Πώς ο 10χρονος Ανδρέας ορίζει μέχρι σήμερα το «Χαμόγελο του Παιδιού»

Ανδρέας Γιαννόπουλος (1985-1995). Χαμογελο του παιδιού. Φώτο της ΕΟΔ

Αν υπάρχει ένας οργανισμός στην Ελλάδα που η πορεία του καθορίζεται ευλαβικά από το όραμα ενός παιδιού, αυτός είναι αναμφίβολα «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Στην εκπομπή «Εν αληθεία» της Ένωσης Ορθοδόξων Δημοσιογράφων, τα στελέχη του οργανισμού υπενθύμισαν με συγκίνηση ότι ο μικρός Ανδρέας Γιαννόπουλος, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από τρεις δεκαετίες χτυπημένος από τον καρκίνο, δεν έδωσε απλώς το όνομα, αλλά αποτελεί μέχρι σήμερα την «πυξίδα» και τον απόλυτο οδηγό για κάθε επόμενο βήμα.

Όπως τονίστηκε στη συνέντευξη, ο 10χρονος Ανδρέας Γιαννόπουλος (1985-1995), μέσα από τις σελίδες του προσωπικού του ημερολογίου, άφησε πίσω του μια πνευματική διαθήκη που περιγράφει με ακρίβεια τις αξίες και τον τρόπο λειτουργίας του οργανισμού. Ζήτησε έναν σύλλογο όπου όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως εθνικότητας, χρώματος ή θρησκείας, θα βρίσκουν καταφύγιο και προστασία. «Αν ενωθούμε όλοι, θα τα καταφέρουμε», είχε γράψει ο μικρός Ανδρέας, δίνοντας το σύνθημα της συλλογικότητας.

Τα στελέχη του οργανισμού επεσήμαναν ότι αυτή η επιθυμία του ιδρυτή τους τηρείται απαρέγκλιτα. Κάθε νέα δράση, κάθε καινοτομία —από τις κινητές ιατρικές μονάδες μέχρι τα σπίτια φροντίδας— σχεδιάζεται πάντα με γνώμονα το αν θα έβρισκε σύμφωνο τον Ανδρέα. Το ημερολόγιό του παραμένει ένα ζωντανό κείμενο που θυμίζει σε εργαζόμενους και εθελοντές ότι ο οργανισμός δεν ανήκει σε κανέναν ενήλικα, αλλά στα ίδια τα παιδιά που έχουν ανάγκη.

Επίσης τα στελέγχη του οργανισμού μίλησαν για το πώς δημιουργήθηκε το πρώτο Σπίτι του «Χαμόγελου του Παιδιού». Μια συγκλονιστική ιστορία του υγιούς παιδιού που μαράζωνε μόνο του σε ένα νοσοκομείο και κινητοποίησε τον οργανισμό για να βρεθεί άμεσα λύση.

Διαβάστε επίσης