Έκκλητο στον Οικουμενικό Πατριάρχη κατέθεσε ξανά ο Μητροπολίτης Τυχικός
Ανασταλτικό αποτέλεσμα στην επ’ αόριστον αργία – Κάνει λόγο για παραβίαση Ιερών Κανόνων, εκκλησιαστικής δικαιοσύνης και θεσμικό πρόβλημα στην Εκκλησία της Κύπρου.
Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης (πρ.) Πάφου κ. Τυχικός, κατέθεσε στις 21 Ιανουαρίου 2026 Έκκλητο Προσφυγή προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίο, ασκώντας αναφαίρετο δικαίωμά του, όπως το ορίζουν οι Ιεροί Κανόνες και ο ΚΧΕΚ, ως προς την νεότερη απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου που τον θέτει σε επ’ αόριστον αργία μέσα από μία διαδικασία η οποία όχι μόνον δεν συμφωνεί αλλά, όπως και ο ίδιος ισχυρίζεται, είναι ξένη προς τους Ιερούς Κανόνες, την Ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τον ΚΧΕΚ, καθώς και προς την εθνική και διεθνή έννομη τάξη, λόγω της αντίθεσής της με το δίκαιο και την δικαιοσύνη. Η άσκηση του Εκκλήτου έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα ως προς την ποινή της αργίας που του έχει τεθεί έως ότου κριθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και επομένως η ποινή δεν έχει αρχίσει να ισχύει. Η λογική της νέας Εκκλήτου Προσφυγής, κατά την άποψη του Μητροπολίτη, έρχεται προς αντιμετώπιση της μη λογικής επιμονής στην παραβίαση ουσιωδών κανόνων της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης με την επιβολή νέων προσθέτων ποινών εις βάρος του. Ο Μητροπολίτης κ. Τυχικός απορρίπτει κάθε ισχυρισμό, από όπου και αν προέρχεται, ότι παρακινείται από άλλους οι οποίοι δήθεν κρύβονται πίσω από Εκείνον. Περαιτέρω δεν αποδέχεται τη θέση ότι έχει ευθύνη η Αγιωτάτη Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία ανέκαθεν στήριζε και στηρίζει την Αδελφή Εκκλησία της Κύπρου και οποιεσδήποτε τέτοιες τοποθετήσεις συνιστούν λανθασμένη και αθέμιτη πρακτική, κινδυνολογία, μετατόπιση της ευθύνης, πληγή στις σχέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών, προσβολή της αξίας του προσώπου του Πανιερωτάτου και δυσφήμισή του.
Όποιοι ισχυρισμοί προδικάζουν ή προκαταλαμβάνουν τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, από όπου και αν προέρχονται, κινούνται σε περιοχή εκτός του θεσμού της Συνοδικότητας της Εκκλησίας, και ομοιάζουν ή και ταυτίζονται με δηλώσεις ηγεμόνων που απέχουν από το πνεύμα της Εκκλησίας. Η ανωτέρω τακτική φανερώνει την συνεχιζόμενη προσπάθεια επηρεασμού της αντικειμενικής και αμερόληπτης κρίσης. Ο προφορικός ισχυρισμός του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου ως προς τον Μητροπολίτη Τυχικό στα ΜΜΕ «πείτε του να εκφέρει λόγο σε πρόταση και θα δείτε», είναι αυτοαναιρετέος καθ’ όσον αφενός είναι γνωστός ο λόγος του Μητροπολίτη Τυχικού από τα κηρύγματά του προς τον λαό της Πάφου, και όχι προς τον Τύπο, στα πλαίσια της ποιμαντικής διακονίας του, αφετέρου είναι επίσης γνωστή η αφαίρεση από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου του λόγου στον Μητροπολίτη Τυχικό, κατά τις συνεδριάσεις της Ιεράς Συνόδου, καθώς και η προσβλητική συμπεριφορά του Αρχιεπισκόπου έναντι του Μητροπολίτη, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος ο Μητροπολίτης, την οποία έχει εκδηλώσει ο Αρχιεπίσκοπος προς τα ΜΜΕ ευκαίρως ακαίρως και πριν την Συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της 22ας Μαΐου 2025.
