Η Παναγία γεννιέται και η ελπίδα της σωτηρίας φωτίζει τον κόσμο

Η Γέννηση Της Θεοτόκου

Η Γέννηση της Παναγίας δεν είναι απλώς μία ακόμη μεγάλη εορτή στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο. Είναι μια ημέρα που μας οδηγεί στην αρχή μιας πορείας, η οποία θα αλλάξει ολόκληρη την ιστορία του ανθρώπου. Με τη γέννηση της Θεοτόκου αρχίζει να διαφαίνεται πιο καθαρά η εκπλήρωση της θείας οικονομίας, του σχεδίου δηλαδή του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους.

Και όλα ξεκινούν αθόρυβα...

Δεν υπάρχει ακόμη η φάτνη της Βηθλεέμ. Δεν υπάρχουν οι ποιμένες, οι Μάγοι, το άστρο. Δεν έχει ακόμη ακουστεί το «Χριστός γεννάται». Υπάρχει μόνο η γέννηση ενός κοριτσιού από δύο ηλικιωμένους ανθρώπους, τον Ιωακείμ και την Άννα, οι οποίοι για χρόνια προσεύχονταν στον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί.

Κι όμως, πίσω από αυτή την τόσο απλή ανθρώπινη ιστορία προετοιμάζεται κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Μια γέννηση που φέρνει ελπίδα

Ο Ιωακείμ και η Άννα γνώρισαν καλά τον πόνο της ατεκνίας. Σε μια εποχή μάλιστα κατά την οποία η απουσία παιδιών αποτελούσε βαρύ κοινωνικό φορτίο, εκείνοι έζησαν την απογοήτευση, την αναμονή και ίσως πολλές φορές την ανθρώπινη απορία: Γιατί ο Θεός δεν απαντά;

Δεν εγκατέλειψαν όμως την προσευχή.

Και η απάντηση ήρθε όταν όλα, με τα ανθρώπινα μέτρα, έμοιαζαν δύσκολα. Η Άννα γέννησε τη Μαρία. Ένα παιδί που έμελλε να γίνει η Μητέρα του Χριστού.

Αυτό από μόνο του κρύβει ένα βαθύ μήνυμα. Ο Θεός πολλές φορές εργάζεται εκεί όπου ο άνθρωπος πιστεύει ότι όλα έχουν τελειώσει. Εκεί όπου η ανθρώπινη λογική βλέπει αδιέξοδο, Εκείνος μπορεί να ανοίξει έναν δρόμο που κανείς δεν είχε φανταστεί.

Η ιστορία του Ιωακείμ και της Άννας είναι, με αυτή την έννοια, και μια ιστορία υπομονής.

Η Παναγία μέσα στο σχέδιο της σωτηρίας
Για να καταλάβουμε το νόημα της εορτής, χρειάζεται να κοιτάξουμε πέρα από τη συγκεκριμένη ημέρα.

Η Εκκλησία βλέπει στο πρόσωπο της Παναγίας εκείνη που θα δεχθεί ελεύθερα να γίνει Μητέρα του Υιού του Θεού. Η γέννησή της, λοιπόν, συνδέεται άμεσα με το μυστήριο της Ενανθρωπήσεως.

Ο Χριστός είναι Εκείνος που σώζει. Η Θεοτόκος όμως είναι ο άνθρωπος που λέει το μεγάλο «ναι» στο θέλημα του Θεού.

Και αυτή η λεπτομέρεια έχει τεράστια σημασία.

Ο Θεός δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν ένα άβουλο πλάσμα. Δεν καταργεί την ελευθερία του. Περιμένει τη συγκατάθεσή του. Αιώνες μετά την πτώση των πρωτοπλάστων, ένα νεαρό κορίτσι θα ακούσει από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ ότι πρόκειται να γίνει Μητέρα του Σωτήρα και θα απαντήσει:

«Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου,  γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου».

Μέσα σε αυτή τη μικρή φράση κρύβεται μια τεράστια πράξη εμπιστοσύνης.

Η Παναγία δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα ακολουθήσει. Δεν γνωρίζει ακόμη τον δρόμο προς τη Βηθλεέμ, τη φυγή στην Αίγυπτο, τις δυσκολίες, ούτε βέβαια τον πόνο που θα ζήσει κάτω από τον Σταυρό του Υιού της. Κι όμως εμπιστεύεται τον Θεό.

Ο Θεός δεν σώζει τον άνθρωπο χωρίς τον άνθρωπο
Εδώ βρίσκεται ίσως ένα από τα ομορφότερα σημεία της εορτής.

Η σωτηρία είναι έργο του Θεού, αλλά ο άνθρωπος καλείται να συμμετάσχει ελεύθερα σε αυτήν. Στο πρόσωπο της Θεοτόκου βλέπουμε ακριβώς αυτή τη συνάντηση της θείας χάριτος με την ανθρώπινη ελευθερία.

Ο Θεός καλεί. Η Παναγία απαντά.

Ο Θεός προσφέρει. Η Παναγία δέχεται.

Και μέσα από αυτή τη σχέση γεννιέται η δυνατότητα μιας νέας αρχής για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Γι' αυτό η Εκκλησία δεν βλέπει την Παναγία απομονωμένη από τον Χριστό. Όλη η τιμή προς το πρόσωπό της έχει ως κέντρο τον Υιό της. Είναι Θεοτόκος ακριβώς επειδή Εκείνος που γεννά είναι ο Χριστός, ο αληθινός Θεός που έγινε αληθινός άνθρωπος.

