Ο 17χρονος Φώτης έκανε "μάθημα ζωής"
Πως εξελίχθηκε ο εορταστικός διάλογος στη σχολική τάξη;
Την πρώτη μέρα επανόδου, μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων, στη σχολική μου τάξη, πρώτη διδακτική ώρα, ανταλλάξαμε ευχές. Επειδή δεν είχα λύσει όλες τις ασκήσεις, που μας είχαν βάλει για τις διακοπές, έψαχνα τρόπο να ξεκινήσει μια συζήτηση στην τάξη, για να καθυστερήσει το μάθημα και ο έλεγχος των εργασιών. Άρχισα να ρωτάω τον καθηγητή της Έκθεσης που πήγε τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά, τα Φώτα, σε ποιον έπεσε το φλουρί στην οικογένειά του;
Ήμουν τυχερός, καθώς μου είχε πέσει φέτος και το φλουρί. Η συζήτηση ξεκίνησε και μάλιστα έντονα. Κάποιοι συμμαθητές μου άρχισαν να γκρινιάζουν για τους κλειστούς δρόμους, επειδή δεν χιόνισε στην Πρωτεύουσα, άλλοι επαινούσαν το κινητό τηλέφωνο που ζήτησαν και τους πήραν ως Πρωτοχρονιάτικο δώρο, την καινούργια παιχνιδομηχανή τους -αν και είμαστε ένα χρόνο πριν τις Πανελλαδικές εξετάσεις!-, που πήγαν να πουν τα κάλαντα, μέχρι που η συζήτηση οδηγήθηκε και στον Αγιασμό των υδάτων, που έγινε δυο μέρες πριν ανοίξουν και πάλι τα σχολεία. Ο καθηγητής φανερά συγκινημένος, μας μίλησε ξεκάθαρα για το θαύμα του Αγιασμού, για τα άφθορα μπουκαλάκια που έχουν βρεθεί ακόμη και σε εγκαταλελειμμένα σπίτια- ερείπια λίγο πριν την κατεδάφισή τους, για το ότι ο Αγιασμός διατηρείται χρόνια, για την ίαση ασθενών... Οι συμμαθητές μου άρχισαν να κοροϊδεύουν και να ειρωνεύονται, κάποιοι με επιφωνήματα, άλλοι με ανάλογο ύφος, μιμούμενοι την " εύκολη " τηλεοπτική κατάκριση, τον σχολιασμό των εντυπώσεων - που βασίζεται σε γνώμη και όχι σε γνώση και εμπειρία. Άρχισαν αρχικά τις αντιρρήσεις που στηρίζονται στην κοινή λογική και στην επιστήμη και στη συνέχεια ακολούθησαν και αστεία. Αισθάνθηκα πολύ άσχημα που εγώ ξεκίνησα αυτή την συζήτηση. Κατέβασα το κεφάλι ντροπιασμένος.
Τότε, λίγο πριν ο καθηγητής μάς επαναφέρει στο μάθημα, ο Φώτης, που συνήθως ήταν ξαπλωμένος στο τελευταίο θρανίο και φαινόταν να ενδιαφέρεται ελάχιστα για τα μαθήματα, ελάχιστες φορές έφερνε τετράδιο και βιβλίο, πετάχτηκε σαν ελατήριο από το θρανίο του και είπε με παρρησία: " ρε β_ _ _ _ ς έχει δίκιο ο δάσκαλος. Προχθές που γιόρταζα, η γιαγιά μου μου έδωσε να πιω αγιασμό που είχε φυλάξει από την χρονιά της βάπτισής μου, σε πλαστικό μπουκαλάκι"!
Σιγή απόλυτη στην τάξη…Ο καθηγητής είπε περήφανα στον Φώτη ότι εκείνος σήμερα δίδαξε το μάθημα.
Σήμερον ἡ ἀχλὺς τοῦ κόσμου καθαίρεται τῇ ἐπιφανείᾳ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
Χρόνια πολλά.
