Ο Άγιος Νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ
Συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον μαρτυρικό θάνατό του.
Ο νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977 στο χωριό Κουρίλοβο, κοντά στη Μόσχα, στην περιοχή της πόλης Παντόλσκ. Ήταν μοναχοπαίδι και βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός από μικρή ηλικία. Η μητέρα του, Λιουμπόβ Βασίλιεβνα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή και στη μετέπειτα μαρτυρία του.
Το 1989, η γιαγιά του τον οδήγησε για πρώτη φορά στην εκκλησία, όπου εξομολογήθηκε και κοινώνησε. Εκεί, ένας ιερέας τού χάρισε έναν σταυρό, τον οποίο ο Ευγένιος δεν αποχωρίστηκε ποτέ. Παρότι η μητέρα του ανησυχούσε πως οι συμμαθητές του θα τον κορόιδευαν, εκείνος αρνήθηκε να τον αφαιρέσει.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του το 1994, εργάστηκε ως επιπλοποιός. Στις 25 Ιουνίου 1995 κατατάχθηκε στον ρωσικό στρατό και, έπειτα από τη βασική του εκπαίδευση, τοποθετήθηκε τον Ιανουάριο του 1996 στα σύνορα Τσετσενίας–Ινγκουσετίας.
Στις 13 Φεβρουαρίου 1996 αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλους τρεις στρατιώτες, ενώ εκτελούσαν έλεγχο οχημάτων σε περιοχή υψηλού κινδύνου. Οι στρατιώτες είχαν σταλεί χωρίς επαρκή υποστήριξη ή μέτρα ασφαλείας. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, σταμάτησαν ένα ασθενοφόρο για έλεγχο, όμως μέσα από αυτό εμφανίστηκαν ένοπλοι Τσετσένοι αντάρτες, οι οποίοι, ύστερα από σύντομη συμπλοκή, συνέλαβαν και τους τέσσερις.
Η μητέρα του Ευγένιου κατάλαβε από νωρίς ότι ο γιος της δεν είχε απλώς εξαφανιστεί αλλά είχε πέσει αιχμάλωτος. Με μεγάλο προσωπικό κίνδυνο ταξίδεψε στην Τσετσενία, αναζητώντας πληροφορίες για την τύχη του. Ήρθε σε επαφή με αρχηγούς ανταρτών, διέσχισε εμπόλεμες περιοχές και ναρκοθετημένους δρόμους και, όπως η ίδια περιέγραψε αργότερα, «πέρασε όλους τους κύκλους του Άδη».
Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, που διήρκεσε περίπου εκατό ημέρες, οι αντάρτες προσπάθησαν να εξαναγκάσουν τον Ευγένιο να αποκηρύξει την πίστη του, να αφαιρέσει τον σταυρό του και να ασπαστεί το Ισλάμ. Του υποσχέθηκαν πως θα του χαρίσουν τη ζωή, όμως εκείνος παρέμεινε σταθερός στην πίστη του, παρά τους ξυλοδαρμούς και τα βασανιστήρια.
Στις 23 Μαΐου 1996, ημέρα των γενεθλίων του, οδηγήθηκε μαζί με τους συναιχμαλώτους του στην εκτέλεση. Αφού πρώτα θανάτωσαν τους άλλους τρεις στρατιώτες, έδωσαν στον Ευγένιο μία τελευταία ευκαιρία να αφαιρέσει τον σταυρό του. Εκείνος αρνήθηκε και μαρτύρησε δια αποκεφαλισμού, χωρίς ποτέ να αποχωριστεί το σύμβολο της πίστης του.
Η μητέρα του τον εντόπισε εννέα μήνες αργότερα. Για να παραλάβει το λείψανό του, αναγκάστηκε να καταβάλει λύτρα και να πουλήσει σχεδόν όλη την περιουσία της. Οι αντάρτες της παρέδωσαν ακόμη και βιντεοκασέτα με το μαρτύριό του, ενώ της αποκάλυψαν λεπτομέρειες για τις τελευταίες ημέρες της ζωής του.
Η ίδια κατάφερε τελικά να μεταφέρει τα λείψανα του Ευγένιου και των συμπολεμιστών του στη Μόσχα, όπου τελέστηκε η κηδεία. Στις 20 Νοεμβρίου 1996 τον έθαψε στο χωριό τους. Λίγες ημέρες αργότερα, ο πατέρας του πέθανε από τη βαθιά θλίψη του, κοντά στον τάφο του γιου του.
Με το πέρασμα των χρόνων, ο Ευγένιος Ροντιόνωφ τιμήθηκε από πολλούς Ρώσους ως σύμβολο πίστης, θυσίας και ανδρείας. Πλήθος στρατιωτών τον θεωρούν πνευματικό προστάτη τους, ενώ έχουν γραφτεί βιβλία για τη ζωή και το μαρτύριό του, έχουν αγιογραφηθεί εικόνες του και έχουν συντεθεί ακολουθίες προς τιμήν του. Η μητέρα του, από την πλευρά της, αφιέρωσε τη ζωή της στη στήριξη οικογενειών στρατιωτών και τραυματιών πολέμου, αποκτώντας ιδιαίτερο σεβασμό σε ολόκληρη τη Ρωσία.
Διαβάστε εδώ για τις Θείες Λειτουργίες σε βυζαντινά μνημεία της Εκκλησίας της Αλβανίας.
