Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

ΦΩΤΟ: web

Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1896 στο χωριό Αντάμοβκα της επαρχίας Χαρκόβου, στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Κατά το Άγιο Βάπτισμα έλαβε το όνομα Μιχαήλ. Καταγόταν από την αριστοκρατική οικογένεια των Μαξίμοβιτς, από την οποία προερχόταν και ο Άγιος Ιωάννης, Μητροπολίτης Τομπόλσκ, που αγιοκατατάχθηκε το 1916.

Οι γονείς του, Μπόρις και Γλαφύρα, τον ανέθρεψαν με βαθιά χριστιανική πίστη. Από μικρή ηλικία ο Μιχαήλ ήταν φιλάσθενος, λιτοδίαιτος και ιδιαίτερα ευσεβής. Αντί για τα συνηθισμένα παιδικά παιχνίδια, έντυνε τα στρατιωτάκια του μοναχούς, συγκέντρωνε εικόνες και εκκλησιαστικά βιβλία και διάβαζε με ζήλο τους βίους των Αγίων. Συνήθιζε να προσεύχεται όρθιος για πολλή ώρα, ακόμη και τις νυχτερινές ώρες. Ως πρωτότοκος από τα πέντε αδέλφια του, τους δίδασκε όσα μάθαινε για την πίστη και αποτελούσε γι' αυτούς πρότυπο χριστιανικής ζωής. Η ευσέβειά του επηρέασε τόσο βαθιά τη Γαλλίδα καθολική παιδαγωγό του, ώστε εκείνη τελικά ασπάστηκε την Ορθοδοξία.

Σε ηλικία έντεκα ετών εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή της Πολτάβα. Εκεί γνώρισε τον επίσκοπο Θεοφάνη, ο οποίος άσκησε σημαντική πνευματική επίδραση στη ζωή του. Σε μία στρατιωτική παρέλαση, καθώς περνούσαν μπροστά από τον καθεδρικό ναό, ο δεκατριάχρονος Μιχαήλ έκανε το σημείο του Σταυρού. Παρότι οι συμμαθητές του τον χλεύασαν και οι καθηγητές του σκέφτηκαν να τον τιμωρήσουν, ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος, προστάτης της Σχολής, υπερασπίστηκε την πράξη του, αναγνωρίζοντας τη βαθιά θρησκευτική του πίστη.

Το 1914 αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή. Αν και επιθυμούσε να σπουδάσει Θεολογία στο Κίεβο, υπάκουσε στην επιθυμία των γονέων του και φοίτησε στη Νομική Σχολή.

Μετά την έναρξη του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, το 1921, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Γιουγκοσλαβία. Εκεί ο Μιχαήλ συνέχισε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου, ενώ εργαζόταν πουλώντας εφημερίδες για να συντηρείται.

Το 1924 χειροθετήθηκε αναγνώστης από τον επίσκοπο Αντώνιο στη Ρωσική Εκκλησία του Βελιγραδίου. Δύο χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος, εκάρη μοναχός στη Μονή Μίλκοβ και έλαβε το μοναχικό όνομα Ιωάννης.

Αργότερα υπηρέτησε ως καθηγητής στη Θεολογική Σχολή της Βιτόλ. Το 1934 εξελέγη Επίσκοπος Σαγκάης, παρά τη δική του επιθυμία να παραμείνει στην αφάνεια, καθώς αντιμετώπιζε δυσκολία στην ομιλία.

Όταν έφθασε στη Σαγκάη στις 21 Νοεμβρίου 1934, βρήκε μια μισοτελειωμένη εκκλησία και μια διαιρεμένη ρωσική κοινότητα. Με υπομονή και αγάπη εργάστηκε για την αποκατάσταση της ενότητας και την ανακούφιση των φτωχών και των προσφύγων. Ίδρυσε ορφανοτροφείο αφιερωμένο στον Άγιο Τύχωνα του Ζαντόνσκ, το οποίο ξεκίνησε με οκτώ παιδιά και, με την πάροδο των χρόνων, προσέφερε στέγη και φροντίδα σε χιλιάδες ορφανά.

Μετά την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Κίνα, ο Άγιος οδήγησε με ασφάλεια τα ορφανά και πολλούς πρόσφυγες στις Φιλιππίνες και στη συνέχεια μερίμνησε για την εγκατάστασή τους στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία.

Το 1951 εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά σύντομα τοποθετήθηκε επικεφαλής της Επισκοπής Παρισιού και Δυτικής Ευρώπης. Εκεί, εκτός από το ποιμαντικό του έργο, ασχολήθηκε με τη μελέτη και τη συγγραφή των βίων πολλών δυτικών Αγίων της προ του Σχίσματος περιόδου, συμβάλλοντας στην ευρύτερη γνωριμία τους στον ορθόδοξο κόσμο.

Το 1962 επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως Αρχιεπίσκοπος Σαν Φρανσίσκο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Διασποράς. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, ολοκλήρωσε την ανέγερση του μεγάλου καθεδρικού ναού της πόλης και συνέχισε ακούραστα το ποιμαντικό και φιλανθρωπικό του έργο.

Στις 2 Ιουλίου 1966, ενώ βρισκόταν στο Σιάτλ συνοδεύοντας τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Κουρσκ, τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και προσευχήθηκε επί ώρες μέσα στο ιερό. Αργότερα αποσύρθηκε στο δωμάτιό του για να αναπαυθεί και, καθισμένος στην πολυθρόνα του, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Θεό.

Το σκήνωμά του μεταφέρθηκε στον καθεδρικό ναό του Σαν Φρανσίσκο, όπου πλήθος πιστών συνέρρευσε για να τον αποχαιρετήσει. Μετά την εξόδιο ακολουθία, το λείψανό του λιτανεύθηκε γύρω από τον ναό και ενταφιάστηκε σε παρεκκλήσιο κάτω από το ιερό βήμα.

Το φθινόπωρο του 1993 ο τάφος του ανοίχθηκε και το σώμα του βρέθηκε άφθαρτο. Στις 2 Ιουλίου 1994 η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς προχώρησε στην επίσημη αγιοκατάταξή του.

Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς τιμάται σήμερα σε ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο ως υπόδειγμα ταπείνωσης, ασκητικής ζωής, αδιάλειπτης προσευχής και έμπρακτης αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Επειδή ταξίδευε συχνά αεροπορικώς για την επιτέλεση του ποιμαντικού του έργου, πολλοί πιστοί τον επικαλούνται ως προστάτη των αεροπορικών ταξιδιωτών.

Διαβάστε εδώ για το Μυστήριο της Νοεράς Προσευχής.

Читайте также