Το Πασχαλινό Μήνυμα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου Β΄

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Β'
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ
ΤΟΥ ΚΑΘ' ΗΜΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ
ΧΑΡΙΣ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ διατρανώνει ὁ ἱερὸς ὑμνωδὸς μὲ χαρὰ τὴν ἀδιάψευστη πανανθρώπινη ἀλήθεια, ὅτι Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η !

Γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει ἡ ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση μὲ εὐφροσύνη τὸ πανορθόδοξο μήνυμα, ὄντως ͘

Α Λ Η Θ Ω Σ Α Ν Ε Σ Τ Η !

Ἂν θὰ τολμοῦσε ὁ μέχρι τώρα 21ος αἰῶνας νὰ κάνει γενναία αὐτοκριτικὴ, ἐκείνη θὰ στέκονταν σὲ τρομερὰ ἐπιτεύγματα, ἀλλὰ καὶ σίγουρα θὰ σκόνταφτε σὲ δυσεπίλυτα προβλήματα.

Εἶναι ὅλες ἐκεῖνες οἱ καταστάσεις ποὺ ἀναμιγνύουν τὴν ἱκανοποίηση μὲ τὴν ἀπογοήτευση, τὴν ἐπιτυχία μὲ τὸν ὄλεθρο, τὴν εὐαρέσκεια μὲ τὴν θλίψη.

Πολλοὶ τομεῖς τῆς ζωῆς μας βελτιώθηκαν σημαντικά, ἀλλὰ καὶ ἀρκετὲς στιγμὲς τῆς βιωτῆς μας πληγώθηκαν φρικτά.

Κάναμε Θεὸ τὸν ἑαυτό μας καὶ λησμονήσαμε, ἡ ἀκόμα καὶ ἐξορίσαμε, τὸν ἀληθινὸ Θεό.

Δυστυχῶς δὲν διδαχθήκαμε ἀπὸ τοὺς δύο παγκόσμιους πολέμους καὶ τὶς πάμπολλες τοπικὲς καὶ ἐμφύλιες συρράξεις.

Ξεχνᾶμε τὸ παρελθὸν καὶ δὲν σκεπτόμαστε τὸ μέλλον. Διαπιστώνουμε γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ ὅτι ἐγκλωβιζόμαστε στὸ «ἐγώ» μας καὶ ἀγνοοῦμε τὸ «ἐμεῖς».

Δὲν ἀντιλαμβανόμαστε τὴν παροδικότητα τοῦ χρόνου καὶ τὴν ματαιότητα τοῦ πλούτου.

Δυστυχῶς πάλι τύμπανα πολέμου ἠχοῦν στοὺς ἴδιους καὶ γνωστοὺς τόπους ὅπως ἄλλοτε, στὴ Μέση Ἀνατολή.

Πλήττεται ἡ εἰρήνη καὶ δοκιμάζεται ἡ ἀντοχή μας.

Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ στὸν τόπο μας, τὴν ὄμορφη Ἀφρική.

Ὑπάρχουν κράτη ποὺ ὁ χριστιανισμὸς ματώνει καὶ οἱ λαοὶ ἀλληλομάχονται. Τὰ συμφέροντα πολλὰ καὶ αἰτίες ἀρκετές.

Θῦμα εἶναι ἡ εἰρήνη καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν τὴν χαίρεται.

Δὲν ἔχουν καταλάβει οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς ὅτι εἶναι καλύτερα τὰ σχολεῖα ἀπὸ τὰ κρυσφήγετα, τὰ φάρμακα ἀπὸ τὰ ὅπλα, ἡ δημιουργία ἀπὸ τὴν προσφυγιά, ἡ πρόοδος ἀπὸ τὰ ἐρείπια, ἡ ἀλληλεγγύη ἀπὸ τὴν ἔχθρα.

Ὁ ἄλλος ἄνθρωπος δὲν εἶναι ὁ ἀντίπαλός μας, ἀλλὰ ὁ ἀδελφός μας.

Οἱ πόλεμοι ὅπου καὶ ὅποτε γίνονται προξενοῦν πλήγματα θανατηφόρα στὴν ἑνότητα τῆς κοινωνίας καὶ καταλήγουν στίγματα στὸ σῶμα τῆς ἀνθρωπότητας.

Ὁ Ἀναστημένος Κύριος θέλει νὰ μᾶς ὑπενθυμίσει τὴν ἱκανότητα μᾶς καὶ νὰ ὑπογραμμίσει τὴν δυνατότητα μας· νὰ ἐπιδιώκουμε τὴν εἰρήνη καὶ νὰ καλλιεργοῦμε τὴν φιλία μεταξὺ τῶν λαῶν. Νὰ ἔχουμε ἀναστημένες τὶς σχέσεις μας, τὶς συνειδήσεις μας, τὶς ἐλπίδες μας. Δὲν εἴμαστε ἴδιοι, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἐχθροί.

Ὁ Χριστὸς σταυρώνεται κάθε φορὰ ποὺ μαρτυροῦν ποικιλόμορφα τὰ παιδιά Του.

Τὴν περίοδο τούτη ἰδιαίτερα σταυρώνεται στὶς ἐμπόλεμες περιοχὲς ποὺ τὰ πρῶτα θύματα εἶναι ὁ ἄμαχος πληθυσμὸς καὶ τὰ γυναικόπαιδα. Ἡ δέηση μᾶς εἶναι ἐγκάρδια καὶ εἰλικρινὴς.