Για κάθε ισχυρισμό δυσφημιστικό ή και συκοφαντικό, και διασυρμό της τιμής και της υπόληψης του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη, από όπου και αν προέρχεται, επιφυλάσσονται τα δικαιώματα του Μητροπολίτη να ασκηθούν τα προβλεπόμενα νόμιμα διαβήματα.
Ό,τι δεν τήρησε η κεφαλή της Εκκλησίας της Κύπρου, ως όφειλε, και συνεχίζει να μην το τηρεί, κατά παράβαση καθήκοντός της σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, κατά την διαδικασία κρίσης του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη, όπως το επισήμανε εγγράφως, διττώς, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης, καλείται να το εξετάσει η Δικαιοσύνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, και ενδεχομένως και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Το μόνον αιτούμενο είναι η δικαστική κρίση επί της διαδικασίας, προκειμένου η Εκκλησία με δικαιοσύνη και αγάπη, και όχι με προσβολές κατά της ιερότητας των προσώπων, να προβεί σε ουσιαστική κρίση. Κανένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο, δεν έχει δικαίωμα, εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, να παραβιάζει τους νόμους της φυσικής δικαιοσύνης, πόσο μάλλον η Εκκλησία τους Κανονισμούς που η ίδια έθεσε για να λειτουργήσει και να ασκήσει τις πειθαρχικές εξουσίες της, χωρίς την τήρηση των οποίων δεν χωρεί εξέταση της ουσίας. Όταν η ανώτατη εκκλησιαστική ηγεσία ενεργεί με τρόπο που εγείρει σοβαρά θέματα νομιμότητας, σύγκρουσης συμφερόντων και κατάχρησης εξουσίας, η κατάσταση παύει να είναι «εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα» και καθίσταται θεσμικό πρόβλημα.
Η κρίση αυτή στην Εκκλησία της Κύπρου, που ξεκίνησε με την έκπτωση του Μητροπολίτη Τυχικού από την Ιερά Μητρόπολη της Πάφου, ακολούθως, με την θέση του σε επ’ αόριστον αργία και κορυφώνεται με την προτεινόμενη τροποποίηση του Καταστατικού της Χάρτη, προκειμένου α) να εξοβελισθεί ο λαός από την συμμετοχή του στις Μητροπολιτικές εκλογές όπως τούτο ισχύει από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια (βλ. αντί άλλων, εισαγωγή στον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου, του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου κυρού ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Β΄) υποκαθιστάμενη η βούληση του εκλέκτορα (λαού) από την θέληση άλλου σώματος που «σφυγμομετρεί» την πρόθεση του λαού, πώς; με δημοσκοπήσεις από τους Ιεράρχες; και β) να «απλοποιηθεί» ήτοι να επιτραπεί (ενδεχομένως) η με συνοπτικές διαδικασίες έκπτωση των Ιεραρχών από τον θρόνο τους και η καθαίρεσή τους, δεν αποτελεί καταρχήν κρίση θεσμών αλλά προσώπων, τα οποία όχι μόνον δεν τηρούν τους υφιστάμενους θεσμούς, αλλά προσπαθούν στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο να τους αλλάξουν για να αναπαύσουν την συνείδησή τους, σκεπτόμενα ότι με τον τρόπο αυτό θα νομιμοποιήσουν, και μάλιστα «αναδρομικά», την κραυγαλέα και κατάφωρα άδικη απόφαση έκπτωσης ενός Μητροπολίτη, η οποία δεν θίγει απλά και μόνον τον ίδιο, αλλά θέτει σε κρίση την ίδια την άσκηση της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης, την διοίκηση της Εκκλησίας της Κύπρου, κλυδωνίζοντας την εκκλησιαστική ενότητα.
Εκ του Δικηγορικού Γραφείου Μ.Χ. ΜΥΛΩΝΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. και του Δικηγόρου κ. Ειρηναίου Αντωνίου Γιακουμάκη εξουσιοδοτουμένων Δικηγόρων και Νομικών Συμβούλων του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη (πρ.) Πάφου κ. Τυχικού.
Προηγουμένως η ΕΟΔ έγαρψε για τις αλλαγές στο Καταστατικό της Εκκλησίας Κύπρου μετά την υπόθεση Τυχικού.
