Βελιγράδι: Συγκλονιστικές μαρτυρίες από την Αγία Ζώνη της Παναγίας

Φωτογραφία της ΕΟΔ

Το συντακτικό γραφείο της ΕΟΔ στη Σερβία έτοιμασε ρεπορτάζ για την παραμονή της Τιμής Ζώνης της Παναγίας στο Βελιγράδι.

«Όταν η μητέρα σου σε φωνάζει σπίτι – έρχεσαι. Και δεν ρωτάς γιατί», είπε ένας πιστός στο Facebook. Ένας άλλος μας λέει: «Η Παναγία μας ένωσε, πραγματικά νιώσαμε σαν ο παράδεισος να ήταν πιο κοντά».

Λίγα λόγια από τους αδελφούς και τις αδελφές μας από τη Σλοβενία

Οι αδελφοί και οι αδελφές μας από τη Σλοβενία ​​(και την Ιταλία) ήρθαν να αποτίσουν φόρο τιμής – και όχι μόνο αυτοί. Ήρθαν επίσης άνθρωποι από όλα τα άλλα μέρη της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Είναι άνθρωποι ακλόνητοι και πιστοί.

Η ενορία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από τη Νόβα Γκόριτσα και τα μέλη της, των οποίων τις εντυπώσεις μοιραζόμαστε κυρίως εδώ, δεν παύουν ποτέ να προκαλούν σεβασμό, ακόμη και τον θαυμασμό.

Η Μπιλιάνα Πρεράντοβιτς από τη Νόβα Γκόριτσα μας περιέγραψε την εμπειρία της μετά από ένα ταξίδι 700 χιλιομέτρων:

«Περίμενα στην ουρά για 15 ώρες, στον ήλιο και τη βροχή, παρακολουθώντας και βοηθώντας τους αδύναμους, πιστούς ανθρώπους που λιποθυμούσαν, προσπαθώντας να αντέξουν. Γνώρισα πολλούς ανθρώπους, όλοι τους ήρθαν με πίστη στον Θεό. Κάποιοι από αυτούς ήταν άρρωστοι, κάποιοι με άρρωστα παιδιά, με τα δικά τους προβλήματα και με πίστη στην Παναγία, τη Μητέρα του Θεού. Υπέμεινα όλα αυτά με χαρά, γιατί πιστεύω στην αγιότητα της ζώνης της Παναγίας, στην Παναγία, στον Θεό και την Αγία Τριάδα. Γιατί μόνο ο Θεός Ιησούς Χριστός είναι η μόνη αλήθεια στη ζωή μου».

Και η Βελίνκα Ζετς από τη Νόβα Γκόριτσα λέει ότι είναι κάτι που πρέπει να βιωθεί, ότι αυτό που συνέβαινε στις καρδιές των πιστών είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια:

«Απίστευτα, ολόκληρη η περιοχή αυθόρμητα συγκεντρώθηκε και συρρέει στους δρόμους προς την εκκλησία του Αγίου Σάββα, σκεπτόμενοι να συναντήσουν την ίδια την Υπεραγία Θεοτόκο. Το συναίσθημα ήταν φανταστικό, σαν κάποια δύναμη να μας έδινε τη δύναμη να αντέξουμε μέχρι το τέλος. Άξιζε κάθε στιγμή που περπατήσαμε σε αυτή την ατελείωτη στήλη αγάπης στην οποία βρίσκονταν όλες οι γενιές, από μικρά παιδιά μέχρι ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας. Αυτή είναι η απάντηση σε όλους τους κακοπροαίρετους και τα δυσάρεστα γεγονότα στην πατρίδα μας και την πιο όμορφη πόλη. Ο ίδιος ο Κύριος και η Υπεραγία Θεοτόκος μας ένωσαν και μας έστειλαν σε αυτό το ταξίδι, δόξα και έλεος σε αυτούς!»

Και η Ζέλικα Ρ. από την Γκορίτσια της Ιταλίας, μας είπε κάτι που μπορούμε να δώσουμε ως αληθινό παράδειγμα επιμονής όταν κάποιος θέλει πραγματικά να λατρέψει έναν ιερό τόπο. Τότε απλά δεν υπάρχουν εμπόδια - γιατί τόσο ο Κύριος όσο και η Παναγία βοηθούν να τα ξεπεράσουμε.

