Καλοστημένο σκηνικό λάσπης εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

ΦΩΤΟ: ΕΟΔ

Το περιστατικό στον ναό των Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα αποκαλύπτει μια ακόμη κατασκευασμένη κατηγορία, με αντιφάσεις, θεατρικότητα και ψευδομαρτυρίες που στόχο έχουν τη σπίλωση του ονόματος και της διακονίας του.

Η συνεχής στοχοποίηση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού δεν μπορεί πλέον να θεωρείται σύμπτωση. Κάθε εβδομάδα εμφανίζεται και μία νέα κατηγορία, μία νέα «αποκάλυψη», μία νέα προσπάθεια δημιουργίας αρνητικών εντυπώσεων εις βάρος του, η οποία σχεδόν πάντοτε διοχετεύεται με τρόπο οργανωμένο και με εμφανή σκοπό τη σπίλωση του ονόματος και της διακονίας του.

Το σκηνικό αυτό θυμίζει έντονα την ευαγγελική αναφορά περί του Κυρίου, όταν «πολλοί ψευδομάρτυρες» παρουσιάζονταν χωρίς όμως να μπορούν να βρουν πραγματική κατηγορία. Όταν δεν υπάρχει ουσιαστική ενοχή, κατασκευάζονται εντυπώσεις. Όταν δεν μπορούν να πλήξουν το έργο, επιχειρούν να πλήξουν το πρόσωπο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το περιστατικό στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα. Όταν ο Μητροπολίτης Τυχικός εισήλθε στον ναό απλώς για να εκκλησιαστεί, ο πρωτοσύγκελλος ταράχθηκε εμφανώς και βρέθηκε σε αμηχανία. Αντί να επικρατήσει η φυσιολογική εκκλησιαστική τάξη και η στοιχειώδης αδελφική στάση, υπήρξε ενόχληση από την παρουσία του, σε σημείο που ζητήθηκε να του μεταφερθεί να αποχωρήσει, ως να ήταν ανεπιθύμητος μέσα στον ίδιο τον ναό.

Από εκεί και πέρα φαίνεται πως άρχισε να στήνεται ένα ολόκληρο σκηνικό. Είτε από προσωπική επιλογή είτε κατόπιν οδηγιών και εντολών, δημιουργήθηκε ένα θέατρο από το πουθενά, με στόχο να στηθεί ακόμη μία κατηγορία εις βάρος του Μητροπολίτη Τυχικού και να προκληθεί νέα δημόσια φθορά στο πρόσωπό του.

Παρουσιάστηκε ως δήθεν σοβαρό επεισόδιο, με ισχυρισμούς περί τραυματισμού του πρωτοσυγκέλλου και με σαφή στόχο να δημιουργηθεί άλλη μία κατηγορία εις βάρος του Μητροπολίτη Τυχικού.

Όμως τα ίδια τα γεγονότα καταρρίπτουν πλήρως αυτή την αφήγηση.

Εάν πράγματι είχε υπάρξει σοβαρό χτύπημα στα χέρια, όπως ισχυρίστηκε ο πρωτοσύγκελλος, τότε το αυτονόητο θα ήταν η άμεση αποχώρηση για νοσοκομείο ή τουλάχιστον εμφανής αδυναμία συνέχισης της Θείας Λειτουργίας. Αντί αυτού, συνέβη ακριβώς το αντίθετο:

Συνέχισε τη λειτουργία απολύτως κανονικά.
Θυμίασε χωρίς καμία δυσκολία.
Πραγματοποίησε τόσο τη Μικρή όσο και τη Μεγάλη Είσοδο χωρίς κανένα πρόβλημα.
Έκανε τον ριπισμό των Τιμίων Δώρων με τον αέρα κατά το «Σύμβολο της Πίστεως», πράξη που απαιτεί πλήρη χρήση και άνεση των χεριών.
Κοινωνούσε τους πιστούς για περίπου μισή ώρα χωρίς καμία δυσχέρεια.
Ολοκλήρωσε κανονικά την κατάλυση και τις υπόλοιπες διακονίες εντός του Ιερού Βήματος χωρίς να φαίνεται το παραμικρό πρόβλημα.


