Κυριακή Αγ. Πάντων: το αποτέλεσμα της Πεντηκοστής

ΦΩΤΟ: web

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η τελευταία εορτή του εορταστικού κύκλου των κινητών εορτών του κατανυκτικού Τριωδίου και του χαρμόσυνου Πεντηκοσταρίου.

Όπως πολύ εύστοχα σημειώνει ο αείμνηστος Καθηγητής της Λειτουργικής Ιω. Φουντούλης, στον κύκλο αυτό των κινητών εορτών Τριωδίου και Πεντηκοσταρίου η Εκκλησία μάς παρουσιάζει ολόκληρο το έργο της Θείας Οικονομίας, με κέντρο την εορτή του Πάσχα. Είδαμε την πτώση των Πρωτοπλάστων, τη δυστυχία του ανθρωπίνου γένους μακρυά από το Θεό, αλλά και την ανόρθωσή του, την ανάστασή του μαζί με την Ανάσταση του Κυρίου μας. Χαιρετίσαμε την προηγούμενη Κυριακή, την έλευση του Παρακλήτου και Ζωοποιού Πνεύματος στον κόσμο και πανηγυρίσαμε τον εγκαινισμό και την έκχυση του Αγ. Πνεύματος, τη γέννηση του νέου Λαού του Θεού, τη σύσταση της Εκκλησίας μας κατά την εορτή της Πεντηκοστής.

Σε στενό σύνδεσμο με την εορτή αυτή ευρίσκεται η παρούσα εορτή των Αγίων Πάντων, η σφραγίς και το τέλος της μεγάλης εορταστικής περιόδου. Έρχεται δηλαδή σαν απόδειξη της ενεργείας του αγίου Πνεύματος στον κόσμο και του έργου της Εκκλησίας. Γιατί μας παρουσιάζει τους καρπούς της σποράς εκείνης, τον θερισμό των λευκών χωρών που εστάλησαν να θερίσουν οι Απόστολοι. Και όπως παρατηρεί πολύ ωραία ο Νικηφόρος Ξανθόπουλος στο συναξάριο της ημέρας: «οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν την εορτή αυτή μετά την κάθοδο του αγίου Πνεύματος για να δείξουν ότι η παρουσία του παναγίου Πνεύματος δια των Αποστόλων επέτυχε να αγιάσει και να σοφίσει το ανθρώπινο φύραμα και να αποκαταστήσει τους ανθρώπους στην θέση των Αγγέλων δια του Ιησού Χριστού, είτε με την προσφορά του μαρτυρικού των αίματος, είτε με την ενάρετο πολιτεία και διαγωγή των. Και έργο υπερφυσικό διαπράττεται. Κατεβαίνει το Πνεύμα, ο Θεός, και ανεβαίνει ο χους, ο άνθρωπος. Ανεβάζει ο Λόγος του Θεού την θεωθείσα σάρκα και έλκει μαζί της και εκείνους που θέλουν να πράξουν έργα συνδιαλλαγής με το Θεό. Οι πρίν αποξενωμένοι από τον Θεό, ενώνονται με τον Θεό και γίνονται φίλοι Του. Τα έθνη προσφέρουν την απαρχή των, τους αγίους Πάντας».

Τιμώνται πρώτα-πρώτα οι Προφήτες, οι Δίκαιοι και οι Προπάτορες της Παλαιάς Διαθήκης, που έζησαν κατά τον παλαιό Νόμο και «εμαρτυρήθησαν δια της πίστεως» περιμένοντες την επαγγελίαν. Έπονται οι Άγιοι Απόστολοι στο κήρυγμα των οποίων θεμελιώθηκε η Εκκλησία. Ακολουθούν οι Μάρτυρες που έχυσαν το αίμα τους για την πίστη του Χριστού και σφράγισαν την πίστη και τη μαρτυρία τους με αυτό. Οι Ομολογητές που ωμολόγησαν την καλή ομολογία «ενώπιον εθνών τε και βασιλέων».  Οι Ιεράρχαι, που εποίμαναν θεοφιλώς το ποίμνιο του Χριστού και εστήριξαν την ορθή πίστι. Οι Όσιοι και οι Ασκητές, που εσταύρωσαν την σάρκα «συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις».  Οι Δίκαιοι, άνθρωποι απλοί, άνθρωποι του κόσμου, που έζησαν κατά Χριστόν με ταπείνωση, απλότητα, που αγωνίστηκαν και πολιτεύτηκαν σαν να βρίσκονταν  στον ουρανό. Και μαζί με αυτούς και εξαιρέτως η Αγίων Αγία, η Υπεραγία Παρθένος και Μητέρα του Χριστού, η Θεοτόκος Μαρία.

