Πατήρ Λαυρέντιος Βουτσάς. Ο ακούραστος εξομολόγος.
Αγάπησε Την Παναγία, με όλη του την ψυχή. Ο βίος του λιτός και αυστηρός. Σαν εξομολόγος, ενέπνεε τον εξομολογούμενο.
Ο Αρχιμανδρίτης Λαυρέντιος Βουτσάς υπήρξε μία από τις πιο σεβαστές πνευματικές μορφές της σύγχρονης Ελληνικής Ορθοδοξίας. Με βαθιά πίστη, απλότητα και αφοσίωση στη διακονία του ανθρώπου, αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην Εκκλησία και ιδιαίτερα στο μυστήριο της εξομολογήσεως, καθοδηγώντας πλήθος πιστών με διάκριση και πατρική αγάπη.
"Ο Παπα-Λαυρέντης, κατάφερε να θεμελιώσει τη αναγκαιότητα του μυστηρίου της εξομολόγησης, ακόμη και στις πιο...σκληρές καρδιές. Απο την πρώτη φορά που εξομολογήθηκα, κατάλαβα πως πλέον, θα είμαι πνευματικό του τέκνο"
Εξομολογείται με δάκρυα, στην ΕΟΔ, η Μαρία απο την Θήβα.
Γεννημένος στα Τρίκαλα το 1936, ο π. Λαυρέντιος από νεαρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη κλίση προς την εκκλησιαστική ζωή. Χειροτονήθηκε κληρικός και υπηρέτησε αρχικά στη Μητρόπολη Κηφισίας και αργότερα στη Μητρόπολη Καρυστίας και Σκύρου. Η πορεία του χαρακτηρίστηκε από αθόρυβη προσφορά, αυστηρή πνευματικότητα και αληθινή αγάπη προς τον άνθρωπο.
Σε μια επίσκεψη στο Άγιο όρος, αν θυμάμαι καλά, το 2007, συνομιλώντας με τον αείμνηστο πατήρ Ιούστο Μπρούσαλη (+2026 Ι.Μ Κουτλουμουσίου) και αφού η συζήτηση ήρθε στους πνευματικούς και στην εξομολόγηση, ακούστηκε το όνομα του Π. Λαυρεντίου. Με ρώτησε πως τον γνωρίζω και του απάντησα πως είναι ο πνευματικός μου.
"Ο Σταύρος (αυτό ήταν το λαικό όνομα του Παπα-Λαυρέντη) ήταν το πιο ταπεινό παιδί στη σχολή. Τον κοιτούσαμε οι μεγαλύτεροι και λέγαμε πως να, έτσι θα έπρεπε να είναι οι μελοντικοί Ιερείς."
Όσοι τον γνώρισαν μιλούσαν για έναν άνθρωπο με ιδιαίτερη διορατικότητα, ταπείνωση και αυθεντική χριστιανική αγάπη. Δεν ήθελε τη την φασαρία και κυρίως, την αργολογία. Ζούσε την κάθε του στιγμή, με αφοσίωση και προσευχή.
Ήταν Αύγουστος του 2012, ξημέρωνε του Σωτήρος, το Κουτλουμούσι πανηγύριζε με αγρυπνία που ξεκινούσε στις 7 το απόγευμα και τελείωνε στις 8 το πρωί. Κάπου εκεί, ανάμεσα στις 5-6 τα ξημερώματα και ενώ στεκόμασταν μια παρέα 2 ατόμων, στον πρόναο, εμφανίζεται ο νύν Δεσπότης Ανέων, κ.κ Μακάριος. Του βάζουμε μετάνοια και αρχίσαμε χαμηλόφωνα να συζητάμε. Μας ρώτησε αν εξομολογούμαστε και ποιοί είναι οι πνευματικοί μας. Στα ονόματα του Π. Λαυρεντίου και του Π. Αθανασίου Αττάρτ, έκανε ένα "ισχυρό" κοπλιμέντο. Την άλλη ημέρα τον πλησίασα μετά τα "κτητωρικά" και καθήσαμε μαζί με τον μακαριστό προηγούμενο της Ι.Μ.Κουτλουμουσίου, γέροντα Χριστόδουλο και άρχισε η συζήτηση για τον Π. Λαυρέντιο. Ο Μητροπολίτης ανέφερε πως ήταν φίλοι και πως τον θαύμαζε για το ήσυχο πνεύμα του. Ο γέρων Χριστόδουλος, μας ανέφερε πως είχαν διατελέσει ταυτόχρονα, στην Μητρόπολη Χαλκίδος, στην οποία ο Π. Λαυρέντης παρέμεινε για μικρό χρονικό διάστημα.
