Ο πιστός λαός ως φύλακας της Ορθοδοξίας έναντι της προδοσίας
Η ιστορική μαρτυρία από το 518 μ.Χ. και η ανάγκη για επαγρύπνηση του λαού του Θεού απέναντι στην οικουμενιστική λαίλαπα - Εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτου στο Πολεμικό Μουσείο.
Η εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτου ολοκληρώνεται με μια συγκλονιστική αναφορά στον ρόλο του πιστού λαού ως προστάτη της πίστης. Ο λαός δεν πρέπει να είναι παθητικός δέκτης των αποφάσεων της εκκλησιαστικής διοίκησης, αλλά ο άγρυπνος φύλακας των δογμάτων, ειδικά όταν συντελείται μια «πνευματική άλωση» μέσω του Οικουμενισμού.
Παρουσιάζεται μια ιστορική μαρτυρία από τα πρακτικά της Ε' Οικουμενικής Συνόδου, σχετικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Αγία Σοφία το 518 μ.Χ. Τότε, ο λαός της Κωνσταντινούπολης εγκλώβισε τον Πατριάρχη Ιωάννη Β' μέσα στον ναό, απαιτώντας τον αναθεματισμό των αιρετικών και την αναγραφή των Ορθοδόξων Πατέρων στα δίπτυχα. Παρά τις προσπάθειες του Πατριάρχη να κερδίσει χρόνο, ο λαός παρέμεινε ακλόνητος, φωνάζοντας «ή κηρύσσεις, ή εξέρχη», αναγκάζοντας τελικά την ηγεσία να υποκύψει στο ορθόδοξο φρόνημα.
Αυτό το ιστορικό παράδειγμα καταδεικνύει ότι η υπακοή στη διοίκηση της Εκκλησίας δεν είναι τυφλή, αλλά προϋποθέτει την ομολογία της Ορθοδόξου πίστεως. Σήμερα διεξάγεται ένας δυσδιάκριτος πόλεμος για να «ωριμάσει» ο λαός και να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την οικουμενιστική προδοσία. Πολλοί ιεράρχες, εμφανίζονται αποκομμένοι από την πίστη, προσδοκώντας έναν λαό «νερόβραστων χριστιανών» που σιωπούν μπροστά στην ψευδοπρόοδο.
Ωστόσο, με το φρόνημα και την επίγνωση ενός λαού που γνωρίζει να διαφυλάσσει τη σωτήρια πίστη του, κανένας Οικουμενισμός δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική απειλή για την Εκκλησία. Ο φύλακας της πίστεως είναι ο λαός, ο οποίος οφείλει να αντιδρά όταν το αποστολικό περιεχόμενο της διδασκαλίας αλλοιώνεται προς χάριν πολιτικών ή οικονομικών σκοπιμοτήτων.
Δείτε παρακάτω όλη την Ημερίδα, όπως τη μετέδωσε απευθείας η ΕΟΔ:
Σύνοδος της Μόσχας 1948: Η ορθόδοξη ταφόπλακα στον Οικουμενισμό
