Ο Αγιασμός στα Σχολεία: Παράδοση, Πίστη και Παιδεία

Αγιασμός σε Σχολείο, Φωτογραφία: ΤΟ ΒΗΜΑ

Ο αγιασμός, ως έθιμο στα σχολεία του σύγχρονου ελληνικού κράτους από την απελευθέρωση έως σήμερα, αγγίζει την ευαισθησία των Ελλήνων σε θέματα πίστης, αξιών και νοήματος της ζωής, θέματα άμεσα συνδεδεμένα με τον Θεό και την πνευματική καλλιέργεια.

Η τελετή του σχολικού αγιασμού έχει βαθιές ιστορικές ρίζες: τελούνταν ήδη κατά τους χρόνους της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, στα σχολεία που λειτουργούσαν κατά την Οθωμανική υποδούλωση, καθώς και στα πρώτα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821. Ωστόσο, επίσημα καθιερώθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1830. Τον Οκτώβριο εκείνου του έτους λειτούργησε το πρώτο Εκκλησιαστικό Σχολείο του νέου ελληνικού κράτους στον Πόρο, και η έναρξη των μαθημάτων, όπως και η τελετή του αγιασμού, ανακοινώθηκε στον Κυβερνήτη από τον διοικητή Γ. Γλαράκη. Ο ίδιος ο Καποδίστριας έστειλε μήνυμα στους δασκάλους: «Αρχήν του θείου έργου ποιούμενοι, ως εικός, του Θεού ευχόμεθα μεθ’ υμών να ίδωμεν αξίους καρπούς των πνευματικών σας κόπων, των προσπαθειών της Κυβερνήσεως και των προσδοκιών του Έθνους».

Από την πρώτη στιγμή, ο αγιασμός συνδέθηκε με την επίκληση της θείας ευλογίας, ώστε η προσπάθεια των μαθητών να είναι καρποφόρα και ελπιδοφόρα. Η αξία του δεν περιορίζεται μόνο στη γνωστική κατάρτιση· αφορά κυρίως την καλλιέργεια ηθικής προσωπικότητας, ενάρετου χαρακτήρα και τη ζήση των χριστιανικών αρετών. Πλέον γνωρίζουμε ότι μέσω του αγιασμού τα παιδιά αποκτούν πνευματική δύναμη, ηρεμία και ασφάλεια, ενώ ταυτόχρονα υπενθυμίζεται ότι η βάση του μορφωτικού και εκπαιδευτικού ιδεώδους δεν μπορεί παρά να θεμελιώνεται στην πίστη.

Δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες η τελετή του αγιασμού και η θρησκευτική αγωγή γενικότερα έχουν χάσει σε μεγάλο βαθμό την ουσιαστική τους εκκλησιαστική διάσταση. Συχνά αντιμετωπίζονται απλώς ως τυπικές σχολικές διαδικασίες, αποκομμένες από την καθημερινή ζωή των μαθητών. Όταν ο αγιασμός περιορίζεται σε μια τυπική τελετή χωρίς την πίστη ότι μπορεί να προσφέρει πνευματική στήριξη, χάνει τον βαθύ του σκοπό και την αληθινή του σημασία.

Ο αγιασμός παραμένει, λοιπόν, ένα πολύτιμο πνευματικό εργαλείο της εκπαίδευσης, υπενθυμίζοντας ότι η μόρφωση δεν περιορίζεται στη γνώση, αλλά περιλαμβάνει και τη διαμόρφωση ψυχής και χαρακτήρα, με τον Θεό στο κέντρο της ζωής των νέων μας.

Читайте также