Μήνυμα θεολόγων προς προς την ΙΣ της Εκκλησίας της Κύπρου
Ομάδα κληρικών και θεολόγων καταγγέλλει πολιτικές παρεμβάσεις, την απομάκρυνση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και πολιτικούς γάμους ομοφυλοφίλων στη Μονή Τιμίου Σταυρού Μίνθης.
Ομάδα θεολόγων και ιερέων της Κύπρου απηύθυνε ανοιχτό μήνυμα προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου, καταγγέλλοντας σειρά εκκλησιαστικών και πολιτικών πρακτικών που αποδίδουν στον Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο. Σύμφωνα με το κείμενο που κυκλοφόρησε δημόσια, οι υπογράφοντες εκφράζουν έντονη αγανάκτηση για τον τρόπο διοίκησης της Εκκλησίας και καλούν τους ιεράρχες να προτιμήσουν «την εύνοια του Κυρίου» έναντι της αρχιεπισκοπικής εύνοιας.
Κεντρικό σημείο του μηνύματος αποτελεί η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, η απομάκρυνση του οποίου χαρακτηρίζεται «άδικη, αντικανονική και προσχεδιασμένη». Οι συντάκτες αναφέρουν ότι, ενώ ο Τυχικός εμποδιζόταν να λειτουργεί στη Μονή Τιμίου Σταυρού Μίνθης, το ίδιο μοναστήρι φιλοξένησε πολιτικούς γάμους, μεταξύ των οποίων και γάμο ομόφυλου ζευγαριού. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με το κείμενο, προκάλεσε «θεολογικό ίλιγγο» στους πιστούς.
Το μήνυμα καταγγέλλει επίσης πολιτικές παρεμβάσεις, αναφέροντας ότι ο Αρχιεπίσκοπος επικοινώνησε με αρχηγό κόμματος με αποτέλεσμα την απομάκρυνση συγκεκριμένου προσώπου από ψηφοδέλτιο, αφού εκείνο είχε μιλήσει δημόσια για τα εκκλησιαστικά ζητήματα. Οι συντάκτες επικρίνουν «απουσία μετάνοιας» και αλαζονεία εξουσίας, τονίζοντας ότι «η εξουσία θεωρείται κληρονομικό δικαίωμα και όχι διακονία». Το κείμενο κλείνει με έκκληση προς τους επισκόπους να μην «πουλήσουν τον Χριστό» για να διατηρήσουν την αρχιεπισκοπική εύνοια.
Η ΕΟΔ είχε αναφερθεί στην κραυγή αγωνίας και τις προειδοποιήσεις για σχίσμα λίγες ημέρες νωρίτερα.
Η υπόθεση Τυχικού παραμένει ανοιχτή: ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είχε δηλώσει ότι νέος Μητροπολίτης Πάφου αναμενόταν έως τα τέλη Μαΐου, ενώ οι αντιδράσεις πιστών και κληρικών συνεχίζονται σε δημόσιο επίπεδο.
Ακολουθεί όλοκληρο το κείμενο
Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Γάμοι ομοφυλοφίλων σε μοναστήρι της Πάφου, αυταρχισμός και σκάνδαλα εξουσίας.
Από την εκδίωξη του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού μέχρι τις καταγγελίες για πολιτικούς γάμους ομοφυλοφίλων στη Μονή Τιμίου Σταυρού Μίνθης και τις πολιτικές παρεμβάσεις σε κόμματα, ο αυταρχισμός, η αλαζονεία και η απουσία μετάνοιας προκαλούν έντονη αγανάκτηση στους πιστούς.
Αν κάποτε γραφτεί νέο κεφάλαιο στην κυπριακή εκκλησιαστική ιστορία με τίτλο «Πώς να διοικείτε χωρίς να ακούτε κανέναν», το εξώφυλλο μάλλον θα έχει φωτογραφία του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου.
Διότι εδώ δεν μιλάμε απλώς για διοίκηση. Μιλάμε για την ανώτερη μορφή του δόγματος «εγώ αποφασίζω, άρα έχω δίκιο». Η μετάνοια θεωρείται αδυναμία, η συγγνώμη σχεδόν αίρεση και η ταπείνωση κάτι σαν παλιό λειτουργικό έθιμο που ξεχάστηκε.
Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού άφησε πολλούς πιστούς να αναρωτιούνται αν παρακολουθούν Ιερά Σύνοδο ή πολιτική εκκαθάριση με άρωμα θυμιάματος. Οι καταγγελίες για άδικη, αντικανονική και προσχεδιασμένη απομάκρυνση δημιούργησαν βαθύ τραύμα στο εκκλησιαστικό σώμα. Αντί όμως για εξηγήσεις ή έστω λίγη αυτοκριτική, ήρθε η γνωστή συνταγή: σιωπή, πείσμα και «προχωράμε».
Και ενώ ο Μητροπολίτης δεν μπορούσε να λειτουργήσει στη Μονή του Τιμίου Σταυρού της Μίνθης — γιατί φαίνετα πώς αυτό ήταν αδιανόητο — λίγες μέρες μετά, άνοιξαν οι πόρτες για πολιτικούς γάμους μέσα στο μοναστήρι. Και όχι απλώς άνοιξαν· σχεδόν μπήκε και ταμπέλα «Wedding Venue Available».
Εδώ ο απλός πιστός παθαίνει θεολογικό ίλιγγο.
Λειτουργία; Όχι.
Πολιτικός γάμος; Βεβαίως.
Ομοφυλόφιλο ζευγάρι; Κανένα πρόβλημα.
Ο Μητροπολίτης Τυχικός; Εκτός πλάνου.
Δηλαδή, αν πας με πετραχήλι υπάρχει πρόβλημα, αλλά αν πας με ανθοδέσμη όλα καλά.
Και φυσικά, όταν κάποιος τόλμησε να μιλήσει δημόσια και να αποκαλύψει το σκάνδαλο, ενεργοποιήθηκε το πιο θαυματουργό μυστήριο της σύγχρονης εποχής: το τηλεφώνημα. Όχι εξομολόγηση, όχι διάλογος — ένα τηλεφώνημα προς τον αρχηγό κόμματος και ξαφνικά ο ενοχλητικός εξαφανίζεται από το ψηφοδέλτιο στο 'αψε σβησε''.
Αν αυτό δεν είναι εκκλησιαστικό θαύμα, τότε τι είναι;
Ο Αρχιεπίσκοπος φαίνεται πως δεν περιορίζεται μόνο στα πνευματικά. Αγγίζει και τα πολιτικά, και τα κομματικά, και ό,τι κινείται γενικώς. Μια πολυδιάστατη προσωπικότητα: ποιμένας, τοποτηρητής, πολιτικός ρυθμιστής και, ενδεχομένως, ανεπίσημος σκηνοθέτης της δημόσιας ζωής.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο τα γεγονότα. Είναι η αίσθηση ότι η εξουσία θεωρείται κληρονομικό δικαίωμα και όχι διακονία. Ότι ο θρόνος δεν είναι σταυρός ευθύνης αλλά φρούριο αλαζονείας.
Η Εκκλησία δεν χρειάζεται managers εξουσίας. Χρειάζεται πατέρες. Δεν χρειάζεται επικοινωνιακή διαχείριση σκανδάλων αλλά αλήθεια. Δεν χρειάζεται φόβο αλλά δικαιοσύνη.
Και πάνω απ’ όλα, χρειάζεται αυτή τη μικρή, δύσκολη, ξεχασμένη λέξη:
«Συγγνώμη».
Γιατί όταν ο εγωισμός ανεβαίνει στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, η εμπιστοσύνη του λαού κατεβαίνει από αυτόν.
Και τότε δεν έχουμε ποιμαντική.
Έχουμε απλώς καλοσκηνοθετημένη εξουσία με ράσο.
Ομάδα Θεολόγων και Ιερέων της Εκκλησίας της Κύπρου
18/05/2026
(Υποσημείωση: Aγαπητοί μας Πατέρες, Επισκόποι της Εκκλησίας της Κύπρου σας παρακαλούμε απο τα βάθη της καρδιάς μας, να μήν πουλήσετε τον Χριστό για να έχετε την εύνοια του Αρχιεπισκόπου, αλλά προτιμήστε να κάνετε το σωστό για να έχετε την εύνοια του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, του μόνου Αρχηγού της Πίστης μας)
