Έλληνας Θεολόγος προς Αρχιεπίσκοπο Κύπρου: «Επανεξετάστε την υπόθεση Τυχικού»

Έλληνας Θεολόγος προς Αρχιεπίσκοπο Κύπρου: «Επανεξετάστε την υπόθεση Τυχικού»

Ο Θεολόγος και Δρ. Φυσικής, Βασίλειος Ευσταθίου απευθύνει ανοικτή επιστολή (την οποία μας κοινοποίησε) προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο, με αφορμή τις εξελίξεις γύρω από την υπόθεση του Μητροπολίτη (πρ.) Πάφου Τυχικού. Ο συντάκτης εκφράζει προβληματισμούς για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά την απομάκρυνση του Τυχικού από τον θρόνο της Πάφου, υποστηρίζοντας ότι εγείρονται σοβαρά ζητήματα εκκλησιαστικής νομιμότητας και συνοδικής λειτουργίας.  

Παράλληλα, επικρίνει την απαίτηση υπογραφής της λεγόμενης «λιβέλλου», θεωρώντας ότι περιλαμβάνει θέσεις που άπτονται δογματικών ζητημάτων και ειδικότερα της αποτείχισης και της Συνόδου της Κρήτης του 2016. Κλείνοντας, απευθύνει έκκληση για αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ του Αρχιεπισκόπου και του Τυχικού, προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω διχασμός στην Εκκλησία.

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ Πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου κ.κ. Γεώργιο.

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Κύπρου κ.κ. Γεώργιε,

τὴν εὐχή σας! Ἀνήκω στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν εἶμαι ἀποτειχισμένος, ἀλλὰ εἶμαι σὲ κοινωνία μὲ τὸν τοπικὸ κανονικὸ Ποιμενάρχη, τὸν ὁποῖο σέβομαι καὶ μνημονεύω. Ἄν καὶ δὲν μὲ γνωρίζετε προσωπικά, ὅπως καὶ οὔτε ἐγὼ ἐσᾶς, σᾶς ἀπευθύνομαι κυρίως γιὰ ἕνα πολὺ συγκεκριμένο σημεῖο στὴν ὑπόθεση τοῦ σεβασμιώτατου Ἀρχιερέα ἐκ Πάφου Τυχικοῦ.  Στὴν πραγματικότητα δὲν γνωρίζω προσωπικά οὔτε ἐκεῖνον, ἀλλὰ παρακολουθῶ μὲ προσοχὴ τὴν ἐξέλιξη τῆς ὑποθέσεώς του, εἰδικὰ μετὰ τὴν ἱερὰ Σύνοδο τῆς 22ης Μαΐου 2025, ὅπου ἀποφασίστηκε ἡ ἀπομάκρυνση του ἀπὸ τὸν θρόνο τῆς Ἱερῆς Μητροπόλεως Πάφου. 

Δὲν εἶναι δική μας ὑπόθεση νὰ κρίνουμε, ἐὰν ἡ ἀπόφασή τῆς κυπριακῆς Ἱερῆς Συνόδου τότε ἦταν δίκαια ἤ ὄχι. Ὅσα ἔχουν δημοσιευθεῖ βέβαια δείχνουν ὅτι ἡ ἀπόφαση λήφθηκε κατὰ πρῶτον βάση κατηγοριῶν ποὺ ἀπεύθυνε ὁ δήμαρχος Πάφου, τὶς ὁποῖες ἄκουσα ἀπὸ τὸν ἴδιο σὲ βίντεο καὶ ἦταν τοῦ τύπου «τὰ ἔχω μὲ τὸν γείτονα, γιατὶ βήχει καὶ ἔχει τὸ μπαλκόνι ἀνοιχτό». Δηλαδὴ κατηγορίες ἀνθρώπου ποὺ ψάχνει ὁποιαδήποτε ἀφορμὴ νὰ κατηγορήσει τὸν συνάνθρωπό του. Μὲ αὐτὸ τὸ τρόπο θὰ μποροῦσαμε νὰ μᾶς φταῖνε ὅλοι καὶ νὰ μὴν τὰ εἴχαμε καλά μὲ κανένα, πράγμα ὅμως ποὺ δὲν δικαιολογεῖται, πόσο μάλλον μὲ ἕναν Μητροπολίτη. Ἐπειδὴ πάντως ὑπάρχει καὶ Θεός, ποὺ δὲν θέλει τὴν συκοφαντία («οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου»), ὁ συγκεκριμένος δήμαρχος βγήκε καὶ αὐτὸς στὴν συνέχεια σὲ ἀργία. Ἄρα τὸ πρόσωπο αὐτὸ δὲν ἦταν ἀξιόπιστος μάρτυρας. Ἔτσι δὲν εἶναι Μακαριώτατε;

