Τι ήταν το «Αστέρι των Χριστουγέννων»;

Φωτο: www.ertnews.gr

Τι είδους άστρο οδήγησε τους μάγους στον τόπο όπου ήταν σπαργανωμένο το Θείο Βρέφος στη Βηθλεέμ; Τι ήταν άραγε το υπέρλαμπρο, μυστηριώδες, υπέροχο αυτό άστρο, του οποίου το ακτινοβόλο ανέσπερο φως φωτίζει και εμπνέει την ανθρωπότητα πάνω από 2.000 χρόνια;

Οι μάγοι που παρατήρησαν τον αστέρα ήταν επιστήμονες- αστρονόμοι της εποχής, επομένως πολύ καλοί γνώστες των ουράνιων φαινομένων, γι’ αυτό και τους συμβουλεύτηκε ο βασιλιάς Ηρώδης, όταν έφτασαν στα Ιεροσόλυμα. Από την αρχαιότητα οι αστρονόμοι γνώριζαν τις κινήσεις των πλανητών, του Ερμή, της Αφροδίτης, του Άρη, του Δία, του Κρόνου. Μία σύγχρονη εκδοχή υποθέτει ότι το άστρο της Βηθλεέμ αποτελούσε μια «σύνοδο πλανητών», σύμφωνα με την αστροφυσικό του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών κ. Φιόρη - Αναστασία Μεταλληνού. Συγκεκριμένα για «σύνοδο» μιλάμε όταν δύο ή και περισσότεροι πλανήτες φαίνονται σε κοντινή περιοχή στον ουρανό. Μάλιστα εκείνη την εποχή, λέει η αστροφυσικός, ξέρουμε πως πραγματοποιήθηκαν ενδιαφέρουσες σύνοδοι. Ούτε αποκλείει την εμφάνιση ενός supernova αστέρα στον ουρανό, δηλαδή αστέρα του οποίου αυξάνει πολύ η λαμπρότητα κατά τον σχηματισμό του και μπορεί να είναι ορατός για πολύ καιρό.

Ο Θεός όμως είναι Εκείνος που κανονίζει τις κινήσεις των αστεριών και την όλη λειτουργία του σύμπαντος. Εκείνος διατηρεί τους φυσικούς νόμους, ώστε να υπάρχει απόλυτη αρμονία στο σύμπαν.

Το άστρο απεικονίζεται λαμπρό και στην εικόνα της Γεννήσεως. Οι εικόνες αποτελούν τον ενδοκοσμικό φορέα του υπερβατικού, βοηθούν ακόμη και ένα μικρό παιδάκι που αδυνατεί να διαβάσει κείμενο ή να καταλάβει τα βαθύτερα θεολογικά μηνύματα, να νιώσει το τι ακριβώς εορτάζουμε τα Χριστούγεννα. Το άστρο ερμηνεύεται και ως το Φως του Αγγέλου που εξίστατο από το κοσμοϊστορικό γεγονός και υπεδείκνυε στην ανθρωπότητα που να έρθει για να προσκυνήσει τον Μεσσία.

Θεολογικά, το Άστρο της Βηθλεέμ αρχικά αποτελεί σύμβολο του Νέου Αστέρος, του Χριστού. Σ’ αυτό συντέλεσε η ερμηνεία της προφητείας της Παλαιάς Διαθήκης «ανατέλλει άστρον εξ Ιακώβ» ως προεικόνισή Του. Ο Ιουστίνος, ο Ευσέβιος, ο Ρωμανός ο Μελωδός και ο ποιητής του Ακάθιστου Ύμνου χρησιμοποιούν τον αστέρα ως χριστολογικό σύμβολο. Στην εικόνα της Γεννήσεως, σύμφωνα με τον Κ. Καλοκύρη, «το άστρο αισθητοποιεί την έλευση, την κάθοδο του Θεού Λόγου εκ των ουρανών, και την επιφάνεια Του ἐν τω σπηλαίῳ». Σε ορισμένες εικόνες της Γέννησης, το άστρο τοποθετείται και εντός της φάτνης για να δηλώσει την κένωση του Θεού Λόγου. Σ’ αύτη την περίπτωση οι ακτίνες υπερβαίνουν τους φυσικούς νόμους υπερκερνώντας κάθε εμπόδιο για να φτάσουν στην κεφαλή του Χριστού. Άλλοτε εικονογραφούνται τρεις ακτίνες, οπότε δηλώνεται η Αγία Τριάδα, αφού κοινή ενέργειά Της είναι η Ενσάρκωση.

Την Ενανθρώπηση του Χριστού την παρατηρούμε στο φως της Ανάστασης και της μελλοντικής σωτηρίας. Γι’ αυτό η εικόνα της Γέννησης φωτίζεται από ένα ανέσπερο, εσχατολογικό, μυστικό φως, το οποίο δίνει λάμψη σε κάθε μορφή, αν και η ιερή εικόνα απεικονίζει την νύχτα.

«Ἐξαίσιον δρόμον, ὁρῶντες οἱ Μάγοι, ἀσυνήθους νέου ἀστέρος ἀρτιφαοῦς, οὐρανίου ὑπερλάμποντος, Χριστὸν Βασιλέα ἐτεκμήραντο, ἐν γῇ γεννηθέντα Βηθλεέμ, εἰς σωτηρίαν ἡμῶν». Ο όρθρος των Χριστουγέννων μάς δίνει την τελική εξήγηση του φαινομένου.

Читайте также