Μητροπολίτης Πισιδίας: Πότε θα συγκληθεί η επόμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος;

Ιώβ Πισιδίας: δέκα χρόνια από τη Σύνοδο της Κρήτης, φωτο Ν. Παπαχρήστου

Στα θεολογικά και κανονικά ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά δέκα χρόνια μετά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης αναφέρθηκε ο Μητροπολίτης Πισιδίας Ιώβ. Ο ιεράρχης μίλησε την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026 στο διεθνές επιστημονικό συνέδριο που διεξήχθη στο Σαντιγί (Chantilly) της Γαλλίας και υπογράμμισε την ανάγκη ενίσχυσης της συνοδικότητας.

Η εισήγησή του έφερε τον τίτλο «Δέκα χρόνια από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης (2016–2026): Αποτίμηση και Προοπτικές». Επικεντρώθηκε σε τρία ζητήματα: την εκκλησιολογική υπόσταση των ετεροδόξων χριστιανικών κοινοτήτων, τη θεολογική κατανόηση του ανθρώπινου προσώπου και τη διάκριση μεταξύ ακρίβειας και οικονομίας στο Κανονικό Δίκαιο.

Για το πρώτο θέμα σημείωσε ότι η Σύνοδος αποδέχθηκε την ιστορική ονομασία των άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών, χωρίς να διατυπώσει οριστική θέση για την εκκλησιολογική τους υπόσταση. «Μπορούμε να περιορίσουμε την ύπαρξη άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών σε μια απλή ιστορική ονομασία;», διερωτήθηκε. Υπενθύμισε επίσης ότι ορισμένες ομάδες γίνονταν ιστορικά δεκτές στην Ορθοδοξία χωρίς επανάληψη του Βαπτίσματος και εκτίμησε ότι οι διατάξεις για τους γάμους Ορθοδόξων και ετεροδόξων χρειάζονται περαιτέρω θεολογική εξέταση.

Σχετικά με την έννοια του «ανθρώπινου προσώπου» στα κείμενα της Συνόδου, αναφέρθηκε στις αντιρρήσεις του Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιεροθέου και διαφώνησε με αυτές. Υπερασπίστηκε την προσέγγιση που έχουν αναπτύξει, μεταξύ άλλων, ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας και ο Βλαντίμιρ Λόσκι. Κατά τον ίδιο, η κατανόηση του ανθρώπου ως προσώπου «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού» αποτελεί βάση για τις σύγχρονες προκλήσεις, όπως η ελευθερία, η κοινωνική δικαιοσύνη, ο πόλεμος, ο εθνικισμός, οι επιστημονικές εξελίξεις και η προστασία του περιβάλλοντος.

Για τη διάκριση ακρίβειας και οικονομίας, ο Μητροπολίτης Ιώβ υποστήριξε ότι το Κανονικό Δίκαιο δεν είναι άκαμπτο νομικό σύστημα, αλλά μέσο ποιμαντικής φροντίδας και πνευματικής θεραπείας. Προειδοποίησε ότι η παραπομπή θεμάτων όπως οι διαχριστιανικοί γάμοι και η νηστεία στη διακριτική ευχέρεια των επιμέρους Αυτοκεφάλων Εκκλησιών μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικές ή και αντιφατικές αποφάσεις και να αποδυναμώσει το πνεύμα της συνοδικότητας.

Παρά τις εκκρεμότητες, τόνισε ότι η πραγματοποίηση της Συνόδου του 2016, έπειτα από περίπου έναν αιώνα προετοιμασίας, ήταν από μόνη της σημαντικό επίτευγμα. Επικαλέστηκε τα λόγια του μακαριστού Μητροπολίτη Σασίμων Γενναδίου ότι η Σύνοδος «δεν ήταν το τέλος μιας συνοδικής διαδικασίας, αλλά μόνο η αρχή». Υπενθύμισε ακόμη ότι είχε εκφραστεί η προσδοκία για τακτική σύγκληση Αγίων και Μεγάλων Συνόδων, ενδεχομένως ανά επτά ή δέκα χρόνια, και αναγνώρισε ότι η σημερινή κρίση δεν το επέτρεψε.

Ολοκληρώνοντας, ρώτησε: «Πότε θα συγκληθεί η επόμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος;». Όπως υπογράμμισε, όσοι επιθυμούν πραγματικά να υπερασπιστούν την Ορθοδοξία οφείλουν να εργαστούν ώστε να καταστεί δυνατή μια νέα πανορθόδοξη συνοδική συνάντηση.

Όπως είχε αναφέρει η ΕΟΔ, η Εκκλησία της Πολωνίας είχε ζητήσει τη σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου.

Διαβάστε επίσης