Αίγυπτος: Ανασκαφές αποκάλυψαν ολόκληρο βυζαντινό μοναστήρι στο Σοχάγκ

Φωτογραφία: Υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων Αιγύπτου

Αρχαιολόγοι από το Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου ανακάλυψαν τα άψογα διατηρημένα απομεινάρια ενός ολόκληρου μοναστηριακού συγκροτήματος βυζαντινής εποχής στον αρχαιολογικό χώρο Ελ Ντέιρ στο Κυβερνείο Σοχάγκ (κεντρική Αίγυπτος, στον Μέσο Νείλο). Οι ειδικοί λένε ότι αυτή η ανακάλυψη είναι μοναδική σε ολόκληρη την περιοχή.

Το αρχαίο μοναστήρι, χτισμένο εξ ολοκλήρου από πλίνθο, αποτελείται από πολλά ορθογώνια κτίρια (με μέγεθος από 8x7 μέτρα έως 14x8 μέτρα) - ένα είδος μοναστικού κοιτώνα. Διαθέτουν σοβατισμένους τοίχους με ενσωματωμένες κόγχες και περιέχουν ορθογώνιες αίθουσες, μερικές από τις οποίες έχουν αψιδωτές κατασκευές στα ανατολικά τους άκρα για προσευχή και λατρεία, αναφέρει η ιταλική έκδοση La Brújula Verde.

Δίπλα σε αυτά βρίσκονται μικρά θολωτά δωμάτια, τα οποία πιθανότατα χρησίμευαν ως ατομικά κελιά για τους μοναχούς. Το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης αυλές στη νότια πλευρά, οι οποίες χρησίμευαν ως οι κύριες είσοδοι του μοναστηριού, και στρογγυλές κατασκευές που πιστεύεται ότι ήταν τραπέζια όπου συγκεντρωνόταν η κοινότητα για αδελφικά γεύματα.

Οι ανασκαφές αποκάλυψαν επίσης αποθηκευτικούς χώρους και δεξαμενές κατασκευασμένες από κόκκινο τούβλο και ασβεστόλιθο, επενδυμένες με κόκκινο, αδιάβροχο κονίαμα, οι οποίες χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση νερού ή την υποστήριξη των οικονομικών δραστηριοτήτων του μοναστηριού.

Το κύριο εύρημα αυτού του συγκροτήματος είναι μια μεγάλη εκκλησία από πλίνθους, διαστάσεων περίπου 14 επί 10 μέτρα, προσανατολισμένη από ανατολικά προς δυτικά σύμφωνα με την αρχαία χριστιανική παράδοση. Η βασιλική είχε κεντρικό κλίτος («πλοίο»), χορωδία και ιερό. Οι βάσεις των παραστάδων από πλίνθους στον κυρίως ναό πιθανώς υποδηλώνουν ότι ο χώρος καλυπτόταν από κεντρικό τρούλο. Δίπλα στην ημικυκλική αψίδα στον ανατολικό τοίχο υπάρχουν δύο μικρά δωμάτια που χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία των Τιμίων Δώρων.

Άλλα αντικείμενα που βρέθηκαν περιλαμβάνουν αμφορείς με επιγραφές (σφραγίδες) που μπορεί να υποδεικνύουν το περιεχόμενό τους ή την ιδιοκτησία τους, θραύσματα πήλινων αγγείων (όστρακα ή όστρακα) με κοπτική γραφή, οικιακά αντικείμενα και πλάκες από ασβεστόλιθο με κοπτικές επιγραφές, πιθανώς από αναμνηστικές στήλες ή επιτύμβιες στήλες.

Με τη σειρά του, ο Δρ. Μοχάμεντ Ισμαήλ Χαλέντ, Γενικός Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, σημείωσε ότι τα ευρήματα βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση της μοναστικής ζωής στην Άνω Αίγυπτο κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Υποδεικνύουν την ύπαρξη μιας αυτάρκους μοναστικής κοινότητας που ζούσε σε αυτό το σημείο εκείνη την εποχή.

Είχε αναφερθεί προηγουμένως ότι αρχαιολόγοι στην Αίγυπτο ανακάλυψαν και ανέσκαψαν τα ερείπια δύο αρχαίων εκκλησιών, και οι δύο άνω των 1.500 ετών. Η μία από αυτές περιέχει μια αρχαία τοιχογραφία που απεικονίζει τον Ιησού Χριστό να θεραπεύει έναν άρρωστο άνδρα. Και οι δύο εκκλησίες ανακαλύφθηκαν στη θέση της αρχαίας χαμένης κοπτικής πόλης Άιν αλ-Καράμπ, βαθιά στη μεγάλη όαση Χάργκα στην Λιβυκή (Δυτική) Έρημο νότια του Καΐρου.

Επίσης στη Βηθλεέμ ξεκινάει η αποκατάσταση του Σπηλαίου της Γέννησης του Χριστού.

Διαβάστε επίσης