Μνημόσυνο‐γροθιά στο στομάχι όλων των Χριστιανών- Απαράδεκτη μεταχείριση Τυχικού

Το PafosPress δημοσιεύει ένα σκεπτικό για το μνημόσυνο της μητέρας του Μητροπολίτη Τυχικού. Σε σκηνές που δεν περιποιούν τιμή ούτε στην Ιερά Σύνοδο ούτε στη σύγχρονη κυπριακή κοινωνία, ο τέως Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός βρέθηκε σήμερα σκυθρωπός, καθισμένος στα στασίδια του Ιερού Ναού των Μεσάνων να ακούει τη Θεία Λειτουργία του μνημοσύνου της μητέρας του. Αν και εναντίον του εκκρεμεί εκκλησιαστική διαδικασία, είναι γνωστό τοις πάσοις πως δεν του έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα ιερουργίας· ωστόσο η Ιερά Σύνοδος επέτρεψε μόνον την παρουσία του και όχι τη λειτουργία του, επιβάλλοντας, ουσιαστικά, δημόσια ταπείνωση στον μέχρι πρότινος πνευματικό ποιμένα της ιστορικής Μητρόπολης Πάφου, πρώτης τη τάξη στην εκκλησία της Κύπρου.

Τα γεγονότα και το τι μεσολάβησε είναι γνωστά και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε. Όποια κι αν είναι η τελική απόφαση για τα ενδεχόμενα “εκκλησιαστικά παραπτώματα” που του καταλογίζονται, είτε επιβεβαιωθούν είτε όχι, η εικόνα ενός εκλεγμένου, νόμιμου και μέχρι πρότινος ενεργού Ιεράρχη (του πλέον ταπεινού) να θρηνεί τη μητέρα του σαν απλός συγγενής αποτελεί προσβολή για το χριστεπώνυμο πλήρωμα.

Η στάση αυτή, στην οποία αναγκάστηκε να βρίσκεται ο Τυχικός, ξεκάθαρα υπονομεύει την αξιοπρέπεια του ίδιου του προσώπου, τη στιγμή που δεν υφίσταται οριστική καθαίρεση. Ακυρώνει την αρχή της ποιμαντικής φροντίδας, επιβάλλοντας δημόσια διαπόμπευση αντί για σεβασμό στην ανθρώπινη οδύνη και δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο: σήμερα είναι ο Μητροπολίτης Πάφου, αύριο ποιος;

Και ας μην μας πει κάποιος ότι είναι ένα στιγμιότυπο και ένα φωτογραφικό καρέ γιατί έστω και έτσι δεν παύει να είναι μια εικόνα που την είδαν όσοι πιστοί παρέστησαν στη Θεία Λειτουργία και το βράδυ θα την δει όλη η Κύπρος μέσω των καναλιών.

Σήμερα το πρωί στα Μέσασα, το μνημόσυνο, στο οποίο συγκεντρώθηκαν συγγενείς, φίλοι και πιστοί για να συμπαρασταθούν, μετατράπηκε σε υπόμνηση της ανθρωποφαγικής διάθεσης που καλλιεργείται όταν οι θεσμοί ξεχνούν τον ανθρωποκεντρικό τους ρόλο. Η φωτογραφία του Τυχικού με σκυμμένο κεφάλι, απογυμνωμένου από τα ιερατικά του καθήκοντα μέσα στον ίδιο τον οίκο του Θεού, είναι γροθιά στο στομάχι κάθε υγιώς σκεπτόμενου χριστιανού.

Οι Ιεράρχες αρχής γενομένης από τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Κύπρου οφείλουν πραγματικά να αναστοχαστούν πώς υπηρετείται η δικαιοσύνη όταν ο πόνος του πένθους γίνεται πεδίο επίδειξης ισχύος; Πώς προστατεύεται το κύρος της Εκκλησίας όταν η εικόνα που προβάλλεται είναι αυτή της μικρόψυχης τιμωρίας;

Μέχρι την τελική κρίση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η ελάχιστη ένδειξη σεβασμού θα ήταν να επιτραπεί στον τέως Μητροπολίτη να ιερουργήσει στο μνημόσυνο της μητέρας του· όχι ως “προνόμιο”, αλλά ως στοιχειώδες δικαίωμα ενός ανθρώπου που υπηρέτησε από την πρώτη μέρα της ζωής του την Εκκλησία και εξελέγη δημοκρατικά Μητροπολίτης από το ποίμνιό του.

Η Εκκλησία καλείται να διδάσκει συγχώρεση και αγάπη, όχι δημόσιο εξευτελισμό. Κάθε άλλο μήνυμα υπονομεύει την ίδια την αποστολή της.

Η σύνταξη PafosPress

Υ.Γ. Τέτοιες εικόνες, τέτοιες εκδικητικές συμπεριφορές το μόνο που πετυγχαίνουν είναι να δημιουργούν περαιτέρω κύμα (για να μην πούμε τσουνάμι) συμπάθειας προς τον Επίσκοπο Τυχικό. Ακόμη και από αυτούς που αρχικά δήλωναν ουδέτεροι ή/και αδιάφοροι για τα εκκλησιαστικά…

Читайте также