Οι παρελάσεις σήμερα και το νόημά τους

Καλημέρα.

Οι παρελάσεις είναι από εκείνες τις στιγμές που ο χρόνος μοιάζει να σταματά για λίγο. Οι δρόμοι γεμίζουν με σημαίες, μουσικές και βήματα συντονισμένα, και οι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, στέκονται στην άκρη για να παρακολουθήσουν. Όμως το πραγματικό νόημα των παρελάσεων δεν βρίσκεται μόνο στην εικόνα. Βρίσκεται στη μνήμη, στον σεβασμό και στη συνέχεια μιας ιστορίας που μας ξεπερνά.

Όταν βλέπουμε μια παρέλαση για την 25η Μαρτίου, δεν είναι απλώς μια σχολική ή στρατιωτική εκδήλωση. Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση των ανθρώπων που το 1821 άφησαν πίσω τους τα πάντα για να διεκδικήσουν την ελευθερία. Άνθρωποι απλοί, αγρότες, ναυτικοί, δάσκαλοι, που έγιναν ήρωες όχι γιατί το επιδίωξαν, αλλά γιατί το απαιτούσαν οι καιροί. Με θάρρος και πίστη στάθηκαν απέναντι σε έναν ισχυρό κατακτητή, γνωρίζοντας ότι μπορεί να χάσουν τα πάντα, ακόμη και τη ζωή τους.

Και έπειτα έρχεται η 28η Οκτωβρίου. Η μνήμη του 1940. Μια ακόμη στιγμή όπου η Ελλάδα είπε «όχι», όχι μόνο με λόγια αλλά με πράξεις. Οι στρατιώτες στα βουνά της Πίνδου, μέσα στο κρύο και τη λάσπη, πολέμησαν με αυταπάρνηση. Οι γυναίκες της Ηπείρου και της Μακεδονίας, κουβαλούσαν πυρομαχικά, οι οικογένειες περίμεναν νέα με αγωνία, και ολόκληρη η κοινωνία έγινε ένα σώμα. Δεν ήταν εύκολο. Ήταν όμως αναγκαίο.

Οι παρελάσεις, λοιπόν, είναι ένας τρόπος να τιμήσουμε αυτούς τους ανθρώπους. Δεν είναι μόνο τυπικότητα. Είναι μια ευκαιρία να θυμηθούμε ποιοι είμαστε και από πού ερχόμαστε. Κάθε βήμα που ακούγεται στον δρόμο, κάθε σημαία που κυματίζει, είναι σαν ένας μικρός φόρος τιμής σε εκείνους που αγωνίστηκαν για να μπορούμε εμείς σήμερα να ζούμε ελεύθερα.

Στη σύγχρονη εποχή, όμως, πολλοί αναρωτιούνται αν οι παρελάσεις έχουν ακόμα νόημα. Κάποιοι τις βλέπουν ως κάτι παλιό, ξεπερασμένο. Ίσως γιατί ξεχνάμε εύκολα. Ίσως γιατί η καθημερινότητα μάς απομακρύνει από την ιστορία. Κι όμως, ακριβώς σήμερα είναι που τις χρειαζόμαστε περισσότερο. Όχι ως επίδειξη δύναμης, αλλά ως πράξη μνήμης και ενότητας.

Για να έχουν πραγματικό νόημα οι παρελάσεις, πρέπει να γίνονται με σεβασμό και απλότητα. Δεν χρειάζονται υπερβολές. Δεν χρειάζονται επιδείξεις που απομακρύνουν από το ουσιαστικό μήνυμα. Το σημαντικό είναι να θυμόμαστε γιατί γίνεται όλο αυτό. Να γνωρίζουν τα παιδιά την ιστορία πίσω από την ημέρα, να καταλαβαίνουν ότι δεν είναι απλώς μια ευκαιρία να φορέσουν μια στολή και να περπατήσουν.

Οι μαθητικές παρελάσεις, ιδιαίτερα, μπορούν να γίνουν μια όμορφη εμπειρία όταν συνδέονται με τη γνώση και τη συνείδηση. Όταν προηγείται συζήτηση, όταν οι δάσκαλοι εξηγούν τι συνέβη, όταν τα παιδιά νιώθουν περήφανα όχι μόνο για το βήμα τους, αλλά για το νόημα που αυτό συμβολίζει. Έτσι, η παρέλαση παύει να είναι υποχρέωση και γίνεται τιμή.

Από την άλλη, και οι στρατιωτικές παρελάσεις πρέπει να διατηρούν το μέτρο. Δεν χρειάζεται να εντυπωσιάζουν. Αρκεί να θυμίζουν τη δύναμη της άμυνας, της ετοιμότητας, αλλά και της ειρήνης. Γιατί οι ήρωες που τιμούμε δεν πολέμησαν για τον πόλεμο· πολέμησαν για να υπάρξει ειρήνη και ελευθερία.

Ίσως το πιο σημαντικό είναι να μη βλέπουμε τις παρελάσεις ως κάτι ξένο από εμάς. Δεν είναι ένα θέαμα για να το παρακολουθούμε αδιάφορα. Είναι μια στιγμή συμμετοχής. Ακόμα κι αν απλώς στεκόμαστε και κοιτάμε, μπορούμε να σκεφτούμε, να θυμηθούμε, να νιώσουμε ευγνωμοσύνη.

Οι ήρωες του 1821 και του 1940 δεν ζητούν τίποτα από εμάς σήμερα. Δεν ζητούν ανταλλάγματα. Αυτό που αξίζουν, όμως, είναι να μην τους ξεχάσουμε. Να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη τους και να προσπαθούμε, ο καθένας με τον τρόπο του, να τιμά τις αξίες για τις οποίες αγωνίστηκαν, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την ενότητα.

Οι παρελάσεις, όταν γίνονται σωστά, μπορούν να υπηρετήσουν ακριβώς αυτό. Να μας ενώσουν για λίγο, να μας θυμίσουν ότι είμαστε μέρος μιας μεγαλύτερης ιστορίας και να μας δώσουν την ευκαιρία να πούμε, έστω και σιωπηλά, ένα «ευχαριστώ».

Και ίσως αυτό να είναι το πιο βαθύ τους νόημα.

Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε:https://eeod.gr/news/86786-mitr-patrn-syngnmi-ap-tous-roes-gia-tin-parachraxi-tis-istoras

Eλάτε στην μεγάλη ομάδα μας στο VIBER

Читайте также