Μια διαφορετική απάντηση στην πτώση
Από τις πρώτες σελίδες της Αγίας Γραφής συναντούμε τον άνθρωπο να δυσκολεύεται να εμπιστευθεί τον Θεό. Η πτώση δεν είναι απλώς η παράβαση μιας εντολής. Είναι η ρήξη μιας σχέσης. Ο άνθρωπος επιλέγει να χαράξει τον δρόμο του μακριά από τον Δημιουργό του.

Στην Παναγία βλέπουμε την αντίθετη κίνηση.

Εκεί όπου εμφανίζεται η δυσπιστία, εκείνη απαντά με εμπιστοσύνη. Εκεί όπου ο άνθρωπος θέλει να γίνει κύριος των πάντων, εκείνη στέκεται με ταπείνωση. Εκεί όπου κυριαρχεί το ανθρώπινο θέλημα, εκείνη αφήνει χώρο στο θέλημα του Θεού.

Όχι από φόβο. Από πίστη.

Η ταπείνωση της Θεοτόκου δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη. Χρειάζεται μεγάλη εσωτερική δύναμη για να παραδώσεις τη ζωή σου στον Θεό χωρίς να γνωρίζεις όλες τις απαντήσεις.

Υπάρχει ακόμη κάτι που συχνά ξεχνάμε. Το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία δεν εμφανίζεται ξαφνικά στη Βηθλεέμ. Ξετυλίγεται μέσα στους αιώνες, μέσα από συγκεκριμένους ανθρώπους, γεγονότα, χαρές, αποτυχίες και αναμονές.

Η Παναγία γεννιέται μέσα σε μια οικογένεια. Μεγαλώνει. Προσεύχεται. Ζει μια πραγματική ανθρώπινη ζωή.

Και κάποια στιγμή καλείται να πάρει μια απόφαση που ξεπερνά την ίδια.

Αυτό κάνει τη σημερινή εορτή τόσο κοντινή και στη δική μας ζωή. Εμείς συνήθως αναζητούμε τον Θεό στα μεγάλα και εντυπωσιακά γεγονότα. Περιμένουμε ένα θαύμα που θα αλλάξει τα πάντα από τη μία στιγμή στην άλλη.

Εκείνος όμως συχνά εργάζεται διαφορετικά.

Μέσα σε μια οικογένεια. Μέσα σε μια δυσκολία. Μέσα σε μια προσευχή που φαίνεται ότι αργεί να απαντηθεί. Μέσα σε μια μικρή απόφαση. Μέσα στην υπομονή ενός ανθρώπου που συνεχίζει να ελπίζει.

Έτσι άρχισε και η ιστορία του Ιωακείμ και της Άννας.

Φίλες και φίλοι...
Είναι εύκολο να τιμούμε την Παναγία μόνο συναισθηματικά. Να ανάβουμε ένα κερί, να στεκόμαστε μπροστά στην εικόνα της, να ζητούμε τη βοήθειά της στις δύσκολες στιγμές. Όλα αυτά έχουν τη θέση τους στη ζωή του πιστού.

Υπάρχει όμως και ένα ακόμη βήμα.

Να προσπαθήσουμε να μιμηθούμε κάτι από τον τρόπο της ζωής της.

Την εμπιστοσύνη της.

Την ταπείνωσή της.

Την καθαρότητα της καρδιάς της.

Την υπομονή της.

Και κυρίως την ετοιμότητά της να αφήσει τον Θεό να ενεργήσει στη ζωή της.

Γιατί πολλές φορές ζητούμε από τον Θεό να μας δείξει τον δρόμο, αλλά ταυτόχρονα έχουμε ήδη αποφασίσει ποιος θέλουμε να είναι αυτός ο δρόμος. Προσευχόμαστε να γίνει το θέλημά Του, αρκεί να συμφωνεί με το δικό μας.

Η Παναγία μας δείχνει κάτι δυσκολότερο, την εμπιστοσύνη ακόμη και όταν δεν γνωρίζουμε πού οδηγεί η επόμενη ημέρα.

Η Γέννηση της Θεοτόκου είναι τελικά μια εορτή ελπίδας.

Μας θυμίζει ότι ο Θεός δεν εγκατέλειψε τον άνθρωπο μετά την πτώση του. Δεν τον άφησε μόνο απέναντι στη φθορά, στην αμαρτία και στον θάνατο. Προετοίμασε τον δρόμο για να έρθει ο ίδιος μέσα στην ανθρώπινη ιστορία.

Και στην αρχή αυτού του δρόμου συναντούμε ένα παιδί.

Τη Μαρία.

Εκείνη που αργότερα θα κρατήσει στην αγκαλιά της τον Χριστό. Εκείνη που θα Τον ακολουθήσει μέχρι τον Σταυρό. Εκείνη που η Εκκλησία θα ονομάσει Θεοτόκο και θα τιμήσει περισσότερο από κάθε άλλο ανθρώπινο πρόσωπο.

Γι' αυτό και η γέννησή της δεν αφορά μόνο την ίδια ή τους γονείς της. Αφορά ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Μέσα στη γέννηση της Παναγίας αρχίζει να χαράζει η αυγή μιας νέας εποχής. Ο δρόμος προς τη Βηθλεέμ έχει ήδη ανοίξει.

Και ο Θεός ετοιμάζεται να συναντήσει τον άνθρωπο όχι από μακριά, αλλά μέσα στην ίδια του την ιστορία.

Το κείμενο γράφτηκε με την πολύτιμη βοήθεια και με τις ευλογίες του Π.Φιλοθέου

Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε για το οτι ανοίγει ο δρόμος για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης

Читайте также