"Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν."
Η μετάφραση υπό του Ιωάννη Κολιτσάρα
Αλλοίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι με την διεστραμμένην διδασκαλίαν σας, που την παρουσιάζετε ως διδασκαλίαν τάχα του Θεού, κλείετε την βασιλείαν του Θεού εμπρός από τους ανθρώπους. Έτσι, και σεις δεν εισέρχεσθε, αλλά και εκείνους που θέλουν να εισέλθουν δεν τους αφήνετε
Σε ποιούς απευθυνόταν? Ποιούς "έδειχνε" ?
Στέκομαι στην συνηθισμένη μου θέση, στο στασίδι πίσω απο τον Άγιο Νεκτάριο. Απο εκεί, μπορώ να βλέπω το Ιερό και να έχω μια εικόνα γενικά μόνο πρός τα εμπρός. Ούτε πρός τα δεξιά, ούτε πρός τα αριστερά. Είναι οι "παρωπίδες" που έψαχνα καιρό, έτσι ώστε να μην "φεύγει" η ματιά και παίρνει και τους λογισμούς μαζί της.
Ένας νέος με μακριά μαλλιά, σκουλαρίκια και μαύρα ρούχα, εμφανίζεται στον σολέα, λίγο πρίν Το Άγιο Βήμα και ξεκινά με άτσαλο αλλά αργό τρόπο, να κάνει μετάνοιες, κοιτάζοντας πότε αριστερά και πότε δεξιά. Διακρίνεται ενα μαύρο μπλουζάκι κάτω απο το τζήν μπουφάν. Τα μαλλιά του μακριά, ίσως αχτένιστα. Αυτή είναι η πρώτη εικόνα που αντίκρυσα. Έφυγα απο την θέση μου, απο το "κάστρο" μου και κατευθύνθηκα πρός τα εμπρός. Εκεί, στίς premium θέσεις, για να δώ καλύτερα τον νεαρό -ίσως- μιάς και το πρόσωπό του, δεν φαίνονταν. Ναι, νεαρός ήταν, ψηλός και αδύνατος. Μούσια και μια μπλούζα μαύρη που επάνω έγραφε "MOTORHEAD LIVE CONCERT". Ναι καλά το σκέφτεστε, εγώ που κρύβομαι πίσω απο μια κολώνα και για να έχω ησυχία και να μην αποσπάται ο νούς μου, κατάφερα μέσα σε 15 δευτερόλεπτα να "σκανάρω" την εμφάνιση του νερού αδελφού μου.
Mέσα λοιπόν στον ρόλο που έχουμε αναθέσει στον εαυτό μας, αυτόν του επικριτή, αρχικά ας σκεφθούμε πως θέτουμε Τον Θεό σε αργία, του δίνουμε Ρεπό, διότι είμαστε εμείς εδώ. Και εμείς γνωρίζουμε, πάντα και τα πάντα. Ας σκεφθούμε όμως πως δεν πρέπει να ξεχνάμε και τους γονείς αυτών των παιδιών. Πόσοι δεν ανησυχούν όταν βλέπουν τον γιο ή την κόρη τους να αλλάζει εμφάνιση, να υιοθετεί συνήθειες που δεν καταλαβαίνουν; Μερικοί φοβούνται ότι το παιδί τους παίρνει λάθος δρόμο. Η ανησυχία τους είναι κατανοητή. Όμως η διαρκής σύγκρουση για τα μαλλιά, τα σκουλαρίκια και τα ρούχα συχνά κάνει δυσκολότερη την επικοινωνία για τα σοβαρότερα ζητήματα της ζωής.
Πριν από αρκετά χρόνια, αν έβλεπες ένα παιδί με σκουλαρίκια στη μύτη, βαμμένα μαλλιά, αλυσίδες και σκισμένα ρούχα, θα γύριζες να το κοιτάξεις. Σήμερα αυτές οι εικόνες είναι συνηθισμένες. Οι εποχές άλλαξαν, οι νέοι άλλαξαν, οι συνήθειες άλλαξαν. Εκείνο που δεν πρέπει να αλλάξει είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τον άνθρωπο.
Βλέπουμε καμιά φορά τέτοια παιδιά να μπαίνουν στην εκκλησία. Άλλα έρχονται μόνα τους, άλλα με την παρέα τους. Μπορεί να σταθούν λίγο στην είσοδο, να ανάψουν ένα κερί, να προσκυνήσουν κάποια εικόνα. Δεν ξέρουμε τι έχουν μέσα τους ούτε τι τα έφερε εκείνη την ώρα στον ναό.
Μην περιμένετε εδώ να δείτε εικόνες απο παιδιά με μακριά μαλλιά, σκουλαρίκια και μπλούζες πολύχρωμες με γράμματα επάνω. Σίγουρα θα τα έχετε δεί στον δρόμο. Αυτά τα παιδιά όμως, θα τα βρείτε και στην Εκκλησία, ίσως με αυτά αλλά ίσως και με άλλα ρούχα. Αλλά για να τα δείτε εκεί, πρέπει να είστε και εσείς εκεί.
Λοιπόν...Καλή μου κυρία και καλέ μου κύριε, ναι, εσείς που το μάτι σας είναι κάμερα και το μυαλό σας είναι πλέον καταγραφικό με σκληρό δίσκο, κοιτάξτε μόνο μπροστά σας, θα δείτε αυτό που πρέπει και θα καταλάβετε το γιατί ήρθατε σήμερα στην Εκκλησία. Μην το πάθετε σαν εμένα που άφησα την θέση μου, πίσω απο την κολώνα και Τον Άγιο Νεκτάριο, για να δώ τον νεαρό και τώρα κρίνω τους πάντες και τα πάντα!
Μιμηθείτε τους νέους που δεν σπρώχνουν για να κοινωνήσουν πρώτοι και δεν ανακατεύουν τα αντίδωρα, για να βρούν το...ζυμωτό.
Θα το "κλείσω" έτσι, το θέμα
Ένας νέος με μακριά μαλλιά, σκουλαρίκια και μαύρα ρούχα μπαίνει στην Εκκλησία για να προσευχηθεί. Κι εκείνοι που μιλούν για αγάπη σπεύδουν να τον κατακρίνουν. Τελικά, ποιος σκανδαλίζει περισσότερο; Η εμφάνισή του ή η υποκρισία μας;
Να εύχεσθε.
Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων Ελλάδας.
