Τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο του Μητροπολίτου Βερατίου Ιγνατίου

ΦΩΤΟ: poimin.gr

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης και με το μήνυμα ότι οι Ορθόδοξοι της περιοχής δεν ξεχνούν τον αληθινό και πραΰ Αρχιερέα τους, τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο, την Κυριακή 20 Ιουλίου 2025, του αειμνήστου Μητροπολίτου Βερατίου Ιγννατίου.

Χοροστάτησε στον καθεδρικό ναό του αγίου Δημητρίου Βερατίου ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Ιωάννης, συχγοροστατούντων του Μητροπολίτου Απολλωνίας και Φίερι Νικολάου, του Μητροπολίτου Ελμπασάν Αντωνίου, του Μητροπολίτου Βερατίου Άστιου, του Μητροπολίτου Αμαντίας Ναθαναήλ και του Επισκόπου Κρούγιας Αναστασίου.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης στον επιμνημόσυνο λόγο του αναφέρθηκε στο πρόσωπο και στη δράση του κυρού Ιγνατίου, ο οποίος κυρίαρχο στοιχείο στη διακονία του είχε την αγάπη.

Κατά τη διάρκεια της επιμνημόσυνης δέησης από τη σκέψη και τα μάτια των παριστάμενων, πέρασαν σαν φιλμ στιγμές από τα 26 χρόνια διακονίας του αείμνηστου Ιγνατίου στο Βεράτι.

Ήταν Σάββατο του 1998, όταν έγινε στην πόλη του Βερατίου η ενθρόνιση και εγκατάσταση του αξέχαστου Μητροπολίτου Βερατίου, Αυλώνος και Κανίνης Ιγνατίου, από τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιο, παρόντων των εκπροσώπων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Μητροπολιτών Πέργης Ευαγγέλου και Φιλαδελφείας Μελίτωνα.

Ήταν Σάββατο 20 Ιουλίου 2024, όταν κοιμήθηκε ο Μητροπολίτης της Αγάπης, της προσφοράς και της προσευχής. Τέτοιες απλές μορφές, όπως ο Βερατίου Ιγνάτιος, φανέρωναν και κατά τη ζήση τους, φανερώνουν και μετά την κοίμησή τους, ότι ο ουρανός δεν είναι ένα άπιαστο όνειρο, αλλά μπορεί να γίνει απτή πραγματικότητα.

Μέσα από τη διακονία του αοίδιμος Μητροπολίτης, έδειχνε και έδινε το απόσταγμα της θεϊκής σοφίας. Και αυτό δεν είναι άλλο από το να αποφεύγουμε με όλες τις δυνάμεις μας το κακό και την αμαρτία, να νεκρώνουμε τα πάθη μας και τις κακές επιθυμίες μας και να εφαρμόζουμε με τάξη και ακρίβεια το θείο νόμο στην καθημερινή ζωή μας.

Ποιος θα ήταν τάχα ο πιο ωραίος και ο πιο ταιριαστός χαρακτηρισμός του αοιδίμου κυρού Ιγνατίου; Μάλλον αγγελικός άνθρωπος ήταν, που διέθετε, μέσα στη σεμνότητά του, την αναγεννητική δύναμη της θείας σποράς.

Και έφτασε στην ανάβαση αυτή με τα μεγάλα μυστικά του, με πρώτα απ’ όλα την αγάπη.

Διαβάστε επίσης