Λέει ότι ήταν μια απόλυτη σύμπτωση – και ένα δώρο από τον Κύριο Θεό και την Υπεραγία Θεοτόκο. Είχε βρεθεί προηγουμένως στο Βελιγράδι για επαγγελματικούς λόγους, αλλά δεν είχε χρόνο να αποτίσει φόρο τιμής. Ωστόσο, επιστρέφοντας σπίτι, είδε στην ιστοσελίδα της ενορίας ότι οργανωνόταν προσκύνημα:

«Ο ήλιος έχει ζεστάνει, αυτό το συναίσθημα ότι η Παναγία σε καλεί κοντά της. Αυτό το απερίγραπτο συναίσθημα ότι είναι καιρός να ξεκινήσω ξανά ένα ταξίδι σχεδόν 700 χιλιομέτρων. Είμαι μητέρα τριών παιδιών - αυτή είναι η λογική μου, η θέλησή μου, η ευγνωμοσύνη μου. Αυτό μου έδωσε τη δύναμη να σταθώ σε εκείνη την ουρά μήκους περίπου τεσσάρων χιλιομέτρων, η οποία διήρκεσε περίπου 14 ώρες... Το συναίσθημα; Το συναίσθημα είναι απερίγραπτο: αγάπη, πίστη και μετάνοια, όλα σε ένα μέρος. Το πλήθος, άνθρωποι από παντού, σε κάνουν να λιποθυμάς, αλλά δεν τα παρατάς, προσεύχεσαι στην Παναγία απλώς να σου δώσει λίγη ακόμα δύναμη να αντέξεις και να Την φτάσεις. Προσεύχεσαι για βροχή - και βρέχει, προσεύχεσαι να αντέξεις - και παίρνεις δύναμη... Οι άνθρωποι είναι κουρασμένοι και εξαντλημένοι, αλλά δεν τα παρατάνε. Κάποιοι σε χαιρετούν, κάποιοι λιποθυμούν και μετά σηκώνονται. Το συναίσθημα είναι υπέροχο και απερίγραπτο. Οι άνθρωποι γνωρίζονται, έρχονται πιο κοντά ο ένας στον άλλον. Η Μητέρα μάζεψε τα παιδιά της!»

Η Ζέλικα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο μεγαλύτερος λόγος που ήρθε ήταν η μητρική ευγνωμοσύνη προς την Παναγία.

Η Ράντα Κ. από τη Νόβα Γκόριτσα βλέπει την αφοσίωσή της στη Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου πρωτίστως ως μεγάλη ευλογία:

«Ταξιδέψαμε 12 ώρες από τη Σλοβενία ​​και μετά περίμενα άλλες 14,5 ώρες στην ουρά. Ήθελα να πάω πάνω απ' όλα επειδή ήταν μια μοναδική ευκαιρία να προσκυνήσω την Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου, αφού οι γυναίκες δεν επιτρέπεται να επισκέπτονται το Άγιο Όρος, όπου φυλάσσεται αυτό το μεγάλο ιερό. Παρά την κούραση, ένιωσα γαλήνη, χαρά και βαθιά ευγνωμοσύνη. Όλη η προσπάθεια και η μακρά αναμονή ήταν μικρές σε σύγκριση με την ευλογία που ένιωσα εκείνη τη στιγμή».

Η καθηγήτρια Ντ. Τίτσα από την Ποστόινα της Σλοβενίας είπε επίσης ότι μια εβδομάδα πριν από το ταξίδι, άρχισε να ρωτάει τριγύρω για να δει αν κάποιος πήγαινε στο Βελιγράδι, ώστε να μην πάει μόνη της. Έστειλε επίσης μήνυμα σε έναν ιερέα, ο οποίος της είπε για μια πρόσκληση προς πιστούς από τη Νόβα Γκόριτσα να πάνε στο Βελιγράδι με λεωφορείο για να προσκυνήσουν. Και υπέγραψε, χωρίς καν να ελέγξει αν θα έπαιρνε άδεια από την εργασία της. Αλλά παρόλο που δεν γνώριζε κανέναν από τους προσκυνητές, ήξερε ότι βρισκόταν στο σωστό μέρος και χάρηκε πολύ:

«Το συναίσθημά μου ήταν ξεκάθαρο – πρέπει να φύγω, εκ μέρους της οικογένειάς μου... Πολλοί γράφουν για τις εντυπώσεις τους και μοιράζομαι την πιο εντυπωσιακή με όλους τους – την ηρεμία, την ηρεμία που ένιωσα απλώς κοιτάζοντας τα πρόσωπα των ανθρώπων που συνάντησα για πρώτη φορά «ανάντη» στην αρχή της ουράς, την ηρεμία που ένιωσα ανάμεσά τους... Νέες γνωριμίες, φιλίες δημιουργήθηκαν. Παιδιά, ηλικιωμένοι, μερικές έγκυες γυναίκες... Ένιωσα υπερηφάνεια – αυτός είναι ο λαός μας, πώς μας ένωσε η Υπεραγία Θεοτόκος, ένιωσα πραγματικά ότι ο παράδεισος ήταν πιο κοντά».

