Η Ρωσική Υπηρεσία Πληροφοριών (SVR) εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου

Η Ρωσική Υπηρεσία Πληροφοριών (SVR) εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου - Φωτογραφία: ΕΟΔ

Η SVR σε μία ασυνήθιστα σκληρή ανακοίνωσή της (12-1-2026) χαρακτήρισε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ως “Αντίχριστο με ράσα” και “διάβολο με σάρκα”. Τον κατηγόρησε ότι εχθρεύεται τη Ρωσική Εκκλησία και δεν διστάζει να αξιοποιήσει ακόμα και τις βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες για να δημιουργήσει προβλήματα στις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες της Βαλτικής (Λιθουανία, Λετονία, Εσθονία),  που υπάγονται στη Ρωσική Εκκλησία με απώτερο σκοπό να τις αποσπάσει από τη δικαιοδοσία της Μόσχας. Κατά την SVR, οι μεθοδεύσεις αυτές του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως οδηγούν σε αποσταθεροποίηση της Ορθοδοξίας σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη. Επίσης, ανέφερε ότι ο Πατριάρχης συνεργάζεται με «ιδεολογικούς συμμάχους που εκπροσωπούνται από εθνικιστές και νεοναζί». Τέλος, τον κατηγόρησε ότι μεθοδεύει παρασκηνιακά την παραχώρηση αυτοκεφαλίας στη σχισματική εκκλησία του Μαυροβουνίου προκειμένου να υπονομεύσει την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία.   

Η απάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχου στις καταγγελίες της ρωσικής Υπηρεσίας Πληροφοριών ήταν κατηγορηματική και απορριπτική. Το Πατριαρχείο στην επίσημη ανακοίνωσή του σημείωσε ότι δεν σκοπεύει να εμπλακεί σε διάλογο επί των προπαγανδιστικών ισχυρισμών και χαρακτήρισε τη ρωσική επίθεση ως «ευφάνταστα σενάρια», «ψευδείς ειδήσεις», «ύβρεις» και «κατασκευασμένες πληροφορίες». Τέλος επανέλαβε τη δέσμευσή του στην πνευματική διακονία, την οποία οφείλει να υπηρετεί. Επίσης, ο Πατριάρχης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΝΕΑ (Αθήνα 24-25/1/26) κατέστησε σαφές ότι δεν τον τρομάζει η ρωσική προπαγάνδα.

1. Οι δηλώσεις αυτές ξενίζουν και ως προς τον εκδότη και ως προς το περιεχόμενο: Δεν είναι σύνηθες μία κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών να προβαίνει σε δημόσια ανακοίνωση εναντίον Προκαθημένου άλλης Εκκλησίας και μάλιστα της Πρωτόθρονης.  Ούτε υπάρχει προηγούμενο  κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών να χρησιμοποιεί θρησκευτικούς όρους και χαρακτηρισμούς σε δημόσια ανακοίνωσή της! Σε τελική ανάλυση, το ποιος είναι “Αντίχριστος” και ποιος είναι “ενσάρκωση του διαβόλου” δεν είναι αρμόδια να μας το πει ούτε η SVR, ούτε η CIA, ούτε η M16, ούτε η KYΠ…

2. Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δεν μπορούμε παρά να διαμαρτυρηθούμε έντονα για την απαράδεκτη αυτή ανακοίνωση. Δεν μπορούμε να ανεχθούμε οποιαδήποτε κρατική υπηρεσία να προσβάλει με τέτοιους χαρακτηρισμούς έναν Ορθόδοξο Προκαθήμενο και μάλιστα τον Οικουμενικό Πατριάρχη.

3. Είναι σαφές ότι η SVR με ισχυρισμούς της που εμπλέκουν μυστικές υπηρεσίες, διχασμό εντός της Ορθοδοξίας και «ιδεολογικούς εχθρούς» θέλει να παρουσιάσει τον Οικουμενικό Πατριάρχη όχι απλώς ως θρησκευτικό ηγέτη με διαφορετική θεολογική προσέγγιση με αυτή της Μόσχας,  αλλά κυρίως ως «γεωπολιτικό αντίπαλο», που είναι ενταγμένος στην υπηρεσία και υπηρετεί τις δυτικές στοχοθεσίες της Δύσης εναντίον της Ρωσίας. 

4. Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η αντιπαράθεση δεν προέκυψε ex nihilo, αλλά έχει τις ρίζες της κυρίως στο Ουκρανικό αυτοκέφαλο. Για τη Μόσχα -και όχι μόνο για τη Μόσχα- είναι πλέον απολύτως σαφές ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη χορήγησης της Ουκρανικής αυτοκεφαλίας δεν ήταν δυνατόν να υπηρετήσει -και δεν υπηρέτησε τελικά- την εκκλησιαστική ενότητα στην Ουκρανία αλλά διευκόλυνε το δυτικό σχεδιασμό για τη χώρα. Για όσους ενθυμούνται, ο ενθουσιασμός της αμερικανικής ηγεσίας κατά την απόδοση αυτοκεφαλίας ήταν τουλάχιστον προκλητικός. Έχοντας αυτή την εμπειρία η Μόσχα υποστηρίζει ότι το ίδιο μοντέλο της Ουκρανικής αυτοκεφαλίας σχεδιάζει το Πατριαρχείο να εφαρμοστεί και στις Εκκλησίες των Βαλτικών χωρών που είναι σε κοινωνία με την Εκκλησία της Ρωσίας. Οι διαβεβαιώσεις του Πατριαρχείου δεν την πείθουν… Σκέπτονται οι Ρώσοι: παρόμοιες διαβεβαιώσεις δεν είχαν δοθεί από το Φανάρι και για την Ουκρανία;

5. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εμφανίζεται -ιδίως στα ελληνικά ΜΜΕ- ως ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας και με μεγάλη απήχηση στα διεθνή fora (προσκλήσεις και συναντήσεις με ηγέτες, συμμετοχή σε παγκόσμια συνέδρια κοκ). Εμάς ως Έλληνες μας ενθουσιάζει αυτό, δεδομένων και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει το Πατριαρχείο και ο Ελληνισμός στην Τουρκία. Δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για την πανορθόδοξη κοινωνία των Εκκλησιών. Εάν δεν θέλουμε να εθελοτυφλούμε, είναι απολύτως σαφές ότι η Ουκρανική αυτοκεφαλία κλόνισε το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε πανορθόδοξο επίπεδο, ενώ έχει απωλεσθεί εν τοις πράγμασι ο συντονιστικός του ρόλος μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών και έχει “παγώσει” η ουσιαστική διορθόδοξη συνεργασία.  Ουδέποτε στην ιστορία του το Οικουμενικό Πατριαρχείο ήταν σε τόσο δύσκολη, από εκκλησιαστικής άποψης, θέση: ας αναλογιστούμε ότι ποτέ μία τόσο σοβαρή Πατριαρχική απόφαση χορήγησης αυτοκεφαλίας δεν την είχαν αρνηθεί οι 10 από τις 14 τοπικές Εκκλησίες, όπως συνέβη με την αυτοκεφαλία στην Ουκρανία! Ποτέ μέχρι σήμερα στην πρώτη ειρηνική επίσκεψη Προκαθημένου στο Φανάρι ο φιλοξενούμενος νέος Προκαθήμενος δεν είχε θέσει θέμα αποκλεισμού αρχιερέως από το Πατριαρχικό συλλείτουργο, όπως συνέβη με τον Βουλγαρίας Δανιήλ, ο οποίος επέβαλε τον αποκλεισμό των Ουκρανών! 

Είναι προφανές ότι αυτό το επίπεδο των διορθοδόξων σχέσεων δεν τιμά την Ορθοδοξία και όλους τους Ορθοδόξους (πρέπει να) μας θλίβει βαθύτατα…

6. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ορθόδοξες Εκκλησίες στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια εργαλειοποιούνται ευρισκόμενες στη δίνη της γενικότερης γεωπολιτικής σύγκρουσης και ανακατάταξης των σφαιρών επιρροής. Συνεπώς η εκκλησιαστική «ανταγωνιστικότητα» ανάμεσα σε Πατριαρχεία αντανακλά ευρύτερες πολιτικές και εθνικές αντιπαραθέσεις, ως άμεση συνέπεια των γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Χρέος όμως των Εκκλησιών και ιδιαιτέρως των Ηγεσιών τους είναι να μην συμπράττουν στην εργαλειοποίηση της Εκκλησίας αλλά αντιθέτως να προτάξουν την κοινή πίστη και την κοινή εκκλησιαστική εμπειρία και να προσπαθήσουν να σταθούν όσο το δυνατόν μακριά από τις συγκρούσεις. 

7. Στο πλαίσιο αυτό απαράδεκτες ανακοινώσεις τύπου SVR εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου ή και από την άλλη πλευρά σκληροί και επαναλαμβανόμενοι χαρακτηρισμοί εναντίον της Εκκλησίας της Ρωσίας και του Προκαθημένου της από πλευράς στελεχών του Οικουμενικού Πατριαρχείου όχι μόνο δεν βοηθούν προς την ορθή κατεύθυνση της αποκαταστάσεως της εκκλησιαστικής κοινωνίας, αλλά διευρύνουν το χάσμα και εδραιώνουν το σχίσμα που δυστυχώς υπάρχει στην Ορθόδοξη Εκκλησία. 

8. Η εκκλησιαστική ιστορία γνωρίζει τον αποτελεσματικό τρόπο θεραπείας των σχισμάτων: μακρυά από γεωπολιτικές επιρροές σεβασμός στην Ορθόδοξη εκκλησιολογία και στην εκκλησιαστική τάξη, μετάνοια όλων και  κοινή αναζήτηση της θεραπείας μέσα από το συνοδικό σύστημα της Ορθοδοξίας. Σε τελική ανάλυση σε τέτοιες περιπτώσεις δεν έχει σημασία ποιος έχει δίκιο αλλά ποιος και πόσο συμβάλλει στην επούλωση των ήδη σοβαρών τραυμάτων στο Σώμα του Χριστού.

Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε ότι ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Δανιήλ κάλεσε σε προσευχή για τον τερματισμό του πολέμου Ρωσίας και Ουκρανίας.

Читайте также