Η εορτή του Αγίου Ευθυμίου στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

Τήν Δευτέραν, 20ήν Ἰανουαρίου / 2αν Φεβρουαρίου 2026, ἑωρτάσθη εἰς τό Πατριαρχεῖον ἡ μνήμη τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Εὐθυμίου τοῦ Μεγάλου εἰς τήν ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ Ἱεράν Μονήν τήν προσκειμένην εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Παναγίας Σεϊδανάγιας βορείως εἰς τήν Παλαιάν Πόλιν τῶν Ἱεροσολύμων.

Κατά τήν ἑορτήν ταύτην ἡ Ἐκκλησία ἀναμιμνῄσκεται ὅτι ὁ ὅσιος Εὐθύμιος ἔδωκεν εὐθυμίαν εἰς τούς γονεῖς αὐτοῦ, δοθείς εἰς αὐτούς ὡς δῶρον, ὄντων ἀτέκνων. Κατήγετο ἐκ Μελιτινῆς τῆς Ἀρμενίας.

Μείνας ὀρφανός εἰς ἡλικίαν τριῶν ἐτῶν, παρεδόθη εἰς τόν θεῖον αὐτοῦ Εὐδόξιον καί ἀκολούθως εἰς τόν ἐπίσκοπον Μελιτινῆς Ὀτρήϊον. Παρ’ αὐτῶν ἐδιδάχθη τά ἱερά γράμματα καί ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος.

Ἠσκήθη πρότερον εἰς Μονάς τῆς πατρίδος αὐτοῦ καί ἀνεχώρησεν εἰς Ἁγίους Τόπους καί ἔφθασεν εἰς Ἱεροσόλυμα τό 406.

Ἠσκήθη πρότερον εἰς τήν ἔρημον τοῦ Ἄϊν Φάρα εἰς τήν Λαύραν τοῦ ἁγίου Χαρίτωνος.

Ἀκολούθως, μετά τοῦ ὁσίου Θεοκτίστου ἀνεχώρησαν εἰς τήν ἔρημον Κουτιλᾶ καί ἔζων ἐν ἀπολύτω ἀσκήσει, μονώσει καί προσευχῇ.

Παρακληθέντες ὑπό τῶν μοναχῶν ἵδρυσαν μοναστήριον Κοινόβιον διά τούς ἀρχαρίους μοναχούς, οὗτινος τήν ἐπίβλεψιν καί ἐπιμέλειαν εἶχεν εἰδικώτερον ὁ ἅγιος Θεόκτιστος καί Λαύραν διά τούς προκεχωρημένους εἰς τήν ἄσκησιν μοναχούς εἰς τήν ὁποίαν ὁ ἐνάρετος καί ἀκριβής τρόπος ζωῆς αὐτῶν εἵλκυσε πλῆθος μοναχῶν καί χριστιανῶν, ζητούντων τήν πνευματικήν καθοδήγησιν αὐτῶν.

Ὁ ἅγιος Εὐθύμιος καί ὁ ἅγιος Θεόκτιστος διετέλεσαν πνευματικοί διδάσκαλοι τοῦ ἁγίου Σάββα, ὅτε οὗτος προσῆλθεν πρός αὐτούς καί ἐστάλη ὑπό τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου εἰς τό Κοινόβιον τοῦ ἁγίου Θεοκτίστου ὡς ὤν ἀρχάριος καί ἀγένειος μοναχός ἐπί ἔτη καθοδηγηθείς ὑπ’ αὐτῶν.

Ὁ ἅγιος Εὐθύμιος ἐπετέλεσεν ἔργον ἱεραποστολικόν καί ἱερατικόν, δεχθείς τό ἔτος 420 νομάδας Ἀραβο-Σαρακηνῶν ὑπό τόν Ἀσπέβεστον Πέτρον, τοῦ ὁποίου ὁ ἅγιος Εὐθύμιος εἰσηγήθη εἰς τόν Πατριάρχην Ἱεροσολύμων τήν χειροτονίαν αὐτοῦ εἰς Ἐπίσκοπον Παρεμβολῶν.

Τό ἔτος 429 ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Ἰουβενάλιος ἐτέλεσε τά ἐγκαίνια τῆς Λαύρας τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου.

Ὁ ἅγιος Εὐθύμιος ἀνεδείχθη φάρος τοῦ μοναχικοῦ βίου καί ἐπανέφερεν εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν τήν αὐτοκράτειραν Εὐδοξίαν.

Κατηξιώθη τοῦ διορατικοῦ καί θαυματουργικοῦ χαρίσματος. Σώζονται τά ἐρείπια τῆς Λαύρας αὐτοῦ ἐκ τῆς καταστροφῆς τῶν Περσῶν, τό 614.

Εἰς τήν ἐν Ιεροσολύμοις Ἱεράν Μονήν αὐτοῦ ἐτελέσθη Ἑσπερινός ἀφ’ ἑσπέρας καί θεία Λειτουργία τήν πρωΐαν, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀβήλων κ. Δωροθέου συλλειτουργούντων τῶν Ἁγιοταφιτῶν Ἀρχιμανδριτῶν π. Μακαρίου, π. Φιλουμένου καί π. Ἀμφιλοχίου, τῶν Ἱερέων π. Φάραχ καί π. Νικολάου, ψάλλοντος τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Συμεών μετά τῶν μαθητῶν τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Δημητρίου Ἀγγελοσοπούλου καί μελῶν τοῦ Προξενείου καί μετεχόντων μοναχῶν, πιστῶν ἐξ Ἱεροσολύμων καί ὀλίγων προσκυνητῶν.

Διαρκούσης τῆς θείας Λειτουργίας ἐπεσκέφθη διά προσκύνησιν τήν Ἱεράν Μονήν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος.

Τήν Πατριαρχικήν καί Ἀρχιερατικήν συνοδείαν ἐδεξιώθη πλουσιοπαρόχως ἡ καλῶς ἐπιμελουμένη τῶν τῆς Μονῆς ὁσιωτάτη μοναχή Φωτεινή.

Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε ότι ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων καθαγίασε εικόνα της Θεοτόκου.