Οι καταγγελίες που φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τη Σαϊεντολογία
Καταγγελίες πρώην μελών για τη Σαϊεντολογία αποκαλύπτουν φόβο, έλεγχο και απομόνωση. Η αληθινή ελευθερία βρίσκεται μόνο κοντά στον Χριστό.
Σοβαρά ερωτήματα προκαλούν οι καταγγελίες μιας πρώην μέλους της Σαϊεντολογίας, η οποία μιλά σήμερα για τις δύσκολες εμπειρίες που όπως υποστηρίζει, έζησε από την παιδική της ηλικία μέσα στην οργάνωση. Η ίδια περιγράφει ένα περιβάλλον αυστηρών κανόνων, απομόνωσης, σκληρής εργασίας και φόβου, υποστηρίζοντας ότι υπέστη κακοποίηση και στερήθηκε βασικές ανάγκες και δικαιώματα.
Η Ντανιέλ Τσέιμπερλιν, σήμερα 64 ετών, αναφέρει ότι η εμπλοκή της με τη Σαϊεντολογία ξεκίνησε όταν ήταν ακόμη παιδί. Σε ηλικία μόλις 11 ετών, όπως περιγράφει, στάλθηκε μόνη της από την Αγγλία στην Πορτογαλία, προκειμένου να επιβιβαστεί στο πλοίο «Απόλλο» και να ενταχθεί στη Sea Org, την εσωτερική και ιδιαίτερα αυστηρή τάξη της οργάνωσης.
Σύμφωνα με την αφήγησή της, η καθημερινότητα πάνω στο πλοίο δεν είχε σχέση με μια φυσιολογική παιδική ζωή. Αντί για σχολείο και οικογενειακό περιβάλλον, βρέθηκε αντιμέτωπη με απαιτητική εργασία και αυστηρή πειθαρχία. Περιγράφει ότι τα μέλη εργάζονταν για πολλές ώρες, αναλαμβάνοντας εργασίες καθαρισμού, μαγειρέματος και άλλες υποχρεώσεις, ενώ η ίδια υποστηρίζει ότι στερήθηκε ουσιαστικά την εκπαίδευσή της.
Ιδιαίτερα σκληρή είναι η περιγραφή της για τις συνθήκες διαβίωσης. Όπως υποστηρίζει, υπήρχε συνωστισμός στους χώρους διαμονής και ελάχιστες συνθήκες άνεσης, ενώ η εργασία συνεχιζόταν για μεγάλο μέρος της ημέρας. Η ίδια αναφέρει ακόμη ότι τα μέλη λάμβαναν ελάχιστη ή καθόλου αμοιβή, με αποτέλεσμα να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την οργάνωση ακόμη και για βασικές ανάγκες.
Στην πορεία, όπως καταγγέλλει, ήρθε αντιμέτωπη και με πρακτικές που η ίδια θεωρεί εξευτελιστικές και κακοποιητικές. Περιγράφει συνεδρίες και διαδικασίες στις οποίες τα μέλη υποβάλλονταν σε έντονη ψυχολογική πίεση, ενώ κάνει λόγο και για περιστατικά σωματικής παραβίασης. Παράλληλα, αναφέρεται σε ένα γενικότερο κλίμα φόβου, στο οποίο ακόμη και μικρά παραπτώματα μπορούσαν, σύμφωνα με την αφήγησή της, να οδηγήσουν σε τιμωρητικές πρακτικές.
Ανάμεσα στις πιο σοβαρές καταγγελίες της είναι και ο εγκλεισμός της σε χώρο του πλοίου για τρεις ημέρες και τρεις νύχτες. Η ίδια υποστηρίζει ότι κρατήθηκε κλειδωμένη σε έναν επικίνδυνο χώρο, από τον οποίο έβγαινε μόνο για τις απολύτως βασικές ανάγκες της. Χρόνια αργότερα, όπως αναφέρει, πληροφορήθηκε από μηχανικό πλοίων ότι ο συγκεκριμένος χώρος μπορούσε να αποβεί εξαιρετικά επικίνδυνος για τη ζωή ενός ανθρώπου.