Κατὰ δεύτερον, καὶ ἴσως πιὸ σημαντικό, ἡ ἀπόφαση τῆς 22ης  Μαΐου 2025 στηρίχθηκε στὴν κατηγορία ὅτι ὁ Μητροπολίτης Πάφου Τυχικὸς εἶχε πνευματικὴ σχέση μὲ ἀποτειχισμένους στὴν Ἑλλάδα, λόγω τοῦ ὅτι ἕνας ἱερέας του ἦρθε στὴν Ἑλλάδα καὶ συλλειτούργησε μὲ ἀποτειχισμένους (ἥ ἔτσι τουλάχιστον κατηγορήθηκε ὁ συγκεκριμένος ἱερέας). Ὡστόσο ἐπειδὴ ἄκουσα τὶς δηλώσεις αὐτοῦ τοῦ ἱερέως σὲ βίντεό του, ὁ ἴδιος ἰσχυρίστηκε ἄν κατάλαβα καλά, ὅτι ὁ σεβασμιώτατος Πάφου δὲν γνώριζε τίποτα γιὰ ὅλη αὐτὴν τὴν δραστηριότητα τοῦ ἱερέως στὴν Ἑλλάδα, ἔχοντας γιὰ ἄλλο λόγο ζητήσει ἄδεια νὰ μεταβεῖ στὴν Ἑλλάδα. Ἐπίσης ὁ ἴδιος ὁ σεβασμιώτατος στὴν ἀπὸ 8. 12. 2025 ἐπιστολή του πρὸς Ἐσᾶς διαβεβαίωσε ὅτι ποτὲ ἐν γνώση του ἤ ἐκ προθέσεώς του δὲν ἀποδέχθηκε ἤ παρότρυνε ὁποιονδήποτε νὰ ἐξέλθει τοῦ κλίματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἤ νὰ παραλείψει τὴν μνημόνευση τοῦ ὀνόματος ὁποιουδήποτε Προκαθήμενου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἤ τῆς οἰκείας του Ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχῆς. Ἐπομένως, ὅπως ἡ κοινὴ λογικὴ κατανοεῖ, δὲν μποροῦμε νὰ κρίνουμε ἕναν ἄνθρωπο γιὰ κάτι ποὺ δὲν γνώριζε καὶ ποὺ δὲν ἤθελε νὰ συμβεῖ. Ἐκτὸς ἄν ὁ σεβασμιώτατος δὲν λέει ἀλήθεια! Ποιοὶ ὅμως εἴμαστε ἐμεῖς νὰ κρίνουμε αὐτό; Παρὰ μόνο ὁ Θεός! Συμφωνεῖτε Μακαριώτατε;

Ἔν πάση περιπτώση, μέχρι ἐδῶ αὐτὰ ὅλα εἶναι διοικητικὰ ζητήματα τῆς τοπικῆς σας Ἐκκλησίας στὴν Κύπρο, στὴν ὁποία ἐμεῖς δὲν ἀνήκουμε καὶ δὲν δικαιοῦμαστε νὰ ἐμπλεκόμαστε. Τὸ μόνο ποῦ μποροῦμε νὰ κάνουμε εἶναι νὰ προσευχόμαστε ὑπέρ τοῦ τυχῶν ἀδικούμενου καὶ πρὸς φώτιση τοῦ τυχῶν ἀδικοῦντος. Διαφορετικὰ θὰ γίνουμε καὶ ἐμεῖς ἄδικοι, καταπατῶντας το Κανονικὸ Δίκαιο περὶ εἰσπηδήσεως. 