Κρίση εἶναι καὶ θὰ περάσει, πόλεμος καὶ θὰ σταματήσει, πειρασμὸς καὶ θὰ χαθεῖ. Μὲ προσευχὴ ἂς παραμείνουμε, μὲ καρτερία νὰ ὑπομείνουμε.

Πρέπει νὰ σπείρουμε διάλογο γιὰ νὰ θερίσουμε συνύπαρξη καὶ νὰ ἀπολαύσουμε εὐημερία.

Ἂν δὲν ἦταν Θεὸς ὁ Χριστὸς, δὲν θὰ ἀνασταίνονταν. Σπουδαῖες προσωπικότητες καὶ φωτισμένοι ἡγέτες πέρασαν ἀπὸ τὴν παγκόσμια ἱστορία καὶ σὲ διάφορους χώρους.

Θεὸ ὅμως ποὺ νὰ γίνεται ἄνθρωπος, ἑκούσια νὰ σταυρώνεται καὶ νὰ ἀνασταίνεται, νὰ δικάζεται καὶ νὰ καταδικάζεται, νὰ παθαίνει καὶ νὰ πεθαίνει μιὰ καὶ μοναδικὴ φορὰ εἶδε ἡ ἀνθρωπότητα καὶ εἶναι ὁ Χριστός.

Ἔχουμε πλέον ζωντανὴ τὴν σιγουριὰ καὶ ἐμεῖς, ὅταν ἐμπιστευτοῦμε τὴν πορεία μᾶς σ΄ Ἐκεῖνον.

Μπορεῖ νὰ περάσει κανεὶς ἀπὸ κάποιον Γολγοθᾶ, ἀλλὰ θὰ καταλήξει στὴ δικαίωση, στὴν εἰρήνη, στὴν ἐλευθερία.

Ὁ Θεάνθρωπος δέχθηκε τὴν ἄρνηση τοῦ Πέτρου, τὴν προδοσία τοῦ Ἰούδα, τὴν ἀπαίτηση τοῦ Ἰωάννη, τὴ δυσπιστία τοῦ Θωμᾶ.

Ταυτόχρονα γεύτηκε τὴ χλεύη τοῦ ὄχλου, τὴ λόγχη τῶν στρατιωτῶν, τὴν ἀδικία τῶν ἀρχόντων, τὴν κακοδικία τῶν ὑπευθύνων, τὴ μαστίγωση τῶν προθύμων, τὴν ἐγκατάλειψη τῶν ἀνθρώπων.

Ἐμεῖς ταυτόχρονα συνεχίζουμε νὰ παραπαίουμε μεταξὺ πίστης καὶ ἀμφιβολίας, ἄγνοιας καὶ πλάνης, ὑπερβολῆς καὶ ἐπιφύλαξης.

Καὶ ἐφέτος ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι μιὰ ἁπλῆ γιορτή, εἶναι πρὸς ἀνανέωση δυνάμεων καὶ ἀναπτέρωση τοῦ ἠθικοῦ μας.

Κενὸ βρέθηκε τὸ Μνῆμα Του, καινὸ εἶναι τὸ μήνυμά Του.

Ἀντιστάθηκε ὁ Ἰησοῦς στὸν θάνατο, πάλεψε μαζί του καὶ βγῆκε Θριαμβευτὴς καὶ Νικητής.

Ἀπὸ τότε Ἀνάσταση χωρὶς ἀντίσταση δὲν ὑπάρχει καὶ ἀντίσταση δίχως Ἀνάσταση δὲν λογίζεται.

Στὴν ἀναμέτρηση αὐτὴ κάπου βρισκόμαστε καὶ ἐμεῖς.

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η ! Ἀδέλφια μου! Εἶναι τὸ πιὸ εὐχάριστο ἄγγελμα ποὺ ἄκουσε ποτὲ ὁ πλανήτης μας, ἄσχετα ἂν ἡ ἐπικαιρότητα εὔκολα τὸ ξεχνᾶ καὶ ἡ εἰδησεογραφία ἄνετα τὸ διαγράφει μὲ λόγια καὶ μὲ ἔργα.

Θὰ ὑπάρχει πάντα νὰ μᾶς ὑπενθυμίζει τὸν ἀγῶνα μας νὰ παραμένουμε ζωντανοὶ παρὰ τὶς ἀντιξοότητες καὶ στέκουμε ὀρθοὶ παρὰ τὶς κακότητες.

Ἀπὸ τὰ κατάβαθα τῆς καρδιᾶς μου εὔχομαι ὅπως βιώσουμε τὸ γρηγορότερο τὴ χαρὰ τῆς εἰρήνης ὅπου αὐτὴ κλυδωνίζεται.

Γρήγορα νὰ παρέλθει ἡ ταλαιπωρία ἀπὸ τὸν πολέμο καὶ τάχιστα νὰ ἐπέλθει ἡ ἀσφάλεια γιὰ τὸ αὔριο.

Χ ρ ι σ τ ό ς Α ν έ σ τ η !

Διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης,

†Ο Πάπας καί Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β΄

Ἐν τῇ Μεγάλῃ Πόλει
τῆς Ἀλεξανδρείας,
Ἅγιο Πάσχα 2026

Αγία και Μεγάλη Τρίτη: Η παραβολή των δέκα παρθένων

Читайте также