ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΧΕΣΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, Η ΠΙΣΤΗ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΟΜΩΣ? ΥΠΑΡΧΟΥΝ?
Η σχέση της νεολαίας με την πίστη και την Εκκλησία στην Ελλάδα σήμερα είναι κάπως… μπερδεμένη. Δεν είναι όπως παλιά που τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα, ούτε όμως σημαίνει ότι οι νέοι έχουν απομακρυνθεί εντελώς. Περισσότερο μοιάζει με μια φάση επαναπροσδιορισμού, όπου ο καθένας προσπαθεί να βρει τι του ταιριάζει πραγματικά.
Αν μιλήσεις με φοιτητές,ειδικά με φοιτητές θετικών επιστημών, ή γενικά με άτομα της ηλικίας μας, θα δεις ότι πολλοί δεν απορρίπτουν την πίστη σαν έννοια. Αντίθετα, αρκετοί δηλώνουν ότι «πιστεύουν με τον δικό τους τρόπο». Δηλαδή μπορεί να μην πηγαίνουν συχνά στην εκκλησία ή να μην ακολουθούν κατά γράμμα τα θρησκευτικά έθιμα, αλλά κρατάνε μια προσωπική σχέση με το θείο. Είναι πιο εσωτερική υπόθεση, όχι τόσο κάτι που πρέπει να φαίνεται προς τα έξω.
Από την άλλη, η Εκκλησία ως θεσμός αντιμετωπίζεται με περισσότερη επιφύλαξη. Πολλοί νέοι τη βλέπουν ως κάτι «παλιό» ή αποκομμένο από την πραγματικότητα του σήμερα. Υπάρχει η αίσθηση ότι σε κάποια ζητήματα δεν καταλαβαίνει τη ζωή των νέων ή δεν μιλάει τη «γλώσσα» τους. Θέματα όπως οι σχέσεις, η διαφορετικότητα ή ακόμα και η καθημερινή πίεση της σύγχρονης ζωής δεν φαίνεται πάντα να βρίσκουν ουσιαστική ανταπόκριση.
Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και νέοι που είναι πιο κοντά στην Εκκλησία. Υπάρχουν άτομα που συμμετέχουν ενεργά, πηγαίνουν σε λειτουργίες, σε δράσεις ή σε φιλανθρωπίες και βρίσκουν εκεί νόημα και κοινότητα. Για αυτούς, η Εκκλησία δεν είναι απλά ένας θεσμός, αλλά ένας χώρος που τους προσφέρει στήριξη και αξίες.
Ένα βασικό θέμα είναι ότι η νεολαία σήμερα μεγαλώνει μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο πληροφορία, επιλογές και διαφορετικές κοσμοθεωρίες. Μέσα από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και το ίντερνετ, οι νέοι έρχονται σε επαφή με ιδέες από όλο τον κόσμο. Αυτό κάνει πολλούς να αμφισβητούν πιο εύκολα ό,τι θεωρείται δεδομένο, συμπεριλαμβανομένης και της θρησκείας.
Επίσης, η καθημερινότητα ενός φοιτητή ή ενός νέου εργαζόμενου δεν αφήνει πάντα χώρο για τέτοιου είδους αναζητήσεις. Άγχος, σπουδές, δουλειά, οικονομικές δυσκολίες… όλα αυτά επηρεάζουν το πόσο ασχολείται κάποιος με την πίστη ή την Εκκλησία. Δεν είναι απαραίτητα θέμα αδιαφορίας, αλλά προτεραιοτήτων.
Παρόλα αυτά, σε δύσκολες στιγμές, όπως προσωπικά προβλήματα ή γενικότερες κρίσεις, αρκετοί νέοι στρέφονται ξανά προς την πίστη. Όχι απαραίτητα με τον «παραδοσιακό» τρόπο, αλλά ψάχνοντας μια μορφή στήριξης ή ελπίδας. Αυτό δείχνει ότι η ανάγκη για κάτι βαθύτερο δεν έχει χαθεί.
Συνοψίζοντας, η νεολαία στην Ελλάδα δεν έχει απορρίψει ούτε την πίστη ούτε την Εκκλησία, αλλά τις προσεγγίζει διαφορετικά. Θέλει περισσότερο ειλικρίνεια, ουσία και λιγότερο τυπικότητα. Ίσως το ζητούμενο δεν είναι να επιστρέψει στα παλιά πρότυπα, αλλά να βρεθεί ένας νέος τρόπος επικοινωνίας που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις ανησυχίες του σήμερα.
Και κάπου εκεί βρίσκεται όλο το θέμα, όχι στο αν οι νέοι πιστεύουν ή όχι, αλλά στο πώς επιλέγουν να πιστεύουν.
Η ΕΟΔ, σε προηγούμενο άρθρο της ενημέρωσε για κάτι πολύ σημαντικό. Ενημερωθείτε εδώ: https://eeod.gr/news/87089-oi-dorean-episkepseis-tou-savvatokyriakou
Η ομάδα μας στο VIBER, σας περιμένει. Εγγραφείτε εδώ : https://invite.viber.com/?g2=AQAfsYZxqEXuYlJaPfyrLNQMH7RN1pI7dIuOf084sY31IWt%2BOMk5%2B2dlQ4jNwzY