Ὑπάρχουν ὡστόσο δύο ἄλλα σημαντικὰ σημεῖα στὸ ὅλο θέμα, γιὰ τὰ ὁποία δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἰσχύει τὸ ἴδιο πράγμα! Στὸ πρῶτο δὲν θὰ ἐπιμείνουμε πολύ, ὄχι γιατὶ δὲν μᾶς ἀφορά, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν εἴμαστε εἰδικοί, ὅπως ἄλλοι. Ἔχει δημοσιευτεῖ λοιπόν, καὶ ὑποστηρίζεται εὐρέως ἀπὸ εἰδικοῦς, ὅπως μάλιστα καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Σεβασμιώτατο, ὅτι ἡ ἀπόφαση αὐτὴ περὶ τῆς ἐκπτώσεως ἑνὸς Μητροπολίτη λήφθηκε, ὄχι κατὰ τὴν διάρκεια συνοδικοῦ δικαστηρίου, ὅπως βέβαια ἀπαιτεῖται σὲ τέτοιες περιπτώσεις ὅπου ἐξετάζονται κατηγορίες γιὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀδικήματα καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁριστεῖ ποινή, κατὰ τὰ ὅσα ὁρίζουν οἱ σχετικοὶ Ἱεροὶ Κανόνες Εκκλησιαστικοῦ Ποινικοῦ Δικαίου καὶ ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἀλλὰ ἁπλῶς σὲ μιὰ ἔκτατη σύγκληση τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας σας. Τουλάχιστον αὐτὸ δημοσιεύεται. Ὅμως αὐτὸ πλέον δὲν μπορεῖ νὰ ληφθεῖ μόνο ὡς ἐσωτερικὸ θέμα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἀναπόφευκτα ὑπόθεση ὅλης τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ ἔτσι προσβάλλεται θεμελιωδῶς καὶ ἀπροκάλυπτα τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Δίκαιο μιὰς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ὅπου συμπεριλαμβάνονται παραβιάσεις τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, συμπαρασύροντας ἔτσι σὲ σοβαρὲς δυσλειτουργίες τὸ συνοδικὸ διοικητικὸ σύστημα Αὐτῆς. Γιατὶ πῶς μπορεῖ μιὰ ἀπόφαση ποινῆς νὰ εἶναι δίκαια, ἄν δὲν λήφθηκε μὲ δίκαιο τρόπο; Καὶ ἄν ἡ διοίκηση δὲν ἀποφασίζει δίκαια, μπορεῖ νὰ λειτουργεῖ σωστὰ ἐντὸς τῆς συνοδικῆς της διάρθρωσης; 

Μιὰ τέτοια ὑπόθεση σὲ κάθε περίπτωση δὲν μπορεῖ νὰ παραμένει ἀποκλειστικὰ τοπικοῦ ἤ  διοικητικοῦ μόνο χαρακτήρα, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε ἀφορὰ ὅλη τὴν ἀπανταχοῦ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς ἕνα Σώμα Χριστοῦ, τὸ ὁποῖο δὲν νοεῖται σὲ καμιὰ τοπικὴ Του διοικητικὴ δομή, αὐτοκέφαλη ἤ πατριαρχική, νὰ μὴν εἶναι συνοδικὰ διοικούμενο, ὅπως καὶ σὲ ὅλο τὸ πλήρωμά του, διαφορετικὰ τότε ἡ Ἐκκλησία δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι οὔτε Ἀποστολικὴ γιατὶ οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι μᾶς παρέδωσαν Αὐτὴν συνοδική (Πρ. 15,1). Ὅμως τότε ἐπίσης δὲν θα μποροῦσε Αὐτὴ οὔτε νὰ ἔχει κεφαλὴ τὸν Χριστό, ἀφοῦ ὄπου δὲν ὑπάρχει ὑγιῶς λειτουργοῦσα ἱερὰ σύνοδος, κάποιος ἄλλος παίρνει τὴν θέση τοῦ Χριστοῦ καὶ λειτουργεῖ ὡς «κεφαλή», κάτι ποὺ βέβαια ἀντίκειται στὸν εὐαγγελικὸ ὁρισμό Της (Ἐφ. 5,23)! Ἔτσι τελικὰ γίνεται ξεκάθαρο ὅτι ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ θίγεται στὴν ὑπόθεση αὐτὴ ἡ συνοδικότητα τῆς Ἐκκλησίας, δὲν μπορεῖ νὰ θεωρεῖται πιὰ τὸ ζήτημά αὐτὸ ὡς ἀμιγῶς διοικητικοῦ χαρακτήρα, ἀλλὰ θίγει βαθιὰ καὶ τὸ ἐκκλησιολογικὸ δόγμα Αὐτῆς. 