Για κάθε κληρικό αλλά και για κάθε πιστό που γνωρίζει τη ροή της Θείας Λειτουργίας, είναι απολύτως κατανοητό ότι όλες αυτές οι κινήσεις απαιτούν δύναμη, σταθερότητα και άνεση στη χρήση των χεριών. Δεν πρόκειται για απλές κινήσεις, αλλά για συνεχείς λειτουργικές πράξεις που δεν μπορούν να εκτελεστούν φυσιολογικά από κάποιον που μόλις έχει υποστεί σοβαρό τραυματισμό. Ο πρωτοσύγκελλος ήταν εντελώς άνετος, χωρίς να δείχνει το παραμικρό σημάδι πόνου, δυσκολίας ή περιορισμού.

Όλα αυτά δεν συνάδουν με άνθρωπο που έχει μόλις δεχθεί σοβαρό χτύπημα στα χέρια.

Μόνο αργότερα, μετά από τηλεφωνήματα μέσα στο Ιερό Βήμα και αφού είχε πλέον δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα, εμφανίστηκε το δέσιμο του χεριού, η μετάβαση στις πρώτες βοήθειες και κατόπιν η πορεία προς την αστυνομία για κατάθεση.

Και εδώ έρχεται το πλέον αποκαλυπτικό σημείο.

Μόλις εξήλθε από το αστυνομικό τμήμα, αφαίρεσε το δέσιμο από το χέρι του και οδήγησε ο ίδιος το αυτοκίνητό του.

Αυτό από μόνο του αρκεί για να γεννήσει σοβαρά και εύλογα ερωτήματα. Αν υπήρχε πραγματικός τραυματισμός, πώς εξαφανίστηκε τόσο γρήγορα; Πώς εκτελέστηκαν όλες οι λειτουργικές πράξεις χωρίς κανένα σημάδι πόνου ή δυσκολίας; Πώς εξηγείται αυτή η ξαφνική μετάβαση από την «κάκωση» στην πλήρη φυσιολογική λειτουργικότητα;

Οι αυτόπτες μάρτυρες, τόσο εντός όσο και εκτός του ναού, καταθέτουν μια εικόνα εντελώς διαφορετική από αυτή που επιχειρήθηκε να προβληθεί δημόσια. Και αυτό ακριβώς είναι που ενοχλεί: η αλήθεια.

Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός είναι γνωστός για το ήθος, την πραότητα και την ακέραιη εκκλησιαστική του πορεία. Όσοι τον γνωρίζουν προσωπικά γνωρίζουν καλά ότι πρόκειται για άνθρωπο ήρεμο, άκακο και σταθερό στις αρχές του. Είναι αδιανόητο να του αποδίδονται συμπεριφορές ξένες προς τον χαρακτήρα του και προς τη μέχρι σήμερα πορεία του στην Εκκλησία.

Δυστυχώς, όταν κάποιοι δεν μπορούν να αντικρούσουν το έργο ενός ανθρώπου, επιλέγουν τη λάσπη. Η συκοφαντία γίνεται εργαλείο και η θεατρική υπερβολή μέσο πίεσης. Όμως η αλήθεια δεν κρύβεται για πολύ.

Ο λαός της Εκκλησίας βλέπει, ακούει και κρίνει. Δεν παρασύρεται εύκολα από σκηνοθετημένες εντυπώσεις ούτε από κατασκευασμένες ιστορίες. Αντιθέτως, όσο περισσότερο επιχειρείται η σπίλωση, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται η σκοπιμότητα πίσω από αυτήν.

Η αλήθεια δεν έχει ανάγκη από θόρυβο. Έχει μόνο ανάγκη από χρόνο.

Και ο χρόνος πάντοτε δικαιώνει.

Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε για το 1ο Γυμνάσιο Κηφισιάς στον Καθεδρικό Ναό της Στοκχόλμης.

Читайте также