Λέει ότι ένιωθε ότι τα βήματά της ήταν ελαφριά, αν και το πρώτο μισάωρο ήταν μεγαλύτερο από τα επόμενα πέντε. Δεν ένιωσε καν πεινασμένη κατά τη διάρκεια των δέκα ωρών στην ουρά, περιμένοντας τη Λειτουργία. Λέει ότι ο χρόνος σταμάτησε μπροστά στον ναό, η ουρά κινούνταν πολύ αργά στον ιδιότροπο καιρό - ήλιος, βροχή, ξανά ήλιος, πολύς κόσμος, ομπρέλες από πάνω που προστατεύουν, αλλά και στερούν οξυγόνο. Πολλοί εξέφραζαν δυνατά την κόπωσή τους, ωστόσο:

«Μετά από 15 λεπτά, βλέπω ξανά το ίδιο πρόσωπο. Τώρα δεν υπάρχει γυρισμός. Άνθρωποι γύρω μας – από το Πρίεντορ, τη Μπάνια Λούκα, το Σμεντέρεβο, τη Νις... Αυτό το δευτερόλεπτο που φιλήσαμε το ιερό, τη Ζώνη της Παναγίας μας, αξίζει κάθε δευτερόλεπτο του προσκυνήματος και της ορθοστασίας μας που διήρκεσε 14 ώρες».

Ολοκληρώνουν με τα λόγια και τις εντυπώσεις του Πατέρα Μίροσλαβ από τη Νόβα Γκόριτσα, ο οποίος μίλησε για την αυθόρμητη και μεγάλη επιθυμία να συγκεντρωθούν, να οργανωθούν για να προσκυνήσουν το ιερό – κάτι που ένιωσαν και ανταποκρίθηκαν με όλη τους την καρδιά οι ίδιοι οι ενορίτες:

«Οργανώσαμε κυριολεκτικά το ταξίδι σε μια στιγμή. Την Παρασκευή πριν από την Πεντηκοστή, μετά τον Ακάθιστο προς την Παναγία, καλέσαμε τις εταιρείες λεωφορείων που τυχαίνει να έχουν δωρεάν λεωφορείο, το οποίο γεμίσαμε σχεδόν όλη τη νύχτα. 

Είναι ένα απερίγραπτο συναίσθημα να είσαι παρών σε όλα αυτά, να είσαι μέρος όλων αυτών... Το μόνο πράγμα που μπορεί να περιγράψει πλήρως τα πάντα είναι η Έξοδος του Ισραήλ από την αιγυπτιακή δουλεία. Ειλικρινά ελπίζω ότι αυτά τα λόγια των πιστών θα είναι πραγματικά η Έξοδος ολόκληρου του λαού μας από τη δουλεία σε όλα όσα μας χώριζαν εδώ και δεκαετίες από τον Χριστό και την μητρική αγκαλιά της Υπεραγίας Μητέρας».

Από την πλευρά μας, θα προσθέσουμε μόνο ότι δεν υπάρχει καλύτερο μήνυμα για όλους τους πιστούς, τους ανθρώπους που αγωνίζονται για κάτι καλύτερο, μεγαλύτερο και ανώτερο από τον εαυτό τους. Σε όλους εκείνους που καταλαβαίνουν ότι η ζωή είναι αληθινή ζωή όταν ζεις, αγαπάς και μοιράζεσαι και τα καλά και τα κακά με τον πλησίον σου. Γιατί η κοινή θλίψη μειώνεται και η κοινή χαρά αυξάνεται.

Και ο Κύριος ήθελε να είμαστε ένα εν Αυτώ.

Γι' αυτό, για άλλη μια φορά ενωνόμαστε με τη σκέψη μας με τη φάλαγγα της προσευχής και τη σύναξη ενώπιον της Αγίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου. Είθε ο Κύριος να μας χαρίσει, με τις προσευχές της Υπεραγίας Μητέρας Του, να γίνει έτσι. Αμήν.

Νωρίτερα η ΕΟΔ έγραψε ότι οι Ιταλία και Χιλή ζητούν διεθνές μορατόριουμ για την παρένθετη μητρότητα στον ΟΗΕ.

Читайте также