Ο Άγιος Γεώργιος και η Τιμή του από τους Μουσουλμάνους
Η ευλάβεια προς τον Άγιο Γεώργιο επεκτείνεται πέρα από την Ορθοδοξία, καθώς και οι Μουσουλμάνοι τιμούν τον Μεγαλομάρτυρα για τα θαύματα και την προστασία του.
Ο Άγιος Γεώργιος ο Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος κατέχει εξέχουσα θέση στην καρδιά της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Όμως η τιμή προς το πρόσωπό του δεν περιορίζεται μόνο στους χριστιανούς, αλλά σε πολλές περιοχές του κόσμου επεκτείνεται και σε ανθρώπους άλλων θρησκευτικών παραδόσεων, ιδίως στους μουσουλμανικούς λαούς της Ανατολής.
Σε περιοχές όπως οι Άγιοι Τόποι, η Μικρά Ασία και η Μέση Ανατολή, παρατηρείται ιδιαίτερη ευλάβεια προς τον Άγιο Γεώργιο ακόμη και από μη χριστιανούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα από τα πιο διαδεδομένα ονόματα στους Χριστιανούς και Μουσουλμάνους Άραβες είναι Γκιριές, Γκρίγκις, ενώ είναι πάμπολλες οι Εκκλησίες του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων που τιμώνται επ’ ονόματι του Αγ. Γεωργίου. Στο Κάιρο ο μνημειώδης ναός, η Ροτόντα της Ανατολής, είναι Ναός του Αγ. Γεωργίου.
Κοντά στα Ιεροσόλυμα βρίσκεται το μουσουλμανικό χωριό Άγ. Γεώργιος, όπου κατά την παράδοση ήταν τα κτήματα της μητέρας του Αγίου. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι σέβονται και τιμούν τον Άγιο, στο εικόνισμα του οποίου ορκίζονται τηρώντας πάντοτε τον όρκο τους φοβούμενοι την τιμωρία του.
Ο Άγιος Γεώργιος Κουδουνάς στην Πρίγκηπο
Στην Πρίγκηπο υπάρχει το βυζαντινό μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου του Κουδουνά, το οποίο τιμάται ιδιαίτερα όχι μόνο από τους Έλληνες αλλά και από τους Τούρκους.
Τα θαύματα του Αγίου ήταν και είναι πολλά στους Ρωμιούς, αλλά και χωρίς εξαίρεση προς όλους, όσοι με πίστη προσέρχονται στη χάρη του. Έτσι εξηγείται η μεγάλη προσέλευση αλλοθρήσκων στο Μοναστήρι απ’ όλη σχεδόν την Τουρκία. Η μεγάλη σιδερένια πύλη του Μοναστηριού, όπως μας πληροφορεί η χαραγμένη σε οθωμανικά και ρωμαίικα επιγραφή της, προσφέρθηκε από τον μουσουλμάνο Ρασούλ αφέντη, ως δώρο ευγνωμοσύνης προς τον Άγιο, για την θεραπεία της συζύγου του.
Κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου, ημέρα κατά την οποία εορτάζει ο Άγιος και πανηγυρίζει το Μοναστήρι, δεκάδες χιλιάδες προσκυνητές καταφθάνουν, όχι μόνο από την Κωνσταντινούπολη αλλά και από άλλες πόλεις, για να προσκυνήσουν το Μεγαλομάρτυρα και να ζητήσουν την βοήθειά του στα προβλήματά τους. Σχεδόν όλοι αυτοί οι προσκυνητές είναι αλλόθρησκοι. Πολλοί θα επιστρέψουν αργότερα, για να ευχαριστήσουν τον Αη-Γιώργη, που άκουσε την προσευχή τους και ικανοποίησε την επιθυμία τους, φέρνοντας και το απαραίτητο λάδι για το καντήλι του. Με συγκίνηση τους ακούς τότε να εξιστορούν ένας το πώς γιατρεύτηκε το παιδί του, άλλη το πώς έγινε μητέρα ύστερ’ από πολλά χρόνια ατεκνίας, τρίτος το πώς απέκτησε σπίτι κ.ο.κ.
Οι μουσουλμάνοι τιμούν τον Άγ. Γεώργιο διότι:
α) Πιστεύουν ιδιαίτερα στα θαύματά και στις παρεμβάσεις του Αγίου στη ζωή τους.
β) Το πράσινο χρώμα της στολής του είναι για τους μουσουλμάνους ιερό χρώμα, είναι το χρώμα της ζωής.
γ) Η απεικόνισή του ως Τροπαιοφόρου έφιππου κρατώντας το ξίφος, προστάτη και πολεμιστή κατά του κακού προκαλεί δέος και φόβο.
Αυτό το φαινόμενο της τιμής προς τον Άγιο Γεώργιο αλλά και της ανταποκρίσεως του Αγίου στις ικεσίες και παρακλήσεις των αλλοθρήσκων, αν και εντυπωσιακό, δεν είναι ξένο προς την ορθόδοξη εμπειρία. Η Εκκλησία γνωρίζει ότι ο Θεός «πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι» και τους προσκαλεί με τον δικό Του τρόπο. Άλλωστε η χάρη του Θεού «ὅπου θέλει πνεῖ» (Ιω. 3,8), και η φανέρωση της θείας δύναμης δεν περιορίζεται από ανθρώπινα όρια.
Η τιμή προς τον Άγιο Γεώργιο, ακόμη και πέρα από τα όρια της Εκκλησίας, αποτελεί μαρτυρία της ζωντανής παρουσίας του Θεού στον κόσμο. Ωστόσο, η πληρότητα της αλήθειας βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία, όπου ο άνθρωπος καλείται να ενωθεί με τον Χριστό και να λάβει τη χάρη της σωτηρίας.
Κοσμάς-Σεβαστιανός Γκοτσόπουλος
Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος
