«Το Τότε, Σήμερα»

«Το Τότε, Σήμερα» - φωτό: web

Φωνές, τυμπανοκρουσίες και μεγάλη χαρά, αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της σημερινής ημέρας. Κυριακή των Βαΐων, ημέρα που όλος ο λαός υποδέχεται τον Κύριόν μας στην Ιερουσαλήμ κράζοντας, «Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ».

Έχει προηγηθεί το γεγονός της νεκρανάστασης του Αγίου Λαζάρου του τετραημέρου, ο κόσμος θαυμάζει και, μπορούμε να πούμε, αναγνωρίζει το ποιος είναι ο Χριστός, που, για τρία συνεχόμενα έτη, διδάσκει, νουθετεί, θεραπεύει και αναπαύει τις ψυχές κάθε πονεμένου αδελφού. 

Η υποδοχή είναι μεγάλη και λαμπρή, όμως, όπως τότε, έτσι και τώρα, οι άνθρωποι είναι δέσμιοι των παθών. Χαίρονται και δοξολογούν, όχι όμως αναγνωρίζοντας τον Βασιλέα του Ουρανού, αλλά έναν άρχοντα του υλικού κόσμου.

Αυτά τα συναισθήματα και οι κοσμικές εξουσίες, όπως μας διδάσκει και η ιστορία, προκαλούν μοχθηρία, ζηλοφθονία και αντίδραση.

Έτσι, λοιπόν, όλα αυτά, που συνέβαιναν αυτήν την ευλογημένη ημέρα, έγιναν η αιτία να θέλουν όλο και περισσότερο οι γραμματείς και οι φαρισαίοι να απαλλαγούν μια και καλή από Εκείνον, που, ας μας επιτραπεί η έκφραση, τους έκλεβε τη δόξα. 

Μάλιστα δε, διαπιστώνουμε πόσο πωρωμένοι είναι για δόξα και εξουσία, που δεν τους φτάνει μόνο ο Χριστός, αλλά βάζουν στόχο και τον Λάζαρο, γιατί, με την ανάστασή του, γίνεται η ζωντανή μαρτυρία, η αιτία να πιστέψουν ακόμα περισσότεροι Ισραηλίτες στο προσώπου του Ιησού. 

Από εδώ και πέρα, λοιπόν, το σχέδιο της εξόντωσης έχει μπει σε εφαρμογή, μιας που ένας κατώτερος εμφανισιακά και διαφορετικός ιδεολογικά άνθρωπος, ο ίδιος ο Θεάνθρωπος, θεωρείται από τους ίδιους επικίνδυνος και ικανός να τους χαλάσει τη βόλεψη της δικής τους εξουσίας. 

Αδελφοί, δε χρειάζονται πολλά λόγια σήμερα, αλλά μόνο να μείνουμε θεατές της λαμπρής ημέρας, διότι, από το βράδυ, η Αγία μας Εκκλησία θα βυθισθεί πρόσκαιρα βέβαια στο σκοτάδι.

Ας αποτελέσουν μόνο οι συμπεριφορές αυτών των ανθρώπων παραδείγματα προς αποφυγή, που ελαφρά τη καρδία, επειδή δεν μπορούσαν να κατανοήσουν, διάλεξαν απλά να σκοτώσουν. 

Δυστυχώς, οι συμπεριφορές που αντικρίσαμε τότε, μας διέπουν πολλές φορές και εμάς σήμερα. Δεν αλλάζει το σκηνικό, τα πρόσωπα αλλάζουν. 

Τον ζήλεψαν, γιατί έκανε θαύματα, που εκείνοι δεν μπορούσαν να κάνουν, προβάλλοντας ως δικαιολογία, υποκριτική πάντα, την ημέρα που, κατά κόρον, χάριζε ο Κύριός μας την ιαματική Του δωρεά, το Σάββατο, ως καταπάτηση της ημέρας αργίας.

Πόσες φορές λέμε και σήμερα, γιατί εκείνος να κατέχει καλύτερη θέση εργασίας και όχι εγώ, τι  μέσον έχει, εγώ αξίζω περισσότερο, εκείνος υστερεί; 

Τον κατηγόρησαν, γιατί συγχωρούσε όλους όσους κατέφευγαν ταπεινά κοντά Του. Πώς λέμε εμείς σήμερα; Α, και ο τάδε στην Εκκλησία με τόσες αμαρτίες; Δεν ντρέπεται, τι δουλειά έχει εδώ; 

Τον συκοφάντησαν για τις συναναστροφές Του, «δια τί μετά των τελωνών και αμαρτωλών εσθίει ο διδάσκαλος υμών», όπως και εμείς κρίνουμε, δίχως διάκριση, το αποτέλεσμα και όχι την αιτία.

Τι δουλειά έχει ο ιερέας μας εδώ και εκεί ή με τον έναν και τον άλλο; Τα είδαμε κατά του Χριστού, τον καιρό εκείνο, τα είδαμε με τον Άγιο Πορφύριο, που αγίαζε τα πορνεία, και θα τα βλέπουμε κάθε φορά που η ανθρώπινη αδυναμία μας μάς κατακυριεύει. 

Αδελφοί μου, η πορεία προς τον Σταυρό ξεκίνησε, όμως δε θα μείνει εκεί. Θα έρθει μια πανηγυρική Ανάσταση, να επισκιάσει τα πάντα.

Ας δοξολογήσουμε σήμερα κι εμείς τον Χριστό από καρδίας, ώστε αυτή μας η πράξη, αφού μας ανεβάσει μαζί Του στον Σταυρό, να μας οδηγήσει στη σωτηρία. 

Εκείνοι ζητωκραύγαζαν και, μετά από λίγες ημέρες, φώναζαν, «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν», μένοντας στη μικροψυχία των κόμπλεξ τους, ενώ εμείς, εντός ολίγου, ομοθυμαδόν, θα ψάλλουμε, στεντορεία τη φωνή, το Χριστός Ανέστη, της ελπίδας, της αγάπης και της συζυγίας στην αιωνιότητα μαζί Του. 

Αμήν 

Καλή Ανάσταση 

Κυριακή των Βαΐων

Διαβάστε επίσης