Πραγματικὰ λοιπὸν ἰσχύει Μακαριώτατε ὅτι δὲν τηρήθηκαν τὰ ὅσα ὁρίζει τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ποινικὸ Δίκαιο γιὰ τὰ Συνοδικὰ Δικαστήρια στὴν προκειμένη περίπτωση ἐκπτώσεως ἑνὸς Μητροπολίτη, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἐκ Πάφου Τυχικός; Ἄν ὅμως ὄντως ἰσχύει αὐτό, καθίσταται πρόδηλο σὲ ὅσα προαναφέραμε ὅτι αὐτὸ τότε ἀποτελεῖ ὄχι μονό ἀδικία γιὰ τὸν Σεβασμιώτατο, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλη τὴν ἀπανταχοῦ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀφοῦ προσβάλλονται οἱ ἐκκλησιολογικὲς προϋποθέσεις Της. 

Τὸ δεύτερο σημεῖο, ποὺ μᾶς ἀφορά, τὸ ὁποῖο ἀκόμα περισσότερο ὅλων τῶν ἀνωτέρω μὰς ἀπασχολεῖ, εἶναι ἡ λίβελλος ποὺ ζητήσατε ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Τυχικὸ νὰ ὑπογράψει. Κάτι τέτοιο ζητεῖται ἀπὸ κάποιον, ὅταν τίθεται θέμα πίστεως. Στὴν προκειμένη περίπτωση, τὶ στάθηκε ἀφορμὴ γιὰ νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ πίστη τοῦ Σεβασμιώτατου; Ἴσως ἡ στάση του ἀπέναντι στοὺς ἑτεροδόξους; Ἤ ἴσως ὁ ἱερέας του ποὺ φέρεται νὰ εἶχε σχέσεις μὲ ἀποτειχισμένους; Μὲ τὸ δεύτερο ἤδη ἀσχοληθήκαμε παραπάνω. Ἁπλὰ νὰ συμπληρώσουμε ἐδῶ γιὰ τὴν ἀπαίτηση τῆς λιβέλλου νὰ ἀποκηρύξει τὴν ἀποτείχιση, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθεῖ ἐκεῖ «ἄνευ προϋποθέσεων», ὥστε νὰ ἐννοεῖ τὴν ἀπρόκλητη ἀποτείχιση ποὺ γίνεται χωρὶς ὁ Ἐπίσκοπος ποὺ τὸν ἀφορὰ νὰ κηρύττει «γυμνῆ τὴν κεφαλή» αἵρεση κατεγνωσμένη σὲ ἱερὰ σύνοδο.  Γιατὶ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη περίπτωση, γιὰ τὴν ὁποία ὁ 15ος τῆς ΑΒ’ ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου γράφει ἐπακριβῶς τὰ ἐξῆς: «Οἱ γὰρ δι’ αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν δηλονότι δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑποκείσονται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οἱ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι».  

