Επέτειος κοιμήσεως μακαριστού Αρχιμ. Κυπριανού Γλαρούδη
Συγκινητικό κείμενο μνήμης για την επέτειο κοιμήσεως του π. Κυπριανού από τον Αρχιμανδρίτη Μακάριο Τσιμέρη.
Η επέτειος της κοιμήσεώς σου, αδελφέ Κυπριανέ, γίνεται για μένα, αλλά και για όλους τους αδελφούς σου, αφορμή μνήμης και προσευχής· μνήμης γεμάτης συγκίνηση και προσευχής γεμάτης ελπίδα.
Γιατί, έστω κι αν ο χωρισμός μάς λύπησε κατά άνθρωπον, η Εκκλησία μάς διδάσκει να ελπίζουμε στην Ανάσταση και στη ζωή που δεν τελειώνει.
Τα λόγια αυτά τα γράφω σήμερα και εκ μέρους των αδελφών σου, που σε αγάπησαν και σε τιμούν, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη σου και το παράδειγμά σου.
Σε γνώρισα απλά, ως διάκονος πλησίον σου, και από την πρώτη στιγμή ένιωσα την αληθινή σου ταπείνωση.
Δεν επιδίωκες να ξεχωρίσεις· ήθελες να διακονείς. Και όπως λένε οι Πατέρες, «όπου ταπείνωση, εκεί και η χάρις».
Αυτή η χάρη ήταν φανερή στον λόγο σου, στο βλέμμα σου, σε όλη σου την παρουσία.
Είχες μεγάλη αγάπη για την Εκκλησία και σεβασμό στους ιερούς κανόνες, αλλά την ίδια στιγμή και διάκριση και κατανόηση.
Συχνά μας έλεγες, με απλότητα, λόγια που θύμιζαν τους Πατέρες: «Ο Θεός βλέπει την καρδιά».
Και πραγματικά, έμαθα κοντά σου ότι η ιερωσύνη δεν είναι εξουσία, αλλά θυσία και προσφορά.
Ιδιαίτερα, δεν μπορώ να ξεχάσω την αγωνία σου για τους νέους. Το ποίμνιο της νεότητος, που σου εμπιστεύθηκε η Εκκλησία, ήταν για σένα έργο καρδιάς.
Προσευχόσουν γι’ αυτούς, τους πλησίαζες με αγάπη, προσπαθούσες να τους στηρίξεις και να τους δώσεις νόημα και ελπίδα.
Έλεγες συχνά ότι «οι νέοι δεν χρειάζονται λόγια πολλά, αλλά παράδειγμα». Και εσύ τους έδινες αυτό το παράδειγμα.
Με δίδαξες επίσης να αγαπώ τη Θεία Ευχαριστία, να καταλαβαίνω ότι εκεί όλα ενώνονται: ο Θεός, οι άνθρωποι, οι ζώντες και οι κεκοιμημένοι. Όπως έλεγαν οι Άγιοι, «η Εκκλησία είναι ουρανός επί της γης».
Και στη Θεία Λειτουργία έβλεπε κανείς αυτή την αλήθεια να ζωντανεύει μέσα από σένα.
Θυμάμαι ακόμη την ηρεμία σου, την πραότητά σου, την απλότητά σου. Ήσουν άνθρωπος που ξεκούραζε τον άλλον.
Και όπως λένε οι Πατέρες, «η αγάπη είναι η μεγαλύτερη θεολογία». Αυτή τη θεολογία την έζησες, δεν την δίδαξες μόνο.
Σήμερα, λοιπόν, προσεύχομαι για σένα με ευγνωμοσύνη.
Ο Αναστάς Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, που τόσο αγάπησες και διακόνησες, να αναπαύει την ψυχή σου και να σου χαρίζει το φως της Βασιλείας Του.
Και εσύ, αδελφέ μου, αν έχεις παρρησία ενώπιον του Θεού, μη λησμονείς και εμάς.
Στήριζε τους νέους, για τους οποίους τόσο αγωνιούσες, και όλους εμάς που συνεχίζουμε τον αγώνα.
Αιωνία σου η μνήμη αδελφέ μου!
Εγγραφείτε στην ομάδα VIBER της ΕΟΔ και προσκαλέστε φίλους σας.
Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε για την εκδημία του Ιερέως π. Χρήστου Μήλιου.