Αλλά και ένας άλλος λόγος προκάλεσε την σύστασι της συλλογικής αυτής εορτής, αναφέρει ο αείμνηστος Ιω. Φουντούλης:  Πολλοί άγιοι είναι γνωστοί και τιμώνται με εορτές και πανηγύρεις από την Εκκλησία. Και σε πολλούς όμως άλλους εσκήνωσε το Πνεύμα το Άγιον και τους καθηγίασε, οι οποίοι όμως παρέμειναν άγνωστοι και αφανείς στο πλήρωμα της Εκκλησίας. Αυτούς λοιπόν τους αγνώστους της Αγίους τιμά σήμερα η Εκκλησία, όπως λέει και το συναξάρι της ημέρας: όσους «κατά Χριστόν επολιτεύσαντο εν Ινδοίς και Αιγυπτίοις και Άραψι και Μεσοποταμία τε και Φρυγία και τοις άνωθεν του Ευξείνου˙ έτι δε και εν πάση τη Εσπερία άχρι και αυτών των Βρεττανικών νήσων, απλώς ειπείν εν Ανατολή και Δύσει».

Και ένας τρίτος λόγος προβάλλεται από τον συναξαριστή για την σύσταση της εορτής των Αγ. Πάντων:  Όλοι οι Άγιοι όσοι χωριστά τιμώνται θα ήταν επιβεβλημένο να συναθροισθούν σε μία κοινή εορτή, για να δειχθεί με αυτόν τον τρόπο, ότι όλοι μαζί για τον ένα Χριστό αγωνίσθηκαν, σε ένα κοινό στάδιο, στο στάδιο της χριστιανικής αρετής έτρεξαν, ενός Θεού δούλοι ήσαν και από αυτόν αξίως έλαβαν τους στεφάνους της νίκης. Για να είναι έτσι η κοινή εορτή κοινή παρόρμησις στους πιστούς, που πιστεύουν στον ίδιο Χριστό και είναι δούλοι του ίδιου Θεού και αγωνίζονται όπως και όλοι εκείνοι στον στίβο του αθλήματος της κατά Χριστόν πολιτείας. Παρόρμησις, αλλά και βεβαία ελπίδα ότι την δόξα εκείνων θα κατακτήσουν και οι σημερινοί αγωνισταί και στον χορό εκείνων θα συναριθμηθούν και εκείνοι, που βαστάζουν σήμερα «το βάρος της ημέρας και τον καύσωνα». Ότι η εορτή αυτή θα γίνει και δική μας εορτή , όταν η χάρις του Θεού ευδοκήσει να μας καλέσει στον μακάριο κόσμο της θριαμβευούσης στον ουρανό Εκκλησίας. Γιατί με την ελπίδα αυτή ζούμε ως τέκνα της Εκκλησίας˙ ότι και εμείς που ακούμε σήμερα το «Τη σήμερον ημέρα, Κυριακή μετά την Πεντηκοστήν, την των απανταχού της οικουμένης εν Ασία , Λιβύη και Ευρώπη, Βορρά τε και Νότω, αγίων πάντων εορτήν εορτάζωμεν» κάποτε θα συνεορτάσουμε μαζί τους.

Ας ευχηθούμε αλλά και ας αγωνισθούμε με τις ευχές και πρεσβείες πάντων των Αγίων να μας αξιώσει ο Θεός η σημερινή τους εορτή να γίνει και δική μας και όλοι μαζί να υμνούμε ακατάπαυστα τον Πατέρα, τον Υιό και το Πανάγιο Πνεύμα.

Διαβάστε εδώ για το Δελτίο Τύπου του Μητροπολίτη πρ. Τυχικού για την απομάκρυνσή του.

Читайте также