«Ο ΣΩΤΗΡ»: Δριμεία κριτική στο ΣτΕ για τη νομιμοποίηση υιοθεσίας από ομόφυλα
Άρθρο της Αδελφότητας Θεολόγων "Ο ΣΩΤΗΡ"
Ὅταν, πρὶν ἀπὸ δύο χρόνια, ἐτίθετο πρὸς ψήφιση στὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων τὸ ἐπαίσχυντο νομοσχέδιο γιὰ τὴν ἀναγνώριση τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων, ἡ Κυβέρνηση διαβεβαίωνε ὅτι δὲν θὰ παραχωροῦσε τὸ δικαίωμα υἱοθετήσεως παιδιῶν στὰ ὁμόφυλα ζευγάρια. Βέβαια ἤδη ἀπὸ τότε δὲν ὑπῆρξαν πολλοὶ αὐτοὶ ποὺ πίστεψαν ὅτι θὰ συμβεῖ κάτι τέτοιο, ἀφοῦ ἄμεσα θὰ προέκυπτε ζήτημα ἄνισης μεταχειρίσεως ἀπὸ τὸν νόμο μεταξὺ ἑτερόφυλων καὶ ὁμόφυλων ζευγαριῶν.
Καὶ νά ποὺ ἡ ἐξέλιξη τῶν γεγονότων ἐπιβεβαίωσε τὶς σοβαρὲς ἐκεῖνες ἀντιρρήσεις: Ἤδη τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας μὲ πρόσφατη ἀπόφασή του νομιμοποιεῖ τὴν υἱοθεσία παιδιῶν ἀπὸ ὁμόφυλα ζευγάρια. Μεταφέρουμε κάποια παραθέματα ἀπὸ τὸ σκεπτικὸ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς:
«Ἡ Ὁλομέλεια ἔκρινε ὅτι οἱ ρυθμίσεις τοῦ ν. 5089/2024 εἶναι συνταγματικὲς καὶ μάλιστα εἶναι σὲ συμφωνία πρὸς τὶς συνταγματικὲς ἀρχὲς τοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς προστασίας τῆς ἀξίας τοῦ ἀνθρώπου, τῆς ἐλεύθερης ἀνάπτυξης τῆς προσωπικότητας καὶ τῆς ἰσότητας ἐνώπιον τοῦ νόμου (…) καὶ ἀπηχοῦν τὴν ἐξέλιξη, κατὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες, τόσο τῶν κοινωνικοηθικῶν ἀντιλήψεων σχετικὰ μὲ τὶς ὁμοερωτικὲς σχέσεις, ὅσο καὶ τῆς ἀντιμετώπισης ἀπὸ τὴν ἔννομη τάξη τῶν σχέσεων συμβίωσης καὶ γονεϊκότητας ὁμοφύλων (…). Οἱ θεσμοὶ τοῦ γάμου καὶ τῆς οἰκογένειας δὲν παραμένουν στατικοὶ καὶ ἀναλλοίωτοι στὴ διαδρομὴ τοῦ χρόνου, ἀλλὰ ὑπόκεινται σὲ ἐξέλιξη καὶ ἀναπροσδιορισμούς».
Παρακάτω ἡ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἀναφέρει ὅτι μὲ τὴ ρύθμιση αὐτή, μὲ κανέναν τρόπο δὲν περιορίζεται ἢ ἐπηρεάζεται ἡ δημιουργία παραδοσιακῆς οἰκογένειας ἀπὸ ἑτερόφυλα ζευγάρια, συμφώνως πρὸς τοὺς κανόνες καὶ τὶς «παραδόσεις τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας», καὶ συνεχίζει:
«Ἐξ ἄλλου, ἀπὸ τὴν ἀναφορὰ τοῦ ἄρθρου 21 §1 τοῦ Συντάγματος στὴν οἰκογένεια ὡς θεμέλιο τῆς συντήρησης καὶ προαγωγῆς τοῦ Ἔθνους δὲν δύναται νὰ συναχθεῖ ὅτι μόνον ὁ γάμος μεταξὺ ἑτεροφύλων καὶ ἡ δι᾿ αὐτοῦ δημιουργούμενη, μὲ τὴν ἀπόκτηση κοινῶν βιολογικῶν τέκνων, οἰκογένεια εἶναι νοητοὶ ὡς θεσμοὶ προστατευόμενοι ἀπὸ τὴν Πολιτεία, δεδομένου ὅτι ἡ τεκνοποιία δὲν ἀποτελεῖ ὑποχρεωτικὸ σκοπὸ τοῦ γάμου, ἡ δὲ ἀπόκτηση καὶ ἀνατροφὴ παιδιῶν λαμβάνει χώρα ἐν τοῖς πράγμασι στὸ πλαίσιο καὶ ἄλλων σχημάτων, ἐκτὸς τῆς ἱδρυόμενης μὲ γάμο μεταξὺ ἑτεροφύλων οἰκογένειας (…). Μὲ τὰ δεδομένα αὐτά, δὲν τίθεται ζήτημα δυσμενοῦς διάκρισης εἰς βάρος παιδιῶν ποὺ θὰ υἱοθετηθοῦν ἀπὸ ἔγγαμα ὁμόφυλα ζευγάρια (…) σὲ σχέση μὲ τὰ ἀνατρεφόμενα ἀπὸ δύο ἑτερόφυλους γονεῖς».
Ἀπαράδεκτη ἡ ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας! Τὸ Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος δὲν προστατεύει τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας; Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ Κανόνες δὲν δίνουν περιθώριο γιὰ δημιουργία ἄλλου τύπου οἰκογένειας, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὴν ποὺ προκύπτει μὲ τὸν γάμο ἀνδρὸς καὶ γυναικός. Πῶς λοιπὸν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει – ὅπως διαλαμβάνεται στὴν ἀπόφαση – ἐξέλιξη καὶ ἀναπροσδιορισμὸς στοὺς θεσμοὺς τοῦ γάμου καὶ τῆς οἰκογένειας; Κάτι τέτοιο ἀντιβαίνει στὸ Σύνταγμα.
Δυστυχῶς – καὶ μὲ τὴν εὐθύνη νὰ βαραίνει πρωτίστως καὶ κυρίως τὸν Πρωθυπουργὸ τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος ἔφερε τέτοιο νομοσχέδιο γιὰ ψήφιση – ἐδῶ πρόκειται γιὰ καταστροφὴ τοῦ πυρήνα τοῦ πρωταρχικοῦ κυττάρου τῆς κοινωνίας: τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας. Καὶ ἐπιπλέον γιὰ ἀσέλγεια ἐπάνω στὶς τρυφερότερες ὑπάρξεις: τὰ παιδιά. Αἶσχος, κύριοι!
Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε για το χρονικό της ημέρας.