Τὸ θέμα λοιπὸν εἶναι ἄν κάποιος ἀποτειχίζεται, δηλαδὴ διακόπτει τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, ἀπὸ Ἱεράρχη ποὺ διδάσκει αἵρεση δημοσίως καταδικασμένη σὲ οἰκουμενικὴ ἤ πανορθόδοξη Σύνοδο, ὁπότε τότε σύμφωνα μὲ τὸν ἱερὸ κανόνα εἶναι ἄξιος τιμῆς, γιατὶ συμβάλλει στὴ συνοδικὴ ἀναγνώριση τῆς δογματικῆς παρεκτροπῆς τοῦ συγκεκριμένου Ἱεράρχη, ἤ ἄν κάποιος τὸ κάνει χωρὶς νὰ ἰκανοποιοῦνται αὐτὲς οἱ προϋποθέσεις, ὁπότε ἡ ἀποτείχισή του εἶναι αἴολη καὶ ἀξιόποινη. Δὲν σὰς τὰ γράφω αὐτὰ γιὰ νὰ κρίνω ἄν ἔχει δίκαια ἤ ὄχι ὁ ὁποιοσδήποτε σὲ ἀποτείχιση σήμερα διακόψει τὸ μνημόσυνο κάποιου Ἱεράρχη, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπισημάνω τὴν ὕπαρξη τοῦ παραπάνω σχετικοῦ Ἱεροῦ Κανόνα. Τὸ ὅτι ζητάτε Μακαριώτατε στὴ λίβελλο ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατο νὰ ἀποκηρύξει τὴν ἀποτείχιση ἀδιακρίτως ἐὰν αὐτὴ γίνεται μὲ ἥ χωρὶς τὶς θεμιτὲς προϋποθέσεις εἶναι σὰν νὰ τοῦ ζητάτε νὰ ἀρνηθεῖ τὸν 15ο τῆς ΑΒ’ ἱερὸ κανόνα. Πραγματικὰ αὐτὸ τοῦ ζητάτε; Ἄν ὄχι, τότε διορθώστε τὴν λίβελλο!  Ἥ διαφορετικὰ δεχθεῖτε αὐτὸ ποὺ ἔγραψε ὁ ἴδιος στὴν δική του ἐπιστολὴ πρὸς Ἐσᾶς στὶς 8.12.25, ποὺ ἤδη παραθέσαμε παραπάνω, ὅτι ποτὲ ἐν γνώση του ἤ μὲ τὴ θέλησή του δὲν αποδέχθηκε ἤ δὲν παρότρυνε κανέναν νὰ ἀποτειχιστεῖ. Δὲν φθάνει αὐτὸ καὶ μὲ τὸ παραπάνω κατὰ τὴν κοινὴ λογικὴ Μακαριώτατε;     

Στὴ λίβελλο λοιπὸν ἐκτὸς ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ἀποτειχίσεως, τίθεται καὶ τὸ θέμα τῶν σχέσεων μὲ τοὺς ἑτεροδόξους. Καὶ ἐπειδὴ αὐτὸ τὸ θέμα ἦταν τὸ κατ’ ἐξοχῆν θέμα ποὺ ἀπασχόλησε τὴν Μεγάλη καὶ Ἁγία, ὅπως τὴν καλεῖτε, Σύνοδο στὴν Κρήτη τον Ἰούνιο τοῦ 2016, ζητεῖτε ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατο νὰ ὑπογράψει ὅτι μαζὶ μὲ τὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀσπάζεται καὶ τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τοῦ 2016. Ὅμως γνωρίζετε καλὰ ὅτι ἡ συγκεκριμένη σύνοδος δὲν ἔχει γίνει ἀποδεκτὴ σὲ καμιὰ περίπτωση ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ ὑπάρχει μεγάλη διχογνωμία περὶ αὐτῆς. Μέχρι καὶ σήμερα τέσσερις τοπικὲς Ἐκκλησίες, τῆς Ρωσίας, τῆς Βουλγαρίας, τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἀντιοχείας, δὲν τὴν ἔχουν ἀναγνωρίσει. Ἐπίσης στὴν δική σας τοπικὴ Ἐκκλησία, τουλάχιστον πέντε σεπτοὶ Ἱεράρχες, ποτὲ δὲν ὑπέγραψαν τὸ κείμενο ποὺ ἀναφέρεται στὶς σχέσεις μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, ἀλλὰ στὴ θέση αὐτῶν εἶχε ὑπογράψει αὐτὸ ὁ μακαριστὸς προκάτοχός σας. Ζητάτε λοιπὸν ἀπὸ κάποιον, καὶ μάλιστα Ἱεράρχη τῆς Συνόδου σας, συλλειτουργό καὶ ἀδελφό σας, ποὺ μιλάει πάντα μὲ σεβασμὸ στὸ πρόσωπό σας, νὰ τοῦ ἐπιβάλλετε μιὰ πίστη - ἀφοῦ εἶναι καθαρὰ δογματικὸ τὸ περιεχόμενο τοῦ συγκεκριμένου κειμένου τῆς Συνόδου του 2016 - ποὺ οὔτε αὐτὸς ὁ ἴδιος δὲν ἀσπάζεται, ἀλλὰ οὔτε καὶ ὁ μισὸς ὀρθόδοξος πληθυσμός ὅλης τῆς οἰκουμένης!  

Καὶ αὐτὸ βέβαια δὲν εἶναι οὔτε σοφό, οὔτε φιλάδελφο, γιατὶ μέχρι νὰ δεχθεῖ ὅλη ἡ Ὀρθοδοξία αὐτὴ τὴν Σὐνοδο -πράγμα ποὺ ὁπωσδήποτε δὲν ἔχει γίνει ὡς τώρα καὶ ἴσως νὰ μὴν γίνει ποτέ, ἐφόσον δὲν εἶναι ἐκ Θεοῦ νὰ γίνει αὐτό-, μέχρι ἐκείνη τὴν ἀβέβαιη ὥρα ἡ Σύνοδος δὲν μπορεῖ νὰ θεωρεῖται οἰκουμενικοῦ κύρους ἤ πανορθόδοξη. Ὅμως σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση, δὲν ἔχει ἀσφαλῶς ἀπολύτως κανένας τὸ δικαίωμα νὰ ζητεῖ, καὶ μάλιστα μὲ λίβελλο, οὔτε καὶ ἀπὸ τὸν τελευταῖο πιστὸ νὰ συμφωνήσει καὶ νὰ ὁμολογήσει πίστη σὲ αὐτή. Ὅταν μάλιστα ἀκόμα καὶ στὴν δική σας τοπικὴ Ἱερὰ Σύνοδο ὑπάρχει ἰκανὸς ἀριθμὸς Ἱεραρχῶν, ποὺ δὲν τὴν δέχονται ὡς αὐθεντικὴ συνέχεια τῶν προηγούμενων ἁγιοπνευματικῶν Συνόδων, πώς μπορεῖτε νὰ ὑποχρεώνετε τὸν Σεβασμιώτατο ἐκ Πάφου Τυχικὸ νὰ τὴν δεχθεῖ; Δὲν ἀναλογιστήκατε οὔτε τὸ σοφὸ Γαμαλιήλειο λόγο «ἐὰν ᾖ ἐξ ἀνθρώπων ἡ βουλὴ αὕτη ἢ τὸ ἔργον τοῦτο, καταλυθήσεται˙ εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐστιν, οὐ δύνασθε καταλῦσαι αὐτό, μή ποτε καὶ θεομάχοι εὑρεθῆτε.» (Πρ. 5, 38-39). Πραγματικὰ εὐχόμαστε ὁ Σεβασμιώτατος ποτὲ νὰ μὴν ὑποκύψει μὲ ὁποιοδήποτε κόστος σὲ αὐτὴν τὴν ἀπερίσκεπτη ἀπαίτησή σας, ποὺ προσβάλλει τὰ πιστεύω ὄχι μόνο ἐκείνου, ἀλλὰ καὶ ὅλων ἐκείνων τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Οἰκουμένης, πολλῶν ἑκατομμυρίων στὸν ἀριθμό, ποὺ ἔχουν σοβαρὲς καὶ βάσιμες ἐπιφυλάξεις γιὰ ὅσα ἀποφάσισε πρὸ μιὰς ἀκριβῶς δεκαετίας ἡ συγκεκριμένη σύνοδος, εἰδικὰ στὸ θέμα τῶν σχέσεών μας μὲ τοὺς ἑτεροδόξους.  

Εὐχόμαστε νὰ καταλάβετε τὸ λάθος σας καὶ νὰ ἀποκαταστήσετε μὲ ἀγάπη τὴν σχέση σας μὲ τὸν Σεβασμιώτατο, πράγμα ποὺ πιστεύουμε θὰ συμβεῖ ἀμέσως ἄν κατανοήσετε τὶς φιλόθεες εὐαισθησίες του στὰ θέματα τῆς πίστεως καὶ ἀποσύρετε τὴν συγκεκριμένη λίβελλο. Τότε εἴμαστε πεπεισμένοι ὅτι μποροῦν νὰ διορθωθοῦν ὅλα γρήγορα, ἀκόμα καὶ ἄν ἔγινε ἡ ἐκλογὴ τοῦ νέου Μητροπολίτη Πάφου. Πότε δὲν εἶναι ἀργά γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Διαφορετικὰ πιθανὸτατα θὰ παραμείνει μακροχρόνιος διχασμός, πράγμα ποὺ θερμὰ ἀπευχόμαστε. 

Ταπεινὰ σᾶς εὔχομαι νὰ εἶναι πολλά τὰ ἔτη σας καὶ ὑγιή,  

Βασίλειος Εὐσταθίου
Θεολόγος-Φυσικός

30 Μαΐου 2026

Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε για την πλασματική χηρεία θρόνου στην υπόθεση Τυχικού: μια θεολογική και κανονική προσέγγιση.

Читайте также