Στο video και στο 10:46, o Παπα-Λαυρέντης ψέλνει, στο μοναστήρι Της Παναγίας Προυσιώτισσας.
Ο Άγιος Παίσιος και ο Παπα-Λαυρέντης.
Μετά την αποχώρησή του απο την Μητρόπολη Κηφισίας, ο Παπα-Λαυρέντης, αναχώρησε για το Άγιο όρος. Εκεί σκέφτηκε πως θα μονάσει και θα προσεύχεται απερίσπαστος.
Πήρε λοιπόν το λεωφορείο, πήγε στην Θεσσαλονίκη και απο εκεί, πήρε το επόμενο λεωφορείο απο το ΚΤΕΛ Χαλκιδικής πλέον και βρέθηκε στην Ουρανούπολη. Με το πλοίο της γραμμής, αποβιβάστηκε στη Δάφνη( λιμάνι του Αγίου όρους).
"Ήμουν τόσο χαρούμενος, ήμουν τόσο ευτυχισμένος που δεν κατάλαβα καν το ταξίδι με το πλοίο. Κατέβηκα στη Δάφνη και πήγαινα προς τα λεωφορεία, για να βρεθώ στις Καρυές και απο εκεί με τα πόδια, να πάω πρός την Σταυρονικήτα, όπου και με περίμεναν. Όμως (και εδώ χαμογέλασε) ένας καλόγηρος μου έκοψε τον δρόμο και μου είπε:
-Που πηγαίνετε πάτερ?
-Προς τις Καρυές
-Και τι ήρθατε να κάνετε εδώ?
-Να προσκυνήσω και ίσως να.... (με διέκοψε)
-Ναι, να προσκυνήσετε αλλά δεν θα μείνετε. Θα φιλοξενηθείτε για 4 ημέρες στο μοναστήρι που πηγαίνετε και μετά, θα βγείτε έξω, στον κόσμο θα πάτε, εκεί είναι η αποστολή σας, εκεί χρειάζεστε.
-Προσπάθησα να του πώ κάτι, χαμογέλασε και έφυγε. Ούτε το όνομά του δεν πρόλαβα να ρωτήσω σκέφτηκα.
'Ετσι και έγινε παιδιά μου. Βγήκα έξω, όπως είπε και ξέρετε κάτι. Δίκιο είχε. Μα πως ήτο δυνατόν να λαθέψει ένας Άγιος? Πως? "
Το σκουφάκι Του Αγίου Παισίου δεξιά και το σκουφάκι του Παπα-Λαυρέντη, αριστερά.
Ιούλιος 2019. Ο Παπα-Λαυρέντης, βρίσκεται ασθενής, στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο Καρπενησίου. Οκτώ ημέρες στο κρεβάτι. Άρχισε να πονά πολύ. Έπρεπε να μεταφερθεί στην Αθήνα, αρκετά γρήγορα.
Με παρέμβαση του τότε υφυπουργού υγείας, ασθενοφόρο τον πήρε τη ίδια ημέρα και τον πήγε στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών.
Εκεί λοιπόν και για 12 ημέρες, κλινήρης πλέον, δεχόνταν καθημερινά, αρκετό κόσμο και τον εξομολογούσε.
Κάποια ημέρα, έπρεπε να του πάρουν αίμα για εξετάσεις. Ο γιατρός τον τρύπησε τρείς φορές, για να βρεί αίμα, σε μια φλέβα δίπλα στους προσαγωγούς. Δεν έβγαλε μιλιά, που σε κάθε άλλη περίπτωση θα έπρεπε -τουλάχιστο- να φωνάξει. Ο Γιατρός τον κοιτούσε εκστασιασμένος. "Ποιός είναι ο πάτερ", ρώτησε. Τι να του απαντήσεις? "Ο Παπα-Λαυρέντης" του απάντησε ο ίδιος, με ήρεμη αλλά, σβησμένη φωνή.
Εξομολογούσε μέχρι και 2 ώρες πρίν κοιμηθεί.
Η τελευταία του φωτογραφία, αφού μου είπε να του φορέσω το Πετραχείλι, για να εξομολογήσει μια κυρία που τον περίμενε 5 ώρες, έξω απο τον θάλαμο.
Κοιμήθηκε το απόγευμα στις 13 του Σεπτέμβρη του 2019 +.
Την ευχή του να έχουμε και σύντομα συν Θεό, θα πεανέλθουμε με μαρτυρίες πνευματικών του παιδιών.
Να είστε όλοι καλά.
