«Η προσμονή της ηλιοφώτου παρουσίας»
«Η προσμονή της ηλιοφώτου παρουσίας» - Φωτογραφία: Romfea.gr
Τό σκότος τῆς ἀβεβαιότητος καί τῆς ἀπαισιοδοξίας πού πλήττει τόν σύγχρονο ἄνθρωπο ἐκμηδενίζεται ἀπό τό ἐλπιδοφόρο μήνυμα τῶν Χριστουγέννων.
Ἡ ἀνθρώπινη ψυχή στόν μυστικό κόσμο τοῦ ὑποσυνειδήτου της ἔχει μία καμπάνα πού μελωδεῖ τή νύκτα τῶν Χριστουγέννων τήν εἰρήνη, τήν ἀγάπη, τήν ἁρμονία, τήν γαλήνη καί συγχρόνως ἀπεμπολεῖ τήν καταιγίδα, τό μίσος, τήν θύελλα, τή βίαια συνθλιβή.
Τό μήνυμα εἶναι ὁ θρυμματισμός τῆς Βίας καί ἡ ἀναλαμπή τοῦ φωτός.
«Ἔχει σωτηριολογική προοπτική, εἶναι διαχρονικά ἐπίκαιρο καί ἀιδίως ἀληθινό» (καθηγητής M. Μαντζανᾶς). Αὐτό τό γεγονός ἄλλαξε τήν πορεία τοῦ κόσμου πού κατευθύνει ὁ Θεός.
Εἶναι ἡ ἀπάντηση στήν «πρόοδο» τοῦ πολιτισμοῦ, στήν ἐφαρμογή καί ἐναλλαγή διαφόρων οἰκονομικῶν συστημάτων, στίς θηριώδεις ὑποσχέσεις περί καταπαύσεως τῶν πολέμων, τήν καταπάτηση τῶν ἀνθρωπίνων ἀξιῶν, τήν ἐνδοοικογενειακή Βία τῶν ἡμερῶν μας.
Μία καί μόνον νύκτα ὑπάρχει, μία νύκτα θεϊκή, μία νύκτα πού ἀναθερμαίνει, βιώνει, ἀναμένει, ἀποζητᾶ, ἐκτιμᾶ τήν ἀγάπη, τήν ἀγάπη τῆς εἰρήνης καί τήν εἰρήνη τῆς ἀγάπης.
Αὐτή τήν προσμονή τῆς ἡλιοφώτου παρουσίας τῆς νύκτας ὅλοι ζητοῦν τήν ἐφαρμογή τοῦ Νόμου τοῦ Εὐαγγελίου. Ὅλοι ἀπορρίπτουν τό μίσος, τήν ἀντίθεση, τή Βία, τή σύγκρουση.
Ἄν ἐπιμείνει ὁ τρόμος καί ὁ ὄλεθρος τῶν κοινωνιῶν θά καλυφθεῖ ὁ ἀνθρώπινος ὁρίζοντας.
Οἱ ὀρθολογιστές καί οἱ πάσης μορφῆς «θετικοί» ἤ καί ἄθεοι τοῦ καιροῦ μας εἰρωνεύονται τόν περιπαθῆ ρεμβασμό καί σαρκάζουν τήν μνήμη, τή θρησκευτική περισυλλογή καί τήν πνευματική μεταρσίωση.
Ζητοῦν ἐπίμονα νά τούς δείξουμε τόν Θεό, ἀλλιῶς δέν πιστεύουν. Δέν προσμένουν τίποτε.
Ἐμεῖς, ὅμως, ὁ λαός τοῦ Θεοῦ τούς προσκαλοῦμε νά παρακαθίσουν ὄχι στά χριστουγεννιάτικα ρεβεγιόν, ἀλλά στή μυστική εὐωχία τῆς ἱερᾶς νύκτας καί νά ἑορτάσουν μαζί μας τήν προσμονή καί ἔλευση τῆς θεότητάς Του, μέ μᾶς πού τήν βιώνομε καί μετέχομε τοῦ ποτηρίου τῆς ζωῆς ἐντός τῆς θείας λειτουργίας.
Τό κακό θά ἐξαλειφθεῖ, ὅταν παύσει ὁ χωρισμός τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό καί ἡ θεία ἡλιόφωτη παρουσία «θά ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν» (Ἀποκ. κα΄ 4) καί τό σχέδιο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ «τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπό τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ» (Ἐφεσ. γ΄ 9) θα ἀποκαλυφθεῖ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ παιδίου τῆς φάτνης.
«Τόσο στήν Γέννηση καί τό πάθος, ὅσον καί στή διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ ὑπάρχει τόση γοητευτική γλυκύτητα ἀνθρωπισμοῦ, ὥστε ὁμολογουμένως δέν θά εἶχε ἀνάγκη καί τῆς ἐπιστήμης γιά νά θριαμβεύσει ἐπί τῆς ἀνθρωπίνης συνειδήσεως» (FRANCE ANATOLE, NOBEL 1921).
Προηγουμένως η ΕΟΔ έγραψε για τα Χριστούγεννα στην Ελληνική ποίηση.
Читайте также
Κυριακή Αγ. Πάντων: το αποτέλεσμα της Πεντηκοστής
Η αγιότητα ως καρπός και απόδειξη της ενεργείας του αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία
Πιστοί χωρίς υπακοή. Το θαύμα της αυτοκατασκευασμένης πίστης
Ζήσε με τον Θεό που σε δημιούργησε και όχι με τον Θεό που δημιούργησες.
Η Πεντηκοστή ως πρόσκληση στην εν αληθεία εκκλησιαστική ενότητα*
Γράφει ο Πρεσβύτερος π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, Εφημέριος Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πατρών
Αγία Υπομονή: «Τη υπομονή αυτής εκτήσατο την ψυχήν αυτής».
Η Αγία Υπομονή με τον ενάρετο βίο της, ανήλθε σε υψηλά επίπεδα αρετής και η Αγία μας Εκκλησία την αγιοκατέταξε.
Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος: Ο θαυματουργός πολύπαθος άνθρωπος του Θεού
Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητού
Από το Ισλάμ στην Ορθοδοξία: Η πνευματική μεταστροφή της Μίλιτσα
Η συγκλονιστική μαρτυρία μιας κοπέλας από τη Σλοβενία που βρήκε την πνευματική της εστία, την ειρήνη και την αγάπη του Χριστού στην Ορθόδοξη Εκκλησία.