Η αφήγησή της περιλαμβάνει ακόμη καταγγελία για σεξουαλική κακοποίηση που, όπως υποστηρίζει, υπέστη σε ηλικία 14 ετών. Σύμφωνα με την ίδια, αντί να βρει υποστήριξη, αντιμετώπισε μια διαδικασία κατά την οποία της αποδόθηκαν ευθύνες για όσα συνέβησαν. Υποστηρίζει επίσης ότι δεν της επετράπη να απευθυνθεί στις Αρχές για το περιστατικό.
Ένα ακόμη περιστατικό που περιγράφει αφορά την κατάσταση της μητέρας της, η οποία υπέστη εγκεφαλικό σε ηλικία 42 ετών. Η Ντανιέλ υποστηρίζει ότι η μητέρα της δεν έλαβε εγκαίρως την απαραίτητη ιατρική φροντίδα, καθώς μέλη της οργάνωσης φέρεται να υποστήριξαν ότι μπορούσε να αντιμετωπιστεί μέσω των πρακτικών της Σαϊεντολογίας. Τελικά, σύμφωνα με την αφήγησή της, χρειάστηκε να παρέμβει οικογενειακός γιατρός ώστε να μεταφερθεί εκ νέου σε νοσοκομείο.
Η ίδια και τα αδέλφια της αποχώρησαν τελικά από τη Σαϊεντολογία. Ωστόσο, όπως αναφέρει, οι εμπειρίες εκείνης της περιόδου άφησαν βαθιά σημάδια στη ζωή της. Παρά την προσπάθειά της να προχωρήσει, υποστηρίζει ότι οι συνέπειες της κακοποίησης και του τραύματος παρέμειναν για πολλά χρόνια.
Από την πλευρά της, η Εκκλησία της Σαϊεντολογίας αρνείται κατηγορηματικά τις καταγγελίες. Σε δήλωσή της υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις που να επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς της Ντανιέλ και επικαλείται αρχεία της εποχής, τα οποία, σύμφωνα με την ίδια, παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα για ορισμένα από τα περιστατικά που περιγράφονται.
Πέρα όμως από τις συγκεκριμένες καταγγελίες και τις διαφορετικές εκδοχές των εμπλεκομένων, η υπόθεση γεννά έναν ευρύτερο προβληματισμό για την ανάγκη του ανθρώπου να αναζητά την αλήθεια και να μην παραδίδει άκριτα την ελευθερία και τη συνείδησή του σε οποιονδήποτε άνθρωπο ή οργανισμό.
Για την Ορθόδοξη πίστη, η πραγματική ελευθερία δεν βρίσκεται στην υποταγή του ανθρώπου σε φόβους, ιδεολογίες ή ψεύτικες υποσχέσεις. Μακριά από τον Χριστό, ο άνθρωπος κινδυνεύει να χάσει τον προσανατολισμό του και να αναζητήσει σωτηρία σε δρόμους που τελικά αποδεικνύονται επικίνδυνοι και απατηλοί. Πολλά από όσα παρουσιάζονται ως λύσεις, δύναμη ή «φωτισμός» μπορεί να κρύβουν πίσω τους σύγχυση, εκμετάλλευση και πνευματική απομάκρυνση από την αλήθεια.
Ο Χριστός, αντίθετα, δεν φυλακίζει τον άνθρωπο αλλά τον ελευθερώνει. Δεν ζητά τυφλή υποταγή, αλλά καλεί τον άνθρωπο σε σχέση αλήθειας, αγάπης και εμπιστοσύνης. Γι’ αυτό και η Εκκλησία υπενθυμίζει διαρκώς ότι η ασφάλεια του ανθρώπου δεν βρίσκεται σε πρόσκαιρες και επίπλαστες υποσχέσεις, αλλά στην αλήθεια του Ευαγγελίου και στην κοινωνία με τον Χριστό.
Προηγουμένως η ΕΟΔ, έγραψε:https://eeod.gr/news/90583-to-thama-tou-agou-spyrdonos-kai-i-lsi-tis-poliorkas-tis